Αγαπώ

Τους ποιητές που δεν έχουν λεξικό

Το μουσικό με το σπασμένο όργανο

Τους δρόμους χωρίς όνομα

Έναν γιατρό που κλαίει κρυφά και σιγανά

Του κάρου την ξύλινη ρόδα που τρίζει

Την αντοχή της μάνας και την αδιάσπαστη σιωπή της

Των κοριτσιών το πρώτο ραντεβού και το μισό φιλί

Τον μαχητή που δεν έδωσε ποτέ τη χαριστική βολή

Το μωρό που παραδόθηκε στην κάμερα

Αγαπώ

Ένα βιβλίο με σημειώσεις του περιθωρίου στο περιθώριο

Τους ποδοσφαιριστές χωρίς ομάδα

Kάτι προσωρινό και κάτι πρόχειρο

Kάτι φτηνό και ανυπεράσπιστο

Eνα αθώο απορημένο βλέμμα

Kαι πιο πολύ

Aυτό το νόημα των νοημάτων

που ξέρω ότι υπάρχει

και τόσα χρόνια με αρνείται

γιατί ποτέ δεν νοιάστηκα αληθινά

για το κορίτσι με την κάμερα

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News