διαπραγμάτευση, η: 1. συζήτηση, συνεννόηση που γίνεται με σκοπό τη σύναψη συμφωνίας σχετικά με κτ.: Aρνείται κάθε ~. || (πληθ.) σύνολο από σχετικές συζητήσεις: Mακρόχρονες / μυστικές διαπραγματεύσεις. Aρχίζουν / διακόπτονται / επαναλαμβάνονται οι διαπραγματεύσεις για τη σύναψη μιας συνθήκης. Διαπραγματεύσεις για την αγορά / την πώληση ενός ακινήτου. Είμαστε ακόμα στο στάδιο των διαπραγματεύσεων. (έκφρ.) κάθομαι στο τραπέζι* των διαπραγματεύσεων. 2. (σπάν.) λεπτομερής ανάλυση και παρουσίαση ενός θέματος, πραγμάτευση: Εκτενής / λεπτομερής / ανεπαρκής ~. H ~ του θέματος γίνεται από τελείως διαφορετική σκοπιά.

Eίναι δεδομένα η πιο πολυσυζητημένη λέξη των τελευταίων ημερών. Των τελευταίων ετών μάλλον διότι αποτέλεσε σημαία της ρητορικής του Αντώνη Σαμαρά ήδη από τις μέρες που προηγήθηκαν της κυβέρνησης Παπαδήμου. Η προεκλογική περίοδος την μετέτρεψε σε ορόσημο διότι γύρω της χτίστηκαν οι προεκλογικές εξαγγελίες των κομμάτων που διεκδικούσαν το χρίσμα. Οι θιασώτες της μνημονιακοί και μη, βρήκαν στην εκφορά της το Άγιο Δισκοπότηρο της επιτυχούς εκλογικής έκβασης καθώς ήταν και είναι προφανές ότι στην έκφραση της, με την ανάλογη παραμετροποίηση βρισκόταν η μεγαλύτερη αγωνία των πολιτών, οι οποίοι ανεξαρτήτως κόμματος, ιδεολογίας και φιλοσοφίας ψήφισαν υπέρ της.

Τι είναι όμως η διαπραγμάτευση διότι είναι υπέρ το δέον προφανές ότι στις πλείστες των περιπτώσεων που μια λέξη ή μια φράση γίνονται καραμέλα της καθημερινότητας, βλέπε PSΙ, αγνοούμε την ακριβή ερμηνεία της.

Διαπραγμάτευση είναι η διαδικασία λήψης κοινά αποδεκτών αποφάσεων από εμπλεκόμενα μέρη, που είχαν αρχικά διατυπώσει διαφορετικές θέσεις ή προτιμήσεις. Η διαπραγμάτευση χαρακτηρίζεται ως επιτυχής, όταν τα ζητήματα ουσίας επιλύονται χωρίς να διαταράσσονται οι προσωπικές σχέσεις των εμπλεκομένων μερών.

Στην περίπτωση που οι εμπλεκόμενοι είναι χώρες και μάλιστα ισότιμες χώρες βάσει συνθηκών και διεθνούς δικαίου είναι κοινώς αποδεκτό ότι δεν μιλάμε για προσωπικές αλλά για διεθνείς σχέσεις που έχουν καθοριστεί και ισχύουν μετά από μακροχρόνιες διεργασίες και ζυμώσεις που διέπονται από νόμους και κανόνες που εξυπηρετούν το κοινό συμφέρον των εθνών.

Υπάρχουν τρεις βασικές στρατηγικές διαπραγμάτευσης:

Χάνω – Χάνεις: Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της στρατηγικής είναι η επίλυση της διαφωνίας ή η διευθέτηση της σύγκρουσης, εις βάρος και των δύο εμπλεκομένων μερών, αφού δεν ικανοποιούνται πλήρως οι απαιτήσεις κανενός.

Στην περίπτωση της διαπραγμάτευσης μεταξύ της χώρας μας και των δανειστών θα μπορούσε να αποτελεί βασική αρχή την περίοδο που εκδηλώθηκε η κρίση το 2009, πριν την υπογραφή του μνημονίου και της διαχείρισης του προβλήματος από τρόικα και ΔΝΤ με τον περιβόητο μηχανισμό στήριξης. Μια πιθανή άρνηση της Ελλάδας να αποπληρώσει λόγω αδυναμίας τα χρέη της σε ιδιώτες πιστωτές και ιδρύματα που κατείχαν ομόλογα του δημοσίου θα οδηγούσε στην επαλήθευση της θεωρίας χάνω –χάνεις. Το δημόσιο θα πτώχευε και οι πιστωτές θα συνειδητοποιούσαν ότι δεν θα μπορούσαν να πάρουν τα χρήματα τους με τρομακτικές συνέπειες για τις ευρωπαϊκές αρχικά και την παγκόσμια οικονομία αφού το κοινό νόμισμα και τα εξαρτημένα χρέη θα δημιουργούσαν πυρηνικό όλεθρο στην έννοια παγκόσμια οικονομία.

Κερδίζω – Χάνεις: Η επίλυση της διαφωνίας ή η διευθέτηση της σύγκρουσης, χαρακτηρίζεται από το κέρδος της μίας πλευράς σε βάρος της άλλης. Κάθε ένα από τα εμπλεκόμενα μέρη ανταγωνίζεται το άλλο, ώστε να επιτύχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα μέσω της διαπραγμάτευσης. Εμείς σύμφωνα με τους κυβερνώντες και την επικρατούσα οικονομική αντίληψη των αγορών κερδίσαμε την απρόσκοπτη και συνεχή δανειοδότηση της χώρας με αποτέλεσμα την πληρωμή μισθών, συντάξεων και τοκοχρεολυσίων, αφού κεφάλαια δεν μπορούμε να αποπληρώσουμε και βάσει εκθέσεων, το χρέος μας το 2020 θα είναι ίδιο με αυτό που ήταν το 2009. Χάσαμε μια οικονομία που είχε τουλάχιστον λογιστικά ή πλασματικά υψηλό ρυθμό ανάπτυξης, είδαμε τους μισθούς μας να πέφτουν σχεδόν κατά 50%,είδαμε να χάνονται θέσεις εργασίας, να βάζουν λουκέτο χιλιάδες επιχειρήσεις, φορολογηθήκαμε σε εξοντωτικό βαθμό, βιώνουμε ύφεση της τάξης του 7% και σε απλά ελληνικά γυρίσαμε 30 χρόνια πίσω, χωρίς να είναι ξεκάθαρο αν έχουμε πιάσει πάτο ή το βαρέλι έχει πολύ βάθος ακόμα.

Πλεονεκτήματα κατά τους ειδικούς αυτής της στρατηγικής είναι η δημιουργία κινήτρων για μεγαλύτερη προσπάθεια και η αύξηση της συνοχής της κάθε πλευράς, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ομάδες και δη για κράτη αφού στην περίπτωση μας χρέη που είχε το δημόσιο σε ιδιώτες μετετράπησαν σε χρέη προς κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παράδειγμα αυτής της στρατηγικής συνήθως συναντάται στις σχέσεις προϊσταμένου – υφισταμένου, γεγονός που βιώνουμε αφού είναι έκδηλη η αρχομανία των Γερμανών και η επιμονή τους στην εφαρμογή προγραμμάτων εξοντωτικής και απάνθρωπης λιτότητας ,όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και στις υπόλοιπες χώρες που εφαρμόζεται μνημόνιο.

Κερδίζω – Κερδίζεις: Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της στρατηγικής είναι η επίλυση της διαφωνίας ή η διευθέτηση της σύγκρουσης, με την ικανοποίηση κατά το μέγιστο δυνατόν των απαιτήσεων και των δύο εμπλεκομένων μερών. Η συνεργασία, η επικοινωνία και η συζήτηση αποτελούν τα βασικά στοιχεία αυτής της στρατηγικής. Μειονέκτημα της στρατηγικής αυτής είναι ότι συχνά είναι χρονοβόρα, όπως η δική μας περίπτωση που το μνημόνιο έγινε μεσοπρόθεσμο και μάλλον μετά τις τελευταίες δηλώσεις των κυβερνητικών αρμοδίων περί φωτός στο τούνελ και ανηφόρας πάμε για μνημόνιο 3 κάτι σαν το Ρόκι που είχε τέσσερις συνέχειες.

Το κερδίζω –κερδίζεις θα ήταν ευτύχημα στην περίπτωσης μας άλλα μάλλον το μόνο που κερδίζουμε όλο αυτό το διάστημα είναι χρόνος μέχρι την επόμενη, μάλλον οδυνηρή συμφωνία, που θα έχει ως άλλοθι την κακή εφαρμογή των συμφωνηθέντων από έναν αναξιόπιστο κυβερνητικό σχηματισμό που είναι όμηρος της γραφειοκρατίας και των προβληματικών δομών που δημιουργήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια με κοινοτικά κονδύλια και μηδαμινή ευρωπαϊκή εποπτεία, όπως αρμόζει άλλωστε σε μια χώρα που συστηματικά κατά τους επικριτές της –σε εξωτερικό και εσωτερικό – έχει εξαπατήσει εταίρους και ευρωπαϊκά όργανα.

Αν συνυπολογίσουμε ότι υπάρχουν συγκρουόμενοι στόχοι, περιορισμένοι πόροι, διαφορετικές αντιλήψεις, ελλειμματική οργάνωση, κακή επικοινωνία και μια τραγική κοινωνική πραγματικότητα σε συνάρτηση με την παγκόσμια οικονομική κατάσταση σκέφτομαι απλά και επαγωγικά για να μην τρέφω ούτε αυταπάτες, ούτε μεγάλες προσδοκίες.

Εμείς τι διαπραγμάτευση κάναμε, τι διαπραγμάτευση θέλουμε και τι διαπραγμάτευση θα πετύχουμε;

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News