612
Ντόναλντ Τραμπ και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, τον Ιούλιο | Sean Gallup/Getty Images/Ideal Images

Μπερνάρ Ανρί-Λεβί: Το ΝΑΤΟ να διώξει την Τουρκία από τους κόλπους του

Protagon Team Protagon Team 16 Αυγούστου 2018, 21:07
Ντόναλντ Τραμπ και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, τον Ιούλιο
|Sean Gallup/Getty Images/Ideal Images

Μπερνάρ Ανρί-Λεβί: Το ΝΑΤΟ να διώξει την Τουρκία από τους κόλπους του

Protagon Team Protagon Team 16 Αυγούστου 2018, 21:07

Με τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις να βρίσκονται εδώ και μερικές εβδομάδες στο απόλυτο ναδίρ, μαίνεται ένας ακήρυχτος πόλεμος ανάμεσα σε Άγκυρα και Ουάσινγκτον σχετικά με την τύχη τόσο του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν (που ο Ερντογάν ζητάει να εκδοθεί στην Τουρκία), όσο και του αμερικανού πάστορα Αντριου Μπράνσον (που ο Ντόναλντ Τραμπ αξιώνει να επιστρέψει στις ΗΠΑ).

Αυτό επισημαίνει σε εκτενές του άρθρο στη Wall Street Journal ο γάλλος φιλόσοφος Μπερνάρ Ανρί-Λεβί.

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ στη συνέχεια επέβαλε οικονομικές κυρώσεις σε δύο ανώτερους Τούρκους αξιωματούχους, παρόμοιες με εκείνες που επιβλήθηκαν σε ρώσους ολιγάρχες μετά την προσάρτηση της Κριμαίας. Η Τουρκία αντέδρασε παγώνοντας τα (ανύπαρκτα) περιουσιακά στοιχεία που κατείχαν δύο μέλη του υπουργικού συμβουλίου του Τραμπ στην Τουρκία.

«Αυτό που συμβαίνει τη δεδομένη στιγμή είναι μια άνευ προηγουμένου σύγκρουση μεταξύ των προέδρων δύο χωρών-μελών του ΝΑΤΟ. Μια σύγκρουση που αποδεικνύει πως υπάρχει μεταξύ τους ένα ρήγμα πολύ βαθύ για να ξεπεραστεί έτσι εύκολα», σημειώνει ο Ανρι-Λεβί.

Γιατί, όπως επισημαίνει ο γάλλος πολιτειολόγος, η αμερικανοτουρκική κρίση έχει να κάνει με κάτι πολύ σημαντικότερο από τους ψευτοπαλικαρισμούς των δυο προέδρων.

«Πρέπει να αναρωτηθούμε με ψυχραιμία το κατά πόσο είναι σοφό να συνεχίσουμε να έχουμε σχέσεις με μια χώρα όπως η Τουρκία που στο παρελθόν διέθετε έναν μεγάλο πολιτισμό, αλλά πλέον δεν είναι ούτε φίλος, ούτε σύμμαχός μας. Μήπως να σταματήσουμε να έχουμε στρατηγικές συνεργασίες με δυνάμεις που πλέον είναι ολότελα εχθρικές προς εμάς;», αναρωτιέται ο Ανρί-Λεβί.

Ο Τραμπ δήλωσε στις 11 Ιουλίου ότι ο κ. Ερντογάν «κάνει τα πράγματα με τον σωστό τρόπο». «Εμείς οι υπόλοιποι δυστυχώς δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για έναν ηγέτη που αντιτίθεται όλο και περισσότερο στη Δύση σε όλα σχεδόν τα ζητήματα που άπτονται θεμάτων πολιτισμού», προσθέτει.

«Μήπως να σταματήσουμε να έχουμε στρατηγικές συνεργασίες με δυνάμεις που πλέον είναι ολότελα εχθρικές προς εμάς;» αναρωτιέται ο Ανρί-Λεβί (Bernard-Henri Lévy/Facebook)

«Πριν από λίγο καιρό οι Ευρωπαίοι συζητούσαν, πρόωρα, εάν θα υποδεχτούν την Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τώρα έφθασε η στιγμή να ζητήσει συλλογικά η Δύση όχι μόνο την απελευθέρωση ενός ομήρου [του αμερικανού πάστορα], αλλά και την εκδίωξη της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ», καταλήγει ο γάλλος φιλόσοφος.

Αυτές οι απόψεις του Ανρί-Λεβί δεν είναι καινούργιες: είναι εκπεφρασμένες εδώ και καιρό στο τελευταίο του βιβλίο με τίτλο «Η αυτοκρατορία και οι πέντε βασιλιάδες», όπου υποστηρίζει ότι η Δύση παρήκμασε ενώ πέντε εχθροί της είναι η ανερχόμενη δύναμη.

Οι πέντε αυτές δυνάμεις είναι η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν, η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία, οι οποίες, σύμφωνα με τον φιλόσοφο, είναι… σαν έτοιμες από καιρό να πατήσουν στα ερείπια μιας Δύσης που ολοένα και φθίνει.

«Ένα από τα βασικά θέματα που αναπτύσσω στο βιβλίο αυτό είναι ότι η Αμερική ξέχασε την ευρωπαϊκή κληρονομιά. Και απέναντί της, σήμερα, υψώνονται πέντε νέες δυνάμεις, δηλαδή η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν, η Τουρκία και οι αραβικές χώρες που προστατεύουν και διαδίδουν τον ριζοσπαστικό ισλαμισμό», είχε δηλώσει πριν από την παρουσίαση του βιβλίου του.

«Αυτοί είναι οι πέντε νέοι βασιλιάδες, όπως αναφέρω στον τίτλο του βιβλίου μου. Είναι επιθετικοί, πολεμοχαρείς και διεκδικούν τα πρωτεία της ανελευθερίας με αλαζονεία και πρόκληση. Έχουν κοινό την τάση για φασισμό ή για κομμουνισμό και στόχος τους είναι η Ευρώπη και η Δύση».

«Βασικό τους εργαλείο είναι ο εκβιασμός. Ο Ερντογάν με τον εκβιασμό των προσφύγων. Ο Ροχάνι με τον εκβιασμό του πυρηνικού οπλοστασίου. Η Σαουδική Αραβία με τον εκβιασμό του τζιχαντισμού, τον οποίο η ίδια ενέπνευσε και χρηματοδότησε. Οι Ρώσοι έχουν τον εκβιασμό των άθλιων ΜΜΕ τους, τα οποία παράγουν μαζικά fake news και μπορούν να ελέγξουν μια δημοκρατική εκλογή ή να προμοτάρουν ένα ακροδεξιό κόμμα. Οι Κινέζοι έχουν κι αυτοί τον δικό τους εκβιασμό που είναι η υπεροπλία τους σε υλικά για κομπιούτερ και κινητά», καταλήγει ο Ανρί-Λεβί.