Συνεχίζονται οι ολοένα πιο επικίνδυνες πτήσεις drones αλλά και μαχητικών αεροσκαφών της Μόσχας στους αιθέρες της Ευρώπης. Την Πέμπτη, δύο μαχητικά Gripen της ουγγρικής πολεμικής αεροπορίας απογειώθηκαν από βάση του ΝΑΤΟ στη Λιθουανία για να αναχαιτίσουν ένα σμήνος πέντε ρωσικών πολεμικών αεροσκαφών που πετούσαν κοντά στοn εναέριο χώρο της Λετονίας. Επρόκειτο για την πολλοστή απόπειρα της Μόσχας να δοκιμάσει τις ικανότητες αντίδρασης της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας στην Ευρώπη.

Περισσότερη ανησυχία προκαλεί όμως αυτό που συνέβη την Τετάρτη ανοιχτά των ακτών της Αλάσκας: η Διοίκηση Αεροδιαστημικής Αμυνας της Βόρειας Αμερικής (NORAD) απογείωσε τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη F-16, τέσσερα αεροσκάφη ανεφοδιασμού KC-135 και ένα αεροσκάφος επιτήρησης Ε-3 για να αναγνωρίσουν και να αναχαιτίσουν δύο βομβαρδιστικά Tu-95 και δύο μαχητικά Su-35 της Μόσχας που πετούσαν στη Ζώνη Αναγνώρισης Αεροπορικής Αμυνας της Αλάσκας.

Πλέον δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η ατμόσφαιρα είναι τουλάχιστον τεταμένη, με το ΝΑΤΟ να δηλώνει έτοιμο ακόμη και να «καταρρίπτει» εχθρικά αεροσκάφη, και τη Ρωσία να απαντά, δια στόματος του πρεσβευτή της στο Παρίσι, Αλεξέι Μεσκόφ, πως «αυτό θα σήμαινε πόλεμο».

«Η (παραλίγο) αερομαχία ΗΠΑ-Ρωσίας πάνω από την Αλάσκα μάς λέει ότι απέχουμε μόλις ένα βήμα από έναν παγκόσμιο πόλεμο, παρότι έχουν περάσει μόνο σαράντα ημέρες από τη σύνοδο κορυφής του Ανκορατζ και τις υποσχέσεις για ειρήνη στην Ουκρανία», γράφει σε ανάλυσή του ο Μαουρίτσιο Μολινάρι, πρώην διευθυντής και νυν αρθρoγράφος της ιταλικής La Repubblica, με ειδίκευση στην εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς εξελίξεις.

Κατά τους προηγούμενους μήνες, εννέα φορές πολεμικά αεροσκάφη της Μόσχας πέταξαν κοντά στον εναέριο χώρο της Βόρειας Αμερικής, στην προκειμένη, όμως, τα δύο βομβαρδιστικά και τα δύο μαχητικά, ναι μεν πέταξαν σε διεθνή εναέριο χώρο, αλλά όσα αεροσκάφη εισέρχονται σε αυτή την περιοχή πρέπει να αναγνωρίζονται αμέσως για λόγους εθνικής ασφάλειας.

«Ηταν μια ρωσική στρατιωτική πρόκληση τόσο προφανής και σκόπιμη όσο και η άλλη, που έλαβε χώρα σχεδόν ταυτόχρονα πάνω από τις χώρες της Βαλτικής», σημειώνει ο Μολινάρι, αναφερόμενος στην αναχαίτιση ρωσικού σμήνους από ουγγρικά μαχητικά κοντά στον εναέριο χώρο της Λετονίας την Πέμπτη. Προκλήσεις της Μόσχας τις τελευταίες δέκα ημέρες ήταν επίσης τα drones που εισήλθαν στον εναέριο χώρο της Πολωνίας, οι υπερπτήσεις πάνω από εδάφη της Εσθονίας και τα μυστήρια μη επανδρωμένα αεροσκάφη πάνω από αεροδρόμια της Δανίας και της Νορβηγίας.

Μόλις στα μέσα του προηγούμενου μήνα ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Ντόναλντ Τραμπ αντάλλασσαν χειραψίες και φιλοφρονήσεις στο Ανκορατζ, με τον ρώσο πρόεδρο να διαβεβαιώνει τον αμερικανό ομόλογό του ότι ήταν έτοιμος να προβεί σε συμβιβασμούς για να τερματιστεί επιτέλους ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Σήμερα, όμως, όλα όσα συμβαίνουν κατά μήκος των συνόρων μεταξύ Βορειοατλαντικής Συμμαχίας και Ρωσίας –από την Ανατολική Ευρώπη μέχρι τον Βερίγγειο Πορθμό– αποκαλύπτουν ότι το Κρεμλίνο έχει επιλέξει να ακολουθήσει την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση, εξαπολύοντας μια σειρά από προκλήσεις, με στόχο να ασκήσει πίεση στο ΝΑΤΟ, ώστε να αναδειχθούν η αδυναμία και η ευαλωτότητά του.

«Η πρόθεση του Πούτιν είναι να μας κάνει να αισθανόμαστε πιο ανασφαλείς προκειμένου να απονομιμοποιηθεί η Βορειοατλαντική Συμμαχία», γράφει ο Μαουρίτσιο Μολινάρι. Πώς, όμως, από τις χειραψίες και τις φιλοφρονήσεις η κατάσταση έφτασε, μέσα σε μόλις λίγες εβδομάδες, σε αυτό το σημείο;

Επικαλούμενος την κάλυψη της συνόδου στο Ανκορατζ από τα ρωσικά μέσα, ο ιταλός δημοσιογράφος σημειώνει πως ο Βλαντίμιρ Πούτιν έκρινε ότι είχε απέναντί του έναν ουσιαστικά ανίσχυρο Τραμπ, τις όποιες ενστάσεις του οποίου ο ρώσος πρόεδρος θα μπορούσε να τις κάμψει σχετικά εύκολα. Κάποια στιγμή η άποψη αυτή έφτασε και στον Λευκό Οίκο, ωθώντας τελικά τον πρόεδρο των ΗΠΑ να δηλώσει, από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ότι η Ρωσία είναι μια «χάρτινη τίγρη» που μπορεί να ηττηθεί στην Ουκρανία.

Εκείνη τη στιγμή στη στρατηγική πρόκληση προστέθηκε η προσωπική μονομαχία Πούτιν-Τραμπ, με το Κρεμλίνο να αντιδρά, αρχικά δια του αντιπροσώπου Ντμίτρι Πεσκόφ (ο οποίος δήλωσε πως «Η Ρωσία μοιάζει περισσότερο με αρκούδα. Και χάρτινες αρκούδες δεν υπάρχουν»), και στη συνέχεια στέλνοντας πολεμικά αεροσκάφη στους αιθέρες της Αλάσκας και της Βαλτικής, εξαλείφοντας έτσι μονομιάς ό,τι μπορεί να είχε απομείνει από τις «καλές προθέσεις» της Αλάσκας. Εξ ου και η ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης, και τα περί κατάρριψης ρωσικών αεροσκαφών από τον Μαρκ Ρούτε, και τα περί πολέμου από τον ρώσο πρεσβευτή στο Παρίσι.

Συνυπολογίζοντας τις καταγγελίες της Πράγας και του Κισινάου για ρωσική παρέμβαση ενόψει των επικείμενων βουλευτικών εκλογών στην Τσεχία και στη Μολδαβία, «δεν είναι δύσκολο να συμπεράνουμε ότι ο Πούτιν ενορχηστρώνει μια κλιμάκωση των εντάσεων κατά μήκος όλων των συνόρων με την ευρωαμερικανική επικράτεια. Αυτή είναι μια τακτική που αποσκοπεί στην άσκηση πίεσης στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, ώστε να κατανοήσουν ότι η Ρωσία είναι ικανή να ενεργεί αποφασιστικά σε πολλαπλά μέτωπα, κλιμακώνοντας ταυτόχρονα τις επιθέσεις στην Ουκρανία», γράφει στην ανάλυσή του ο Μαουρίτσιο Μολινάρι.

Είναι αλήθεια πως οι συνεχιζόμενες ρωσικές προκλήσεις συνιστούν σοβαρή δοκιμασία για τη Βορειοατλαντική Συμμαχία, η οποία κλονίζεται από σημαντικές διαφωνίες και αντιπαλότητες. Ταυτοχρόνως, ο γενικότερος αναβρασμός που επικρατεί στη Δύση για πολλούς και διάφορους λόγους –από την ακραία πόλωση στις ΗΠΑ έως τις αντίθετες απόψεις για τον Πόλεμο στη Γάζα– αναμφίβολα ευνοεί το Κρεμλίνο: σύμφωνα με τον Βαλέρι Γκερασίμοφ, αρχηγό των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων και ιθύνοντα νου του νέου στρατιωτικού δόγματος της Ρωσίας, αυτή η  «εσωτερική αναταραχή» αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα των δημοκρατιών.

«Εν ολίγοις, ο Πούτιν έχει περάσει στην επίθεση επειδή διαισθάνεται ότι μπορεί να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων με το ΝΑΤΟ, ενώ οι δημοκρατίες τρέχουν πίσω από τα γεγονότα, ώστε να αμυνθούν. Εχουμε φτάσει σε μια κρίσιμη καμπή και, όπως δήλωσε η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ευρώπη πρέπει να βρει “τα κότσια για αυτή τη μάχη”. Επειδή ζούμε σε μια ιστορική στιγμή, καθώς μόλις σαράντα ημέρες είναι αρκετές για να μετατραπούν οι ελπίδες για ειρήνη σε πολεμικό εφιάλτη», σχολιάζει ο ιταλός αρθρογράφος.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News