Δεν μου αρέσει ο όρος «θαυμαστής», δεν θέλω ούτε να έχω ούτε πολύ περισσότερο να είμαι θαυμαστής κάποιου. Ειδικά από τότε που με βομβαρδίζουν στο facebook, γίνε θαυμαστής εδώ, γίνε θαυμαστής εκεί – μου τη δίνει.
Ελα, όμως, που είμαι θαυμαστής του Τζούμα; Λατρεύω να τον ακούω κάθε πρωί στο ραδιόφωνο.Είναι ο μόνος αυθεντικός snob που γνωρίζω κι αυτή η μοναδικότητα του τον κάνει πολύτιμο τουλάχιστον για μένα.
Έλα που θαυμάζω και τον Πρετεντέρη (τι έχω γιατρέ μου; είμαι σοβαρά;). Είναι ο βαθύς σαρκασμός του που μ’αρέσει κι ας διαφωνώ σε αρκετά μαζί του…και κυρίως με την ξερολίαση που τον διακρίνει.
Παρασύρθηκα.
Τελικά είμαι γεννημένος θαυμαστής, γιατί θαυμάζω και τον Αντώνη Καφετζόπουλο και τον Παντελή Θαλασσινό και…και…α! και το Φώτη το Γεωργελέ!
Άσε με.
Μη μου στέλνεις να γίνω θαυμαστής, δεν προλαβαίνω ο άνθρωπος. Εχω σκάσει να θαυμάζω. Το στόμα έχει ανοίξει έναν πήχη κι εν τω μεταξύ, κάτι πρέπει να κάνω κι εγώ.
Να αρχίσω να μαζεύω λεφτά για υβριδικό αυτοκίνητο;
Να πάρω ποδήλατο;
Να γίνω μέλος των guerrilla gardeners;
Να πάω να ψηφίσω για το διάδοχο του Κώστα;
Η μήπως να πετάξω το ρολόι και να πάρω κομπολόι;

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News