655
|

Γίνεται Βόλος ο Πειραιάς;

Avatar protagon.import 23 Μαΐου 2014, 00:13

Γίνεται Βόλος ο Πειραιάς;

Avatar protagon.import 23 Μαΐου 2014, 00:13

Το εκλογικό κέντρο του «Λιμανιού της Αγωνίας», στην πλατεία Τερψιθέας είναι, Τετάρτη βράδυ, ήσυχο. Ο Θοδωρής Δρίτσας, εμφανώς κουρασμένος, δεν έχει κάτσει ούτε λεπτό μετά την Κυριακή, αλλά ευγενής όπως πάντα, σηκώνεται όρθιος και βγαίνει μπροστά από το μικρό του γραφείο στο πατάρι του εκλογικού κέντρου, για να με υποδεχθεί.

Την προηγούμενη, έχει πραγματοποιηθεί η Γενική Συνέλευση των μελών του «Λιμανιού της Αγωνίας», που κατέληξε σε ένα πολυσέλιδο κείμενο, το οποίο σε πρώτη ανάγνωση κρατά ίσες αποστάσεις από Μιχαλολιάκο – Μώραλη. Συμφωνούμε να πάμε τη συζήτηση λίγο πιο πέρα, με το μικρόφωνο ανοιχτό.

«Υπάρχουν αναλογίες στις περιπτώσεις Μπέου-Μαρινάκη», σημειώνει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Και προσθέτει: «Δεν πρόκειται βεβαίως για το ίδιο πράγμα, αλλά το κοινό τους στοιχείο είναι ότι και οι δύο συνδυασμοί ποντάρουν με χυδαίο τρόπο στις ανάγκες εξαθλιωμένων ανθρώπων. Και επαγγέλλονται τη λύση με φαντασιακό τρόπο. Αφήνουν τον αδύναμο πολίτη να πιστέψει ότι αφού αυτοί έχουν χρήμα, κάτι θα μπορέσει να επωφεληθεί κι αυτός».

Ο Θοδωρής Δρίτσας υποστηρίζει ότι παρά την απόφαση να μη στηρίξουν ούτε Μώραλη, ούτε Μιχαλολιάκο, το «Λιμάνι της Αγωνίας» δεν θέλησε να κρατήσει μια τακτική ίσων αποστάσεων. Προσθέτει δε: «Αν δει κανείς προσεκτικά την ανακοίνωσή μας θα δει ότι έχουμε μια κριτική στον κ. Μώραλη και στους κ.κ. Μαρινάκη, Κόκκαλη με διαφορετικές αξιολογήσεις από αυτές που έχουμε για τον κ. Μιχαλολιάκο. Τον κύριο Μιχαλολιάκο, τον κρίνουμε για τη θητεία του στο Δήμο Πειραιά τα τελευταία 3.5 χρόνια. Τον κύριο Μώραλη, την παράταξή του και όλο αυτό το νεοπαγές σχήμα, το κρίνουμε για τα στοιχεία και τα χαρακτηριστικά που το συγκροτούν. Αυτό είναι μια δομική διαφορά». 

Ο Θοδωρής Δρίτσας έχει μια ανάλυση. Σύμφωνα με αυτήν, υπάρχουν οι δυνάμεις εκείνες της οικονομίας που επέβαλαν το Μνημόνιο και που τώρα βγαίνουν μπροστά για να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο μιας και το πολιτικό σύστημα είναι φθαρμένο.

Όταν η συζήτηση πηγαίνει σε ένα λιμάνι πιο βόρεια, στο Βόλο, και στο φαινόμενο Μπέου, ο Θοδωρής Δρίτσας εξηγεί τη συνεργασία του κεντροαριστερού Σκοτεινιώτη με τον υποστηριζόμενο από τον ΣΥΡΙΖΑ Πατσιαντά, λέγοντας ότι στην αυτοδιοίκηση υπάρχει μια σειρά κριτηρίων, μεταξύ των οποίων κυρίαρχο ρόλο παίζει η παράμετρος της δημοκρατίας αλλά και η παράμετρος της «εισβολής ολιγαρχών». Κάπου σ' αυτό το σημείο της συζήτησης ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επαναλαμβάνει ότι χωρίς να είναι το ίδιο πράγμα, υπάρχουν όντως αναλογίες μεταξύ Πειραιά-Βόλου, μεταξύ Μαρινάκη και Μπέου.

Περασμένα μεσάνυχτα Τετάρτης ολοκληρώνεται η συνεδρίαση της τοπικής οργάνωσης Πειραιά της ΔΗΜΑΡ. Η απόφασή της είναι πιο «προωθημένη» από την απόφαση του «Λιμανιού της Αγωνίας». Χωρίς να κατονομάζει τους δυο υποψηφίους του β΄ γύρου, μιλάει για έναν παλαιοκομματικό υποψήφιο και έναν υποψήφιο εκπρόσωπο «αδιαφανών επιχειρηματικών συμφερόντων» που θέλουν τον δήμο σαν «λάφυρο»! Η ίδια ανακοίνωση λέει «όχι στην αποχή, το λευκό ή το άκυρο, ιδίως στις σημερινές συνθήκες».

Πίνω ένα ποτό με τον Ηλία Τζανετουλάκο. Πρόσωπο των ημερών όλο αυτό το διάστημα στη ΔΗΜΑΡ Πειραιά, αφού αρχικά τέθηκε επικεφαλής μιας αυτόνομης κίνησης πριν συνεργαστεί με το «Λιμάνι της Αγωνίας». «Όποιος ξέρει ελληνικά, καταλαβαίνει πολύ καλά τι εννοεί η ανακοίνωση της ΔΗΜΑΡ», λέει.

Τον ρωτάω αν η ανακοίνωση «κλείνει το μάτι» στο Β. Μιχαλολιάκο και μου απαντά ότι ο σημερινός δήμαρχος είναι πλέον για τον Πειραιά, «το μη χείρον, βέλτιστον».

Κι όταν η συζήτηση φτάνει στο συνδυασμό των Μώραλη-Μαρινάκη, μου θυμίζει πως ανέστειλε την αυτόνομη υποψηφιότητά του, ακριβώς όταν εμφανίστηκε αυτός ο συνδυασμός στο προσκήνιο και προέκρινε τη συνεργασία με το «Λιμάνι της Αγωνίας», ως απάντηση στην επέλασή του.

Φεύγοντας, ο Ηλίας Τζανετουλάκος με προτρέπει να ρίξω μια ματιά στις αναρτήσεις του στο facebook. Τα αρνητικά του σχόλια στον Β. Μιχαλολιάκο είναι πράγματι ελάχιστα σε σύγκριση με τις επιθέσεις του στο συνδυασμό Μώραλη.

Προς το τέλος της εβδομάδας μεταξύ των δύο εκλογών η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι η Αριστερά στον Πειραιά, έστω με βαριά καρδιά, προτιμά τον Μιχαλολιάκο από τον Μώραλη. Η βεβαιότητα όμως είναι ότι σχεδόν «ντρέπεται» να το πει. Το ερώτημα είναι αν θα την ακούσει κανείς.

*Ο Νότης Ανανιάδης είναι δημοσιογράφος. 

Προηγούμενα άρθρα του Νότη Ανανιάδη 
 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News