Συναγερμός. Έχουμε χάσει την Άνοιξη. Πρόκειται για μια κοπέλα γύρω στα 18, με πυρόξανθα μαλλιά, γαλανά μάτια και άσπρο δέρμα. Την τελευταία φορά που την είδα φορούσε ένα καταπράσινο φόρεμα και μου έγνεφε από τον Υμηττό. Έπρεπε να έχει έρθει στο ραντεβού μας εδώ και ένα μήνα. Υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι έχει πέσει θύμα απαγωγής από τον Χειμώνα. Παρακαλείται όποιος γνωρίζει κάτι, να επικοινωνήσει μαζί μου, το συντομότερο δυνατό. Ευχαριστώ.

Χωρίς πλάκα, βοηθήστε. Τι κακό είναι αυτό που μας έχει βρει; Τι κρύο; Τι αέρας; Μάξιμουμ 12 βαθμοί, λες και παίρνουμε μέρος στη Γιουροβίζιον των θερμοκρασιών. Εδιμβούργο, ντουζ πουάν. Εντάξει. Όταν χιόνιζε τον Μάρτη, είπα «διασκέδασέ το, κορίτσι μου, Μάρτης είναι αυτός.». Έλα όμως που κοντεύει να μπει ο Μάης και χαΐρι δεν έχουμε δει. Βλέπεις τα πάρκα τριγύρω σου, θέλεις να κυλιστείς, αλλά ο καιρός έχει διαφορετική άποψη. Το δέρμα μου με τρώει, δεν είναι συνηθισμένο στα χειμωνιάτικα ρούχα για τόσο συνεχόμενο διάστημα.

Κι απ' την άλλη, έχω και σας στα σόσιαλ μίντια να μου ποστάρετε φωτό από παραλίες, κοκτέιλ και σαγιονάρες. Έχω πήξει στα μίνι και τη σαγιονάρα, Απρίλη μήνα. Δηλαδή, όταν φτάσει ο Ιούλιος τι θα κάνετε; Θα τσιτσιδωθείτε τελείως; Σε πείσμα σας θα φοράω κι εγώ τα μάλλινά μου μέσα στο κατακαλόκαιρο να σας κάνω να νιώθετε ζέστη ακόμα περισσότερο. Ε, μα, πια.

Κάποιοι μου λένε «Ο καιρός θα σε διώξει. Δε θα το αντέξεις». Εγώ, όμως, θέλω να μείνω. Και χρειάζομαι συμβουλές από άλλους που συμπάσχουν. Πώς συνηθίζεις το κρύο; Πώς καλείς τον ήλιο κοντά σου; Αν μαζέψω όλους τους Σκωτσέζους στο Κάστρο κι αρχίσουμε να φυσάμε, υπάρχει περίπτωση να διώξουμε τα σύννεφα; 

Μέχρι τότε, θα αισιοδοξώ. Στα δέντρα βλέπω φύλλα να σκάνε και τα λουλούδια να πληθαίνουν. Και μετά τη βροχή, βγαίνει πάντα ουράνιο τόξο. Να μου το θυμηθείτε. Η «Άνοιξη», όσο και να αργήσει, θα ‘ρθει.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News