1007
Ενα ξυπόλητο αγόρι στα σύνορα Ελλάδας - ΠΓΔΜ | REUTERS/Stoyan Nenov

Μια οικογένεια για τα ασυνόδευτα παιδιά

Ιάσονας Καραμήτσος Ιάσονας Καραμήτσος 25 Απριλίου 2016, 07:00
Ενα ξυπόλητο αγόρι στα σύνορα Ελλάδας - ΠΓΔΜ
|REUTERS/Stoyan Nenov

Μια οικογένεια για τα ασυνόδευτα παιδιά

Ιάσονας Καραμήτσος Ιάσονας Καραμήτσος 25 Απριλίου 2016, 07:00

«Στην αρχή ήμουν πολύ φοβισμένος. Βρέθηκα σε ένα καινούριο χώρο και ανησυχούσα μήπως κάνω κάτι λάθος, δεν ήξερα πώς να συμπεριφερθώ. Ολοι στην οικογένεια που με φιλοξενεί έκαναν προσπάθειες να με βοηθήσουν να χαλαρώσω, να αισθανθώ άνετα, μου έλεγαν ‘‘εδώ είναι σαν το σπίτι σου’’».

Αυτά τα λόγια ανήκουν στον μικρό Μαλίκ. Ο Μαλίκ είναι από τα παιδιά που βρέθηκαν να πρωταγωνιστούν σε μία τραγωδία δίχως τέλος. Αφετηρία ήταν ο πόλεμος, οι βόμβες, η φτώχεια και η απόγνωση. Τότε ξεκίνησε ένα ταξίδι χωρίς σαφή προορισμό, με κατεύθυνση τη Δύση. Υστερα ήρθαν τα παγωμένα νερά του χειμωνιάτικου Αιγαίου, ίσως ένα κέντρο κράτησης σε ένα νησί και κάποια δομή φιλοξενίας. Ο Μαλίκ όπως και άλλα εκατοντάδες παιδιά βρέθηκαν στην Ελλάδα μόνα, χωρίς οικογένεια. Κάποια από αυτά έκαναν όλο το ταξίδι μόνα τους ενώ άλλα έχασαν τους δικούς τους στην διαδρομή.

Τα ασυνόδευτα ανήλικα είναι μια εξαιρετικά ευάλωτη ομάδα η οποία αντιμετωπίζει ιδιαίτερα προβλήματα. Ενα πρόγραμμα όμως έχει βάλει στόχο να δώσει και πάλι σε αυτά τα παιδιά την οικογενειακή φροντίδα και ασφάλεια. Να τους θυμίσει πως είναι να είσαι παιδί. Το πρόγραμμα «Ενα Σπίτι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα» της ΜΕΤΑδρασης επιδιώκει να προσφέρει σε ασυνόδευτα παιδιά την θαλπωρή μιας αληθινής οικογένειας μέχρι αυτά να επανενωθούν με συγγενείς τους σε κάποια άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

breakfast
Ενα απόγευμα σε μία οικογένεια που φιλοξενεί ασυνόδευτα παιδιά

Οι εμπειρίες και τα αποτελέσματα αυτής της δράσης αναλύθηκαν σε μια ημερίδα που πραγματοποιήθηκε σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας. Η συγκεκριμένη δράση χρηματοδοτήθηκε από την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία στο πλαίσιο του Προγράμματος «Είμαστε Ολοι Πολίτες» με διαχειριστή επιχορήγησης το Ιδρυμα Μποδοσάκη.

Toν πρώτο χαιρετισμό έκανε η πρόεδρος της οργάνωσης ΜΕΤΑδραση, κυρία Λώρα Παππά. «Αυτά τα παιδιά αντιμετωπίζουν πολλούς κινδύνους. Υπάρχουν και περιπτώσεις τράφικινγκ, παιδικής πορνείας, κυκλωμάτων ναρκωτικών κ.α.. Αρκετά από τα ασυνόδευτα ανήλικα δηλώνουν 19 ετών ή δηλώνουν την συνοδεία κάποιου υποτιθέμενου θείου» υποστήριξε η ίδια.

Ο διευθυντής Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής, κύριος Παναγιώτης Νίκας, σημείωσε πως «αρκετά ανήλικα παιδιά πέφτουν συχνά θύματα από μεγαλύτερούς τους που τα χρησιμοποιούν για να διεκπεραιώσουν γρηγορότερα τις δικές τους υποθέσεις και μετά τα εγκαταλείπουν». Αμέτρητες ιστορίες με ένα συμπέρασμα. Τα παιδιά είναι τα μεγαλύτερα θύματα αυτού που στην δύση ονομάσαμε «Προσφυγικό ζήτημα».

welcome
Τα παιδιά μιας οικογένειας καλωσορίζουν τους νέους του φίλους

Ο κόσμος είναι πολύς και από νωρίς δεν υπάρχει άδεια καρέκλα στον χώρο. Αποδεικνύεται περίτρανα ότι υπάρχει ένα ενδιαφέρον για τις ιστορίες των παιδιών που έχουν πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες τηλεοπτικά πλάνα και φωτογραφικά καρέ τους τελευταίους μήνες.

Η συντονίστρια της δράσης «Ενα Σπίτι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα», κυρία Βιργινία Ξυθάλη, υπογραμμίζει ότι το πρόγραμμα χωρίζεται σε τρεις άξονες: Ο πρώτος αφορά την επιλογή των οικογενειών που ενδιαφέρονται να φιλοξενήσουν ένα παιδί, συνήθως κάτω των 14 ετών. Στον δεύτερο άξονα υπάρχει η τοποθέτηση παιδιών αλλά και το κατάλληλο ταίριασμα τους με τις αντίστοιχες οικογένειες. Στον τρίτο άξονα υπάρχει η νομική στήριξη νεοεισερχόμενων ανηλίκων στη Λέσβο, τη Σάμο και τη Χίο αλλά και η στήριξη της ίδιας της οικογένειας σε ότι χρειαστεί.

Οι άνθρωποι που συμμετέχουν στο πρόγραμμα έχουν δώσει προτεραιότητα σε αραβόφωνες οικογένειες που μιλούν την ίδια γλώσσα με τα ανήλικα παιδιά. Αυτό τα βοηθά να γίνουν προσωρινά μέλος μιας οικογένειας με κοινά πολιτισμικά χαρακτηριστικά. Ετσι η διαβίωση τους στην Ελλάδα αποτελεί μία «γέφυρα» που ενώνει την ζωή στην χώρα όπου γεννήθηκαν και την μετέπειτα διαβίωσή τους στην Ευρώπη.

Μέσα σε δύο μήνες το συγκεκριμένο πρόγραμμα έχει καταφέρει να βρει σπίτι σε έξι παιδιά. Τέσσερα κορίτσια και δύο αγόρια από την Συρία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Γκάνα. Πίσω από τους ομιλητές εμφανίζονται οι εικόνες από την ζωή των οικογενειών που φιλοξενούν προσωρινά ασυνόδευτα ανήλικα. Χαμόγελα, ευχάριστα μαθήματα της ελληνικής γλώσσας, μαγειρικές δημιουργίες και μία παιδική ηλικία που επιστρέφει εκεί που ανήκει. Η κοινωνική λειτουργός και μέλος της οργάνωσης, κυρία Κυριακή Κουρτίδη, τονίζει με κάθε ευκαιρία πως «το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού είναι να φιλοξενείται σε οικογενειακό περιβαλλόν». Ακόμα και αν αυτό γίνεται προσωρινά, ακόμα και αν αυτή η οικογένεια δεν είναι η βιολογική του.

Ενώ η ημερίδα προχωρά, ο συντονιστής της εκδήλωσης καλεί στο βήμα έναν άνδρα που φιλοξενεί μαζί με την γυναίκα του, δύο ανήλικα παιδιά. «Εγώ είμαι ο πατέρας» θα συστηθεί ο ομιλητής που μας παρακάλεσε να μην αναφέρουμε το όνομά του.

Ο «πατέρας» λοιπόν αποφάσισε να φιλοξενήσει στο σπίτι του δύο αδέρφια από τη Συρία «Το αγόρι δεν είχε πάει ούτε μια μέρα σχολείο» λέει ο ίδιος και συμπληρώνει: «Ηταν πολύ μικρός όταν άρχισε ο πόλεμος. Δεν ξέρει ούτε να γράφει ούτε να διαβάζει. Στην αρχή είχαμε κάποιο πρόβλημα στην επικοινωνία αλλά το ξεπεράσαμε χρησιμοποιώντας κυρίως τη γλώσσα του σώματος. Ηταν παιδιά του πολέμου. Δεν είχαν ζήσει παιδική ηλικία».

planting
Λίγες ήρεμες στιγμές κηπουρικής

Καθώς ο άνδρας μας μιλά για τις ιστορίες της καθημερινότητας μαζί με τα δύο παιδιά από τη Συρία, το κοινό παρακολουθεί σιωπηλό. Τότε μας διηγείται και μία ακόμα ιστορία: «Οταν τα παιδιά μετακόμισαν στο σπίτι, τους προτείναμε να κάνουν κάποιες δραστηριότητες. Το αγόρι διάλεξε την κολύμβηση. Την πρώτη ημέρα λοιπόν που πήγαμε στην πισίνα, το νεαρό αγόρι είδε τα άλλα παιδιά με το μαγιό και φρίκαρε. Ηθελε να κάνει μπάνιο με το παντελόνι και την μπλούζα. Το παιδί είχε ψυχολογικά προβλήματα επειδή όλο του το χωριό βομβαρδίστηκε και ήταν από τους ελάχιστους που επέζησαν».

«Πως νοιώθετε τώρα που θα πρέπει να αποχαιρετήσετε τα παιδιά;». Ο «πατέρας» χαμογελάει. «Είναι σίγουρα πολύ δύσκολο αυτό αλλά το ξέραμε από την αρχή. Αλλωστε  ξέρουμε ότι κάποτε θα έρθουν για διακοπές στην Ελλάδα. Μία μέρα τους δείχναμε φωτογραφίες από τις παραλίες της Μυτιλήνης. Το κορίτσι έχει αναγνωρίσει την παραλία όπου έφτασε η δική τους βάρκα».

Ο φωτορεπόρτερ που μας συστήθηκε ως «πατέρας» χαμήλωσε την φωνή του: «Οταν τα δύο παιδιά κοίταζαν το μέρος που έφτασε η βάρκα τους στην Μυτιλήνη, τους υποσχέθηκα ότι μία μέρα στο μέλλον θα έρθουν ξανά στην ίδια παραλία. Αυτήν την φορά όμως για να κολυμπήσουν».

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News