Το πόσο ειδεχθές είναι αυτό που διέπραξε ο 21χρόνος (Πακιστανός) στην 15χρόνη στην Πάρο, δεν χωρεί συζητήσεως. Το θέμα είναι μεταξύ πολλών άλλων, αν τελικά ο τρόπος που παρουσίαζεται είναι ο ορθός. Εννοώ, αν έχουμε ως δημοσιογράφοι και ως πολίτες το δικαίωμα να τιτλοφορούμε την ειδεχθή πράξη του αλλοδαπού ως «πράξη του πακιστανού».

Ως πολίτες, ας υποθέσουμε, πως έχουμε κάθε δικαίωμα στις μεταξύ μας συζητήσεις, να λέμε ο κωλοπακιστανός, ο κωλοαλβανός, ο κωλοβορειοηπειρώτης ή ο κωλοέλληνας. Στην Δημοσιογραφία, όμως, βάσει δεοντολογίας αλλά και ευρωπαϊκού νόμου, δεν επιτρέπεται να φτιάχνουμε τίτλους ειδήσεως βάσει της εθνικότητας, καταγωγής, θρησκείας κλπ. Δηλαδή, οποιουδήποτε χαρακτηριστικού που διαφοροποιεί, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τον άνθρωπο που κάνει αξιέπαινη ή αξιόποινη πράξη.

Έγκληματα, εξαιρετικά αποτρόπαια, διέπραξε και ο δράκος της Θεσσαλονίκης, ο Παπαχρόνης, ο υπαξιωματικός καταδρομέας- θυμάστε που πολλές γυναίκες ήταν ερωτευμένες μαζί του;- ή ο Φρατζής που είχε κάνει την γυναίκα του 17 κομμάτια και την πέταξε στα σκουπίδια. Συνεπώς, η κακιά στιγμή ή η στιγμή που ένα άρρωστο μυαλό σαλεύει και βγαίνει εκτός ανθρώπινης λογικής και ψυχραιμίας, δεν έχει εθνικότητα, καταγωγή, θρησκεία κλπ.  Είμαστε όλοι εν δυνάμει εγκληματίες, αν και εφ’όσον… Και μάλιστα, αν έχουμε εν γνώσει ή εν αγνοία μας και σχιζοθυμικότητα, όπως ονομάζεται στην Ανθραπαγωγική που αναφέρει πως τέτοιο σωματότυπο διέθετε και ο Μέγας Αλέξανδρος- τι ειρωνεία και σκοτώνει και να αποκαλείται ανά τους αιώνας «μέγας» – θα διαπράξουμε ένα τουλάχιστον αποτρόπαιο έγκλημα στην ζωή μας.

Για να επανέλθω στο θέμα μας, κάνοντας προσπάθεια να το προσεγγίσω αντικειμενικά και σφαιρικά, όσο μου επιτρέπεται σε λίγες παραγράφους: ο εν λόγω Πακιστανικής καταγωγής, λαθρομετανάστης, διέπραξε κάτι εξαιρετικά άνανδρο και κατακριτέο. Δεν υπάρχουν ελαφρυντικά, είτε είναι άρρωστος ψυχικά, είτε ήθελε να κλέψει και να ασελγήσει στην κοπέλα. Σαφώς, και η πληθώρα λαθρομεταναστών έχει οδηγήσει την Ελλάδα στο να μην προφταίνει να μετρήσει τις πληγές της. Σαφώς και επιβάλλεται να φύγουν. Σαφώς και στα τόσα που, τόσα χρόνια αφήσαμε άλυτα, φορτωθήκαμε στο κεφάλι μας και αυτό: του φόβου της επίθεσης από τους αλλοδαπούς. Αλλά, άλλο αυτό και άλλο να αλλοιώνουμε το γεγονός προσανατολισμένοι στην καταγωγή του θύτη. Και, εδώ που τα λέμε, πόσοι από εσάς που διαβάζετε, δεν έχετε χρησιμοποιήσει- τι ωραίο ρήμα για ανθρωπιστική κοινωνία, ε;- κάποιον αλβανό, πακιστανό ή εν πάση περιπτώσει μαύρο, για να κάνετε μια μετακόμιση, να σκάψετε τον κήπο, να χτίσετε ένα δωμάτιο, να κάνετε την βαριά δουλειά τέλος πάντων; Αν μου βρείτε έναν έλληνα που να κάνει σήμερα, και τα τελευταία 20 χρόνια, αυτήν την δουλειά, να μου τον δείξετε, σας παρακαλώ. Γιατί η προσωπική μου εμπειρία, σε άλλα συμπεράσματα με οδηγεί.

Είναι πολύ φορτισμένη η ατμόσφαιρα για να μην προσέχουμε πια, πώς ανακοινώνουμε τα γεγονότα. Και ήταν ανέκαθεν κακό το τσουβάλιασμα. Η κατάντια μας, σε πολύ μεγάλο βαθμό, οφείλεται και στην κακή δημοσιογραφία. Και αυτό, διότι, όταν ο Θεός έβρεχε τους κανόνες δεοντολογίας των επαγγελμάτων, οι δημοσιογράφοι κρατούσαν αδιάβροχη τέντα, σαν να μην ήθελαν να γίνουν επαγγελματίες, αλλά προσκολλιόμενοι στα ταπεινά τους συμφέροντα και στις εμμονές τους. Των οποίων οι εμμονές ευθύνονται για πολλά από αυτά που ζούμε. Μεταξύ αυτών και των ρατσιστικών τάσεων με ήπια ή άγρια μορφή, με κατάφωρο ή λάθρο χαρακτήρα.

υγ: περαστικά στην Μυρτώ, πιστεύω πολύ στην θέληση για ζωή της ηλικίας των 15 και είμαι βέβαιη στην καλή έκβαση της υγείας της.
 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News