Μιχαήλ Άγγελος: Η Γέννηση του Αδάμ.

 

 

 

Καλημέρα!

Χρόνια Πολλά στον Αγαπητό και στον Λέοντα (αν ξέρετε κανέναν με αυτό το όνομα…)

Καλοκαιράκι: Η μισή Ελλάδα, Στερεά, Πελοπόννησος, Αττική, κυκλοφορεί με μακώ και γυαλιά ηλίου, η άλλη μισή, Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη, κυκλοφορεί με αλυσίδες (στα ΙΧ) και με γυαλιά ηλίου επίσης, αλλά για το χιόνι. Πάλι …κόπηκε η χώρα στη μέση!

Συναίνεση stop: Αυτό ήταν για την εθνική υπόθεση που λέγεται Οικονομία-σε μαύρο-χάλι: ΠΑΣΟΚ και ΝΔ θέλουν να αλληλο- διασυρθούν σε εξεταστικές επιτροπές, ποιος ήταν χειρότερος και πιο ψεύτης από τον άλλον. Ποιος παρέλαβε χάος από τον προηγούμενο και τι καμένη γη παρέδωσε στον επόμενο, ποιος «πείραξε» περισσότερο τα στοιχεία. Πειράζει που αυτή η κουβέντα μας πειράζει πολύ; Όχι ότι δεν θέλουμε να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι. Αλλά δεν το πιστεύουμε. Και επιπλέον αυτή η διαμάχη μας θυμίζει γονείς που σκοτώνονται μπροστά στα παιδιά για το ποιος τους έκανε μεγαλύτερο κακό. Μην τσακώνεστε. Κι οι δυο βλάπτετε το ίδιο τη Συρία- που θα ΄λεγε κι ο ποιητής. Αν και από την Ποίηση, έχετε διαλέξει την Οίηση…

Γιώργος Παπανδρέου ο νεότερος: Έχει δίκιο στα περί διαφάνειας και στο ότι πρέπει να «χυθεί άπλετο φως» (πόσες φορές όμως έχουμε ακούσει την έκφραση κι έχουμε παραμείνει στο μαύρο σκοτάδι!). Ελπίζω η επόμενη ατάκα να μην είναι το ελαφρώς ανατριχιαστικό κλισεδάκι «το μαχαίρι θα μπει βαθιά στο κόκαλο», γιατί θα απαντήσουμε όλοι εν χορώ «σιγά τα αίματα»…

Γεώργιος Παπανδρέου, ο Γέρος της Δημοκρατίας: Ο παππούς του σημερινού πρωθυπουργού γεννήθηκε σαν σήμερα, το1888. Ο γιος Ανδρέας, αλλά όχι ο εγγονός Γιώργος, κληρονόμησε το ταλέντο του ως ρήτορα και ευφυολόγου. Φράσεις του Γεώργιου Παπανδρέου που έγραψαν ιστορία: «Μέγα πλήθος μέγα πάθος» και «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, καθολικώς διαμαρτυρόμενων». Ετοιμόλογος και με δηκτικό χιούμορ, κάποτε, στη Βουλή, άκουσε κάποιον να τον βρίζει και ρώτησε «ποιος το λέει αυτό;» Ο υβριστής απάντησε «εγώ», για να εισπράξει την περιφρονητική απάντηση: «Ε τότε, δεν έχει καμία σημασία»… (αυτό, μπορούμε να το αντιγράψουμε όλοι για κάποιους ανόητους που μας ταλαιπωρούν!)

Συγκέντρωση κατά των μέτρων της κυβέρνησης, πραγματοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ, στις 7 το απόγευμα, στο κλειστό γήπεδο του Πανελληνίου στην Ευελπίδων.
Αφήνω τα πολιτικά και πιάνω τα πολιτιστικά (για την ακρίβεια τα μνημόσυνα και τις επιτύμβιες επιγραφές…)

«Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα, είμαι λεύτερος»: Από την «Ασκητική», η γνωστή επιγραφή στον τάφο του Νίκου Καζαντζάκη, που γεννήθηκε σαν σήμερα το 1883. Ο περισσότερο μεταφρασμένος σύγχρονος έλληνας λογοτέχνης, θεωρούσε δασκάλους του «τον Ομηρο, τον Δάντη και τον Μπεργκσόν». Πολυταξιδεμένος – στη Βιέννη γνωρίζει το έργο του Φρόϋντ και τις βουδιστικές γραφές- ενώ σαν δημοσιογράφος ταξίδεψε στη Σοβιετική Ενωση, την Παλαιστίνη, την Ισπανία και την Ιταλία και πήρε συνεντεύξεις από τους δικτάτορες Πρίμο ντε Ριβέρα και Μουσολίνι. Το 1938 ολοκλήρωσε την Οδύσσεια, με 33.333 στίχους, γιατί θεωρούσε το «3» τυχερό αριθμό. Η Ιερά Σύνοδος τον απειλούσε με αφορισμό για τα έργα «Ο τελευταίος πειρασμός» και «καπετάν Μιχάλης». Τελικά τον καταράστηκε μόνο (!), ενώ ο Πειρασμός περιελήφθη και στο Index των απαγορευμένων βιβλίων της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας. Ο Καζαντζάκης απάντησε «Στο δικαστήριό σου Κύριε κάνω έφεση»…

«Αναζητώ το χρυσάφι του χρόνου» γράφει η επιγραφή στον τάφο του Αντρέ Μπρετόν, που γεννήθηκε σαν σήμερα, το 1896 και είναι ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του ορθόδοξου υπερρεαλισμού. Μέσα από μια σειρά «Μανιφέστα», διασπάσεις, συμμαχίες και λογοτεχνικά περιοδικά, και ανάμεσα σε δύο πολέμους, ο ψυχίατρος στο επάγγελμα Μπρετόν, μαζί με τους Αραγκόν, Απωλιναίρ, για ένα διάστημα τους ντανταϊστές και τον Τζαρά, τον Πωλ Ελυάρ, τον Ντιέγκο Ριβιέρα και τον Μαρξ Ερνστ, πρωτοστάτησαν σε ένα κίνημα που προσπαθούσε να συνδέσει τις ιδέες του Φρόυντ, την Τέχνη και την πολιτική. Στο τέλος αποκήρυξε δημόσια και τον κομμουνισμό και τον υπαρξισμό. Από τα σημαντικότερα έργα του «Το Μανιφέστο του Σουρεαλισμού» και «Η Ανθολογία του μαύρου χιούμορ».

Il Divino: ή Μικελάντζελο ντι Λουντοβίκο Μπουοναρότι Σιμόνι: γλύπτης, ζωγράφος, αρχιτέκτονας, ποιητής της Αναγέννησης, ο γνωστός μας Μιχαήλ ΄Αγγελος, πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου 1564. Η βιογραφία του εκδόθηκε πριν από τον θάνατό του από τον Τζόρτζιο Βαζάρι,(στους «Βίους») που είχε τοποθετήσει τον Μιχαήλ Άγγελο στην κορυφή των καλλιτεχνών, αποκαλώντας τον Il Divino (ο θεϊκός). Κορυφαίες δημιουργίες του η Πιετά, το άγαλμα του Δαβίδ και οι νωπογραφίες στην Καπέλα Σιξτίνα.

Παρασκευή αύριο. Για να ανέβουμε λίγο. Πάμε μέχρι την beautiful Australia.

Ραντεβού αύριο.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News