«… Ακούσθηκε μια σειρά από σφαίρες … γρήγορες και μετά 4 μοναχικά χτυπήματα …» αποκάλυψε με την πλάτη στις (μισές) κάμερες μιλώντας για τη δολοφονία του Σ. Γκιόλια αυτήκοος μάρτυρας.

Παρακολουθώ όσο γίνεται τις ατέλειωτες ψηφιακές αναρτήσεις και τις ανώνυμες διαδικτυακές κοκκορομαχίες (πάντα εντός θέματος) από τη μιά και τις επίσημες δηλώσεις κυβέρνησης, κομμάτων, συνδικαλιστικών φορέων (σε φανερή σύγχυση) από την άλλη.

Κυβέρνηση και κόμματα δείχνουν με τη στάση τους και στην περίπτωση αυτή, πόσο μακριά νυχτωμένοι βρίσκονται. Ενεργά (άθελά τους προφανώς) μετέχουν σε αυτό που αρέσκονται να αποκαλούν «επιχείρηση απαξίωσης της πολιτικής». Καταγγελίες ευκολίας περί πληττόμενης ελευθεροτυπίας προϊδεάζουν (αν δεν αποδεικνύουν) για το μέγεθος της αμηχανίας και το βάθος της αδυναμίας να δούν την πραγματικότητα.

Εφημερίδες και κανάλια, δημοσιογράφοι και σχολιαστές αναγκάζονται στο «και 5’» να ασχοληθούν με μερικά από αυτά, που ως χθές προσπερνούσαν ως ανάξια λόγου. Συμπέρασμα, εκ των προτέρων γνωστό: Δεν νοείται ζωτικός χώρος να παραμείνει ουδέτερος. Όσο υποχωρούν (μη ασχολούμενοι) οι μέν, τόσο επεκτείνονται (καννιβαλίζοντες συχνά) οι δε. Οι συσχετισμοί όμως αλλάζουν.

Συνάδελφοι και φίλοι, πραγματικοί κι υποτιθέμενοι, του εκτελεσμένου εμφανίζονται σε μεγαλύτερη ετοιμότητα, χάνουν όμως (με άκαιρες κινήσεις εντυπωσιασμού κι ευρείας απήχησης συνθήματα) την ευκαιρία να φωτίσουν τα πράγματα.

Η κοινή γνώμη αδυνατεί ευλόγως να εννοήσει τα διαδραματιζόμενα και περιορίζεται με τη σειρά της να εκφράσει πανανθρώπινες αλήθειες πένθους γαρνιρισμένες με γενικόλογες κι εν πολλοίς εκτός τόπου και χρόνου καταγγελίες (δείτε τα σχόλια στα διάφορα μπλογκ).

Οι στενοί συγγενείς ζουν βουβοί τις στιγμές και βιώνουν αυτό που λέει η Σ. Τριανταφύλλου: «Πόσο καλοί είναι οι επιζώντες με τους νεκρούς! Ποτέ δεν είσαι τόσο δημοφιλής όσο στην κηδεία σου».

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News