323
Η «Κραυγή» είναι ένας από τους εμβληματικούς πίνακες του 19ου αιώνα | Nasjonalmuseet/Oslo

«Μόνο ένας τρελός θα το ζωγράφιζε» παραδεχόταν και ο Μουνκ για την «Κραυγή»

Protagon Team Protagon Team 22 Φεβρουαρίου 2021, 19:10
Η «Κραυγή» είναι ένας από τους εμβληματικούς πίνακες του 19ου αιώνα
|Nasjonalmuseet/Oslo

«Μόνο ένας τρελός θα το ζωγράφιζε» παραδεχόταν και ο Μουνκ για την «Κραυγή»

Protagon Team Protagon Team 22 Φεβρουαρίου 2021, 19:10

Πόσα μυστικά να κρύβει ακόμη ένας εμβληματικός πίνακας, όπως η «Κραυγή» του Νορβηγού Εντβαρντ Μουνκ, που έχει φτάσει να γίνει από αντικείμενο τέχνης, emoji και διαδικτυακό μιμίδιο;

Όπως φαίνεται, πολλά. Αυτό μας δείχνει μια μικροσκοπική επιγραφή με μολύβι στην πάνω αριστερή γωνία, σε μία από τις τέσσερις εκδοχές του πίνακα. Εκεί, ένα χέρι έγραψε ότι «μόνο ένας τρελός θα μπορούσε να το έχει ζωγραφίσει αυτό».

Η ταυτότητα του ανώνυμου που το έγραψε είναι αντικείμενο διαμάχης εδώ και πολύ καιρό, όπως γράφει ο Guardian. Αρχικά πιστευόταν ότι ήταν ο ίδιος ο Μουνκ, αργότερα κάποιος βάνδαλος, φαίνεται όμως ότι οι ειδικοί από το Εθνικό Μουσείο της Νορβηγίας βρήκαν τη λύση. Ηταν τελικά ο ίδιος ο ζωγράφος.

Η επιγραφή ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1904, μόλις εννέα χρόνια από τη δημιουργία του πίνακα. Οι ιστορικοί της τέχνης την αγνόησαν για πολλά χρόνια, ωστόσο κατάλογος έκθεσης του 2008 επισήμανε ότι η επιγραφή δεν είναι του Μουνκ. Τη λύση έδωσαν η τεχνολογία και η σύγκριση με χειρόγραφες επιστολές του ζωγράφου.

Φαίνεται ότι αυτό το μικρό σχόλιο από τον Μουνκ αποκαλύπτει την ψυχική του κατάσταση. Είναι ίσως μια απάντηση σε ένα σχόλιο που είχε κάνει φοιτητής Ιατρικής, ο οποίος είχε πει ότι η «Κραυγή» θα πρέπει να ήταν έργο κάποιου διανοητικά διαταραγμένου ανθρώπου.

Συντηρήτρια στο Εθνικό Μουσείο της Νορβηγίας πιστεύει ότι το σχόλιο είναι ειρωνικό, αλλά δείχνει και το πόσο ευάλωτος ήταν ο Μουνκ.

Πήρε πολύ στα σοβαρά το σχόλιο και πληγώθηκε, επειδή υπήρχε ιστορικό ασθενειών στην οικογένειά του, ενώ ήταν και πολύ ανήσυχος γιατί πίστευε ότι και ο ίδιος ήταν στιγματισμένος από αυτό. Ο ζωγράφος είχε μία εμμονή με την ασθένεια: είχε δει την αδελφή του να πεθαίνει, όσο ήταν κορίτσι ακόμη, από φυματίωση, ενώ και η μητέρα του υπέκυψε από την ίδια ασθένεια.

Σε επιστολές του αναφερόταν μάλιστα συχνά σε αυτό το περιστατικό από το 1895. Κατά κάποιον τρόπο, το σχόλιο που άφησε στον πίνακά του ήταν μια απόπειρα να αποκτήσει τον έλεγχο των φοβιών του, να νιώσει ότι μπορεί να αστειευτεί μαζί τους.