1338
Η εκμετάλλευση της Ακρόπολης υπάρχει εδώ κι έναν αιώνα. Ιδού η ημίγυμνη φωτογράφηση της μπαλαρίνας Νικόλσκαγια από την ημετέρα φωτογράφο Νέλλυ τον Νοέμβριο του 1930 | Φωτογραφικό αρχείο Μουσείου Μπενάκη

Τίκι τίκι τακ τα τακουνάκια

Η εκμετάλλευση της Ακρόπολης υπάρχει εδώ κι έναν αιώνα. Ιδού η ημίγυμνη φωτογράφηση της μπαλαρίνας Νικόλσκαγια από την ημετέρα φωτογράφο Νέλλυ τον Νοέμβριο του 1930
|Φωτογραφικό αρχείο Μουσείου Μπενάκη

Τίκι τίκι τακ τα τακουνάκια

Πριν από μερικές μέρες εμφανίστηκαν ποικίλα επιχειρήματα για να δικαιολογήσουν τη νέα, πλούσια τσιμεντόστρωση των διαδρομών στην Ακρόπολη ― εκτός φυσικά από τη διευκόλυνση της πρόσβασης των ΑΜΕΑ με αμαξίδια, που ήταν η αρχική (και βάσιμη) αιτιολογία για το έργο.

Ενα από τα επιχειρήματα που ακούστηκαν και μου έκανε εντύπωση, ήταν ότι κάποιες τουρίστριες με τακούνια τσακίστηκαν στις παλιές, ανώμαλες διαδρομές. Εντύπωση, γιατί εγώ δεν θα πήγαινα με τακούνια στην Ακρόπολη ― αλλά εγώ δεν είμαι ούτε τουρίστρια ούτε σταρ.

Εντύπωση επίσης γιατί τα τακούνια στους αρχαιολογικούς χώρους όχι απλώς δεν συνιστώνται, αλλά έχουν ξεκινήσει από ετών οι προσπάθειες απαγόρευσής τους, ιδίως στην Επίδαυρο και στο Ηρώδειο. Απορώ μάλιστα γιατί δεν έχουν απαγορευτεί ήδη στην Ακρόπολη: όχι μόνο θα προστατευόταν ο φυσικός βράχος (που αν και είναι στενός συγγενής του μπετόν, όπως μάθαμε προσφάτως, δεν είναι τόσο ανθεκτικός), αλλά και θα εύρισκαν δουλειά πολλοί άνθρωποι: το κράτος θα προσλάμβανε αρχαιοφύλακες που θα μεριμνούσαν να μην περάσει γόβα στιλέτο τα Προπύλαια, αλλά και οι ιδιώτες θα έστηναν μαγαζάκια με ενοικίαση ασφαλών υποδημάτων στους τουρίστες (σανδάλια, σαγιονάρες, εσπαντρίγιες κλπ.) και προσωρινή φύλαξη των επιβλαβών πατουμένων. (Εδώ να δηλώσω ότι σε περίπτωση που ο Υπουργός Ανάπτυξης θεωρήσει ότι αυτή είναι μια καλή ιδέα και προχωρήσει στην εφαρμογή της, εγώ θα ζητήσω ποσοστά για την πατρότητά της.)

Την Παρασκευή 23 Απριλίου όμως, άρχισε να εξαπλώνεται μια έρπουσα φήμη στα σόσιαλ μίντια ότι ο οίκος Dior έκανε ρεζερβέ την Ακρόπολη για το επόμενο ντεφιλέ του τον Ιούνιο. Αμέσως η αγανάκτηση του κοινού χτύπησε κόκκινο, (κάτι συνηθισμένο στα σόσιαλ) διότι κατέστη σαφές και πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η πρόσφατη τσιμεντόστρωση των διαδρομών έγινε σε αυτή την έκταση με σκοπό να εξυπηρετηθούν όχι οι ΑΜΕΑ, όχι οι μυριάδες τουρίστες, αλλά οι μοχθηροί μόδιστροι, οι πολυεθνικές, το κεφάλαιο, και γενικά οι απανταχού εχθροί του ελληνισμού. Ή μήπως όχι;

Μάλλον όχι, γιατί η ανακοίνωση που είχε εκδόσει ο οίκος μόδας έκανε λόγο για παρουσίαση στη Αθήνα, και δεν ανέφερε πουθενά την Ακρόπολη. Συνοδευόταν όμως από μια αρχειακή έγχρωμη φωτογραφία του 1951 (από τον Jean-Pierre Pedrazzini του περιοδικού «Paris-Match»), όταν ο ίδιος οίκος είχε ανεβάσει μοντέλα εκ Παρισίων επί του βράχου και πόζαραν εν όψει του ντεφιλέ που έγινε και στη Γαλλική Πρεσβεία και αλλού, για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Την ανακοίνωση του οίκου για ντεφιλέ στην Αθήνα (και όχι στην Ακρόπολη) την πήραν τα ξένα μέσα, και έκαναν τη δέουσα αναπαραγωγή μετά σχολιασμού. Τα εγχώρια μέσα ακολούθησαν με μια χρονοκαθυστέρηση, ως είθισται ― και με μια σημαντική διαφοροποίηση.

Ένα εγχώριο σάιτ, το Jenny.gr, έβαλε φαρδύ-πλατύ τον τίτλο «Είναι επίσημο: ο οίκος Dior θα παρουσιάσει την συλλογή του στην Ακρόπολη τον Ιούνιο». Είχαμε λοιπόν τον «ασθενή μηδέν» της παρανάγνωσης που έγινε παρεξήγηση που έγινε φήμη που έγινε fake news που έγινε viral. Τόσο viral ώστε να ανεβεί και βίντεο στο YouTube με τίτλο «Η απόλυτη ασέβεια: Μετατρέπουν την Ακρόπολη σε πασαρέλα του Dior!» από θρησκευόμενο σάιτ ― ώσπου τo σάιτ να θορυβηθεί, να συνειδητοποιήσει το σφάλμα του και να κατεβάσει τη σελίδα με τον παραπλανητικό τίτλο.

Δεν είναι σαφές ποιος ευθύνεται για αυτό το λάθος ― η δημοσιογράφος που υπογράφει το άρθρο, ο συντάκτης ύλης που είθισται να βγάζει τους τίτλους σε παραδοσιακά μέσα, ο διευθυντής που κάνει χρήση βαθμού, η Τζένη η ίδια; Το θέμα είναι ότι το σάιτ ενέδωσε στον πειρασμό να δημοσιεύσει μια μη τεκμηριωμένη ερμηνεία του δελτίου τύπου, ώστε να έχει την πρωτιά της ανακοίνωσης και την ικανοποίηση ότι έγραψε τίτλο που ξεκινά με τις λέξεις «Είναι επίσημο», όπως κάνουν και οι διαπρεπείς συνάδελφοι στην αλλοδαπή: «It’s official».

Δεν υπήρξε ποτέ θέμα Dior στην Ακρόπολη, αλλά μόνο θέμα δημοσιογραφίας και δη ηλεκτρονικής, όπου οι διαδικασίες είναι χαλαρότερες ακριβώς επειδή οι ειδήσεις δεν τυπώνονται παρά αναρτώνται στο διαδίκτυο, κι έτσι μπορούν να διορθώνονται ― ή και να εξαφανίζονται, αν χρειαστεί.

Το Υπουργείο Πολιτισμού έβγαλε λιτή σχετική ανακοίνωση διαψεύδοντας την «είδηση», παραθέτοντας γεγονότα και στοιχεία και λέγοντας τα αυτονόητα. Ο ορυμαγδός στα κοινωνικά μέσα ατόνησε βαθμηδόν, αλλά τα συνήθη αντιπολιτευόμενα ηλεκτρονικά μέσα (Αυγή, Εφημερίδα των Συντακτών, Documento, Infowar, Κοσμοδρόμιο) έπρεπε να μνημονεύσουν το θέμα ― όχι τόσο το θέμα της δημοσιογραφικής «πατάτας», που μπορεί να ήταν και διασκεδαστικό, αλλά το πώς αυτή η «πατάτα» επιβεβαίωσε τις υποψίες τους για τους κακούς σκοπούς της ανάλγητης κυβέρνησης, και πόσο ανεπαρκής ήταν η αντίδρασή της σε ένα θέμα που ήταν ανύπαρκτο μεν, αλλά αν υπήρχε θα ήταν σοβαρό.

Θα υπάρξει ποτέ θέμα εμπορικής εκμετάλλευσης της Ακρόπολης των Αθηνών; Είναι μάλλον λάθος διατυπωμένη η ερώτηση, αφού η εκμετάλλευση υπάρχει εδώ κι έναν αιώνα: από το 1921 η Ισιδώρα Ντάνκαν φωτογραφήθηκε στο Ερέχθειο από τον αλλοδαπό φωτογράφο Εντουαρντ Στάιχεν, για να ακολουθήσουν λίγο αργότερα η γυμνή φωτογράφηση της μπαλαρίνας Πάεβα και η ημίγυμνη φωτογράφηση της μπαλαρίνας Νικόλσκαγια από την ημετέρα φωτογράφο Νέλλυ. Κι αυτές είναι μόνον οι διασημότερες περιπτώσεις.

Αν ανατρέξει κανείς στα σχετικά σάιτ, θα δει ότι τουλάχιστον 55 ταινίες έχουν γυριστεί στην Ακρόπολη των Αθηνών ή την χρησιμοποίησαν ως ντεκόρ, μία μάλιστα με πρωταγωνίστρια την μετέπειτα Υπουργό Πολιτισμού και Προστάτιδα των Μαρμάρων, Μελίνα Μερκούρη.

Δεν θα μιλήσω για τη συναυλία του Μανώλη Αγγελόπουλου που διοργάνωσε το περιοδικό «Ντέφι» στο Θέατρο του Λυκαβηττού το 1983, και τη μαύρη αντίδραση της εποχής, γιατί θα με πείτε λαϊκιστή και χυδαίο και ότι δεν συγκρίνονται τα αρχαία της κλασικής περιόδου με τα νεότερα μνημεία. Ωραία, τότε θα σας ρωτήσω αν έχετε πάρει είδηση τι έχει ανέβει (και πώς) στην Επίδαυρο τα τελευταία τριάντα χρόνια, κι αν έχετε πάρει χαμπάρι τι έχει ανέβει (και πώς) στο Ηρώδειο (που αν δεν απατώμαι είναι ακόμα στους πρόποδες της Ακρόπολης), για να καταλάβετε ότι οι κανόνες του παιχνιδιού είναι ρευστοί και υποκειμενικοί.

Οι όροι της επιτρεπτής εκμετάλλευσης αλλάζουν με την εποχή και τα πρόσωπα: όταν ο οίκος Gucci ζήτησε την Ακρόπολη για επίδειξη μόδας το 2017, έφαγε πόρτα από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και την Υπουργό Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου, ενώ όταν η Τζένιφερ Λόπεζ ζήτησε το 2008 να φωτογραφηθεί στην Ακρόπολη, ο τότε Υπουργός Μιχάλης Λιάπης παρέκαμψε το ΚΑΣ και το νόμο 3028/2002 και έδωσε προσωπικά την άδεια του con privilegio, όπως αρμόζει σε έναν κληρονομικό Άρχοντα.

Μπορεί τώρα να αναρωτηθείτε τι έκανε το 2008 ο υπεύθυνος των έργων της Ακρόπολης και Ακαδημαϊκός Εμμανουήλ Κορρές, που είναι εγκατεστημένος εκεί από την Πρωτομαγιά του 1975, πώς αντέδρασε στην κυβερνητική αυθαιρεσία, πώς προστάτευσε τα μάρμαρα, τη χλωρίδα, την πανίδα και τα ιερά σκυροδέματα του λόφου ― αλλά και το κύρος του μνημείου― ενάντια στη λαίλαπα της Λόπεζ; Σε πρόσφατη συνέντευξη που του πήρε ο δημοσιογράφος Δημήτρης Δανίκας για το συμπολιτευόμενο «Πρώτο Θέμα» δεν ετέθη το ερώτημα, μάθαμε όμως ότι ο κ. Κορρές είχε δει προ ετών σε μια σπηλιά του βράχου μια αλεπού.

Ωστε αλεπού λοιπόν! Τώρα εξηγούνται όλα! Η στρώση του μπετόν στις διαδρομές της Ακρόπολης έγινε σε τέτοια έκταση όχι για να αντέξει τα τακούνια των επισκεπτριών, αλλά για να αντέξει τις οπλές και τα πέταλα των αλόγων που θα χρησιμοποιηθούν στο Ετήσιο Διεθνές Κυνήγι Αλεπούς στην Ακρόπολη των Αθηνών! Νομίζετε ότι ήταν τυχαίο που ανασυστήθηκε φέτος το σώμα του ιππικού στο στρατό; Νομίζετε ότι είναι τυχαίο που δεν πήρε τη συνέντευξη ο Κώστας Βαξεβάνης; Νομίζετε ότι δεν θα ενοποιηθούν στη συνέχεια οι σκυροδεμένες διαδρομές με τον Μεγάλο Περίπατο, δεν θα χαραχτεί ποδηλατόδρομος για μάουντεν μπάικ, δεν θα γίνει Σιρκουί Ανάβασης Ιερού Βράχου Ακροπόλεως; Νομίζετε ότι ολα αυτά γίνονται για τα αμαξίδια και τα τακούνια; Μα, τόσο αφελείς είστε;

Για να γίνουν όλα αυτά βέβαια, θα πρέπει πρώτα να βρεθεί τρόπος να ξεφορτωθούμε τους ενοχλητικούς τουρίστες που με ευτελές εισιτήριο επιμένουν να συνωστίζονται στην Ακρόπολη και να στέκονται εμπόδιο στην Ανάπτυξη. Ήδη οι επιτελείς του επιτελικού κράτους επεξεργάζονται πυρετωδώς τις σχετικές εισηγήσεις (επιτελικές, βεβαίως). Και μην πείτε μετά ότι δεν σας προειδοποίησα.

* Το κείμενο αυτό είναι αναδημοσίευση από το thegreekcloud.com

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News