«Ο κουφός και ο κλανιάρης πάνε δίπλα στα νταούλια».

Ήταν μια παροιμία που έλεγε ο πατέρας μου, όταν ήθελε να δείξει ότι πρέπει να κοιτάς βαθύτερα τους λόγους στα όσα λένε και κάνουν οι άνθρωποι. Συνήθως με τη συμπεριφορά τους ή τα λόγια τους θέλουν να κρύψουν τη δική τους αδυναμία.
   
Αυτό μου ήρθε στο μυαλό όταν είδα τις αντιδράσεις που προκάλεσε σε κάποιους η διαφήμιση που έκανε το Ποτάμι, απευθυνόμενο σε όλους εκείνους τους νέους που ψηφίζουν για πρώτη φορά. Μια διαφήμιση που απευθυνόταν αποκλειστικά στα σόσιαλ μίντια και όχι στην τηλεόραση. Βγήκαν, λοιπόν, κάποιοι Συριζαίοι, Πασόκοι, Δημαρίτες, αλλά και στελέχη από το ίδιο το Ποτάμι και άρχισαν τις κραυγές:
   
Αίσχος, σεξιστικό, προσβλητικό για όλες τις γυναίκες και άλλες παρόμοιες μπαρούφες μικροαστικές.

Οι κατ' επίφαση προοδευτικοί ξεσηκώθηκαν, επικαλούμενοι τις πιο συντηρητικές απόψεις.

Θα μπορούσα να δεχθώ οποιαδήποτε κριτική για το βίντεο. Ότι είναι γελοίο. Ότι είναι ατυχές. Ότι δεν έχει απήχηση στους νέους. Και το βασικότερο, ότι το επιτελείο του Ποταμιού στερείται πρωτότυπων ιδεών αφού το βίντεο είναι αντιγραφή απ' την προεκλογική εκστρατεία του Ομπαμα. Όλα τα άλλα είναι ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ. Δείξε μου έναν σεμνότυφο και θα σου δείξω έναν υποκριτή.

Λέτε να είναι τυχαίο ότι οι αντιδράσεις ήρθαν από τον ΣΥΡΙΖΑ τη ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ; Γιατί; Μήπως κατάλαβαν ότι το σποτάκι ίσως έχει απήχηση στους νέους;
  
Η ζήλια τρώει την ψυχή όπως η σκουριά τρώει το σίδερο.
  
Άδειοι από επιχειρήματα και ιδέες προσπάθησαν να κρυφτούν πίσω από την κουρτίνα της υποκρισίας. Δεν είναι η ασχήμια και το κακό που θελουν να κρύψουν. Είναι ο λαϊκισμός, οι υποσχέσεις και τα ξύλινα λόγια με τα οποία βομβαρδίζουν τους ψηφοφόρους και βλέπουν ότι δεν τους αγγίζουν πια. Ειναι το κενό των επιχειρημάτων τους. Και το κενό είναι πολύ δύσκολο να το κρύψεις.

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News