610
Ο γάλλος πρόεδρος μετά την ομιλία του στην Πνύκα | Nikos Libertas / SOOC

Τι γράφουν Γάλλοι και Γερμανοί για την ομιλία Μακρόν

Protagon Team Protagon Team 8 Σεπτεμβρίου 2017, 10:01
Ο γάλλος πρόεδρος μετά την ομιλία του στην Πνύκα
|Nikos Libertas / SOOC

Τι γράφουν Γάλλοι και Γερμανοί για την ομιλία Μακρόν

Protagon Team Protagon Team 8 Σεπτεμβρίου 2017, 10:01

Θετικά αποτιμούν ξένα μέσα ενημέρωσης την ομιλία με φόντο την Ακρόπολη του γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν για το μέλλον της Ευρώπης, αν και σημειώνουν ωστόσο, ότι στην τρέχουσα συγκυρία ο ομιλητής ήταν προσεκτικός και κάπως αόριστος

Με μια λυρική περιγραφή για τη νύχτα που έπεφτε γλυκά στην Πνύκα, τα πεύκα και ελαφρύ αεράκι, ανοίγει ο Monde την ανταπόκρισή του από την Αθήνα. Μια «όμορφη, εντυπωσιακή εικόνα», όπως επισημαίνει.

Ο πρόεδρος Μακρόν, συνεχίζει, ακολούθησε στα βήματα του διανοούμενου Αντρέ Μαλρό και της ομιλίας του το 1959. Από τον συμβολικό χώρο όπου γεννήθηκε η δημοκρατία, έκανε έκκληση για την επανίδρυση της Ευρώπης, επισημαίνει η εφημερίδα που στέκεται στην ομιλία που ήταν γεμάτη αναφορές από τον Περικλή ως τον Σεφέρη.

Μετά την εκτενή παρουσίαση του λόγου από την εφημερίδα, οι απεσταλμένοι σημειώνουν  ότι το όραμα του γάλλου προέδρου εξαρτάται και από το αποτέλεσμα των επικείμενων εκλογών στη Γερμανία.

Στο περιεχόμενο της ομιλίας του Μακρόν για την Ευρώπη στέκεται και ο Figaro που επισημαίνει ότι ο γάλος πρόεδρος έχει μια ιδιαίτερη αγάπη για τους συμβολισμούς, την οποία έδειξε και στην ομιλία στην Πνύκα.

Προσθέτει ότι το όραμα του Μακρόν θα χρειαστεί αρκετούς μήνες ακόμη να ξεδιπλωθεί, ο ίδιος πάντως είναι αισιόδοξος για την πορεία του εγχειρήματος εκ νέου θεμελίωσης της Ευρώπης.

«Προσεκτικός λόγω γερμανικών εκλογών»

«Μία νέα Ευρώπη ζητεί στην Αθήνα ο Εμανουέλ Μακρόν», έχει τίτλο η εκτενής ανταπόκριση της Handelsblatt.

Σχολιάζοντας τον λόγο που εκφώνησε ο γάλλος πρόεδρος στον λόφο της Πνύκας, ο απεσταλμένος της εφημερίδας επισημαίνει ότι «το σκηνικό ήταν εντυπωσιακό, αλλά η ομιλία μάλλον γενικόλογη». Και αυτό γιατί, όπως υποστηρίζει, «πριν από τις γερμανικές εκλογές, στις 24 Σεπτεμβρίου, ο Μακρόν δεν θέλει να παρέμβει στα σχέδια που εκπονεί η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ».

Σύμφωνα με τον γερμανό δημοσιογράφο, ο γάλλος πρόεδρος έχει μία «πολύ καλή σχέση» με την ελληνική κυβέρνηση. «Αυτό οφείλεται και στο ότι, ως οικονομικός σύμβουλος του προκατόχου του, Φρανσουά Ολάντ, είχε στηρίξει το αίτημα για κούρεμα του ελληνικού χρέους. Επιπλέον, οι Γάλλοι τάσσονταν πάντα υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ, ερχόμενοι σε αντιπαράθεση με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε» επισημαίνει η Handelsblatt.

Σύμπτωση απόψεων ανάμεσα στον Εμανουέλ Μακρόν και στον Αλέξη Τσίπρα διαβλέπει η απεσταλμένη της Deutsche Welle στην Αθήνα, Κάτριν Μέρτενς.

Οπως επισημαίνει «μόνο μία κοινωνική Ευρώπη μπορεί να γίνει η Ευρώπη του μέλλοντος, που θα προσφέρει προοπτική στους νέους ανθρώπους. Σε αυτό το σημείο ο Εμανουέλ Μακρόν επιβεβαιώνει τον αριστερό οικοδεσπότη του. Εκτός από τις μεταρρυθμίσεις στην ευρωζώνη, Ελλάδα και Γαλλία οραματίζονται μία Ευρώπη με στοιχεία ομοσπονδιακής συγκρότησης, όπως η θέσπιση ευρωπαϊκού υπουργείου Οικονομικών, αλλά και υπουργείου κοινωνικών υποθέσεων, ώστε να διασφαλιστεί μία ελάχιστη κοινωνική συνοχή στα πλαίσια της ΕΕ».

Από την πλευρά της, η εφημερίδα Die Welt τονίζει ότι «στον τόπο που γεννήθηκε η δημοκρατία, ο Μακρόν ευαγγελίζεται την επανίδρυση της Ευρώπης».

Η εφημερίδα προχωρά –και αυτή- σε παραλληλισμό του Μακρόν με τον Αντρέ Μαλρώ: «Ηταν ο Δίας που κατέβηκε από τον ουρανό ή το φάντασμα του Αντρέ Μαλρώ, ο οποίος είχε εκφωνήσει ένα σπουδαίο λόγο το 1959; Το βέβαιον είναι ότι ο πρόεδρος Μακρόν αγαπά τα σύμβολα, τους λόγους που απευθύνονται στην καρδιά, τις εικόνες που μένουν. Στον λόφο της Πνύκας, το λίκνο της δημοκρατίας, ο Μακρόν ανακάλεσε στη μνήμη τις αξίες της δημοκρατίας, της ευρωπαϊκής ιδέας και έκανε έκκληση για επανίδρυση της Ευρώπης» γράφει.

Το συμπέρασμα του αρθρογράφου είναι πάντως δηκτικό: «Ασφαλώς μπορεί κανείς να το θεωρήσει κιτς, υπερβολικό, ή έστω ονειροπαρμένο ή αθεράπευτα αφελές. Μπορεί όμως και να αισθάνεται ευγνωμοσύνη, γιατί εμφανίστηκε ένας νέος πολιτικός που παίρνει τα ηνία από τους λογιστές και τους μπακάληδες της Ευρώπης, πριν να είναι αργά. Μπορεί η Άνγκελα Μέρκελ να βυθίζεται μέχρι τον λαιμό στον προεκλογικό αγώνα, αλλά συνειδητοποιεί και εκείνη ότι η Γερμανία δεν μπορεί πλέον να υπαγορεύει μόνη της μία πορεία, από την οποία κυρίως η ίδια επωφελείται».