Πού είναι το Homeland μου;
Πού είναι το Homeland μου;
Τον τελευταίο καιρό, και για ειδικούς λόγους, βλέπουμε πολύ τηλεοραση. Μας καθήλωσε η σειρά Homeland της HBO. Είναι η ιστορία ενός Αμερικανού πεζοναύτη που επιστρέφει στην πατρίδα ύστερα από οκτώ χρόνια σκληρής δοκιμασίας στο Ιράκ. Πρώτα ως μαχητής της (Νατοϊκής εμπνεύσεως) ελευθερίας και εν συνεχεία ως κρατούμενος- με τα συμπαρομαρτούντα βασανιστήρια και την ελεεινή απομόνωση- σε κάποιο δεσμωτήριο μιας εξτρεμιστικής ιΙσλαμικής οργάνωσης. Μια Αμερικανίδα μυστική πράκτορας- που πάσχει η ίδια από μια διπολική ψυχική διαταραχή- τον υποπτεύεται από την αρχή πως έχει αλλάξει πίστη και στρατόπεδο και πως υπό το κάλυμμα του φωτοστέφανου του Αμερικανού ήρωα προετοιμάζει, κατ’ εντολή των νέων αφεντικών του, ένα μαζικό τρομοκρατικό χτύπημα στην καρδιά των ΗΠΑ. Παρακολουθεί τις κινήσεις του με κάθε δυνατό μέσο, ενεργώντας στην αρχή ως επικεφαλής μιας ειδικής υπηρεσιακής ομάδας, και μόνη της κατόπιν, όταν οι έρευνες της ομάδας απαξιώνονται ως ατελέσφορες και μάλιστα επικίνδυνα παραπειστικές. Οι επίμονες αναζητήσεις της θα την οδηγήσουν τελικά στην αγκαλιά του πεζοναύτη, προς απόσπαση νέων κρίσιμων πληροφοριών, σκοπός που γρήγορα δίνει όμως τη θέση του σε έναν παθιασμένο έρωτα.Και η σειρά κλιμακώνεται έτσι με τον πιο συναρπαστικό τρόπο.
Μετά το εμβληματικό όσο και cult πλέον Wire είναι ίσως το πιο σφιχτοδεμένο τηλεοπτικό σενάριο, με μαεστρική σκηνοθεσία και αξεπέραστο cast πρωταγωνιστών και δευτεραγωνιστών. Ήταν εντεταγμένο στις προβολές του καναλιού Fox, σε περίοπτη θέση στην Ελλάδα στο μπουκέτο της Nova, που καμαρώνει, ως γνωστόν- με τις καταιγιστικές διαφημίσεις της τουλάχιστον- ότι «τα έχει όλα».,και, εννοείται, για όλους. Ως και δώρα φανταχτερά για όλα τα γούστα και τις περιστάσεις. Και φτάσαμε έτσι αισίως στον Χριστουγενιάτικο- Πρωτοχρονιάτικο μπουναμά. Την προπερασμένη Δευτέρα είχαμε κρεμαστεί από την πολυαναμενόμενη λύση του δράματος. Ο ήρωας πεζοναύτης απολακυπτόταν όντως τελικώς ως το μοιραίο πιόνι του τρομοκρατικού δικτύου, και ζωσμένος με εκρηκτικά ετοιμαζόταν να σκορπίσει τον θάνατο και τον πανικό στα εγκαίνια της προεκλογικής εκστρατείας του νυν Αντιπροέδρου και υποψηφίου μέλλοντος Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Αλλά ο εκρηκτικός μηχανισμός κολλάει στα χέρια του… Γράμματα, τέλος του επεισοδίου, κομμένη η ανάσα μας. Τι συνέχεια θα μπορούσε άραγε να δοθεί στο απρόσμενο αυτό φιάσκο; Θα το μαθαίναμε βέβαια στο καταληκτικό (δέκατο τρίτο) επεισόδιο της σειράς, δυσανασχετώντας κάπως για την παράταση του μυστηρίου, αλλά κι ευγνωμονώντας κατά βάθος τους υπευθύνους τού έργου για το τοσο καλοστημένο σασπένς. Θα το μαθαίναμε, είπα, την επομένη (περασμένη) Δευτέρα. Αμ’ δε! Ανατρέξαμε στο πρόγραμμα του ολάνθιστου μπουκέτου, πουθενά το Homeland στο τακτικό Δευτεριάτικο ραντεβού του. Ούτε στην εβδομάδα προ των εορτών, ούτε βέβαα στις παραμονές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.
Λέτε να θεωρήθηκε πως ο αριθμός 13 του επεισοδίου ήταν γρουσούζικος και συνεπώς δεν ταίριαζε με τη γιορταστική ατμόσφαιρα των ημερών; Χλωμό το βλέπω. Πολύ πιο εμφανής είναι η σκασίλα των προγραμματιστών του συνδρομητικού καναλιού για τους πελάτες του (ς). Ας είναι. Το καλό το παλληκάρι ξέρει βέβαια κι άλλο μονοπάτι. (΄Η όπως έλεγε παλιότερα ένας ευρηματικός φίλος: Το καλό το παλληκάρι… κάποιο λάκκο έχει η φάβα.) Μια άλλη καλή φίλη προθυμοποιήθηκε να μας δώσει τις προάλλες το dvd με ολόκληρη την πρώτη σεζόν της σειράς, και βέβαια με το καταληκτικό επεισόδιο μέσα. Δεν πρόκειται να φανερώσω το περιεχόμενό του, μιας και όπως πληροφορηθήκαμε εκ των υστέρων η Nova έστερξε τελικώς να το περιλάβει στο πρόγραμμά της στις αρχές του νέου έτους. Το μόνο που θα πω είναι πως ο πεζοναύτης μας κατατρέχεται εν τέλει με τη σειρά του από έναν βασανιστικό διπολισμό- θερμή αφοσίωση τόσο στην παλιά όσο και στη νέα του πατρίδα- θρησκεία- οικογένεια.
Θέλω να επιμείνω ωστόσο στο άχαρο δώρο του ακριβοπληρωμένου καναλιού. Είναι κάτι σαν να πηγαίνεις ν’ αγοράσεις ψωμί κι ο φούρναρης να σου λέει: ξεχάσαμε σήμερα να βάλουμε τη μαγιά, αλλά πάρτο κι έτσι ξεφούσκωτο, μοιάζει σαν την καλύτερη λαγάνα. Ή στο παπουτσήδικο να σου λέει ο παπουτσής: Εχω μόνο το αριστερό παπούτσι σ’ αυτό το νούμερο, πάρτο όμως γιατί πάει πολύ στο πόδι σου. Μόλις βρω και το δεξί του ταίρι, θα σε ειδοποιήσω.
Με γειά τους με χαρά τους, αφού κατά τα άλλα ξεχωρίζουν από τους ακόμα πιο μίζερους ανταγωνιστές τους. Εγώ πάντως την έντονη διαμαρτυρία μου την κατέθεσα, το δώρο τους τους το επιστρέφω, και θα κοιτάξω από τη νέα χρονιά να λάβω τα μέτρα μου απέναντι στην τζαναμπετιά και την προσβλητική αδιαφορία τους για τις προσδοκίες της πελατείας τους.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News
