466
| Shutterstock

Θα σε πάρω να φύγουμε

Χριστίνα Πουτέτση Χριστίνα Πουτέτση 6 Ιανουαρίου 2026, 09:30
|Shutterstock

Θα σε πάρω να φύγουμε

Χριστίνα Πουτέτση Χριστίνα Πουτέτση 6 Ιανουαρίου 2026, 09:30

Νέα χρονιά, νέα αρχή. Περίοδος ανανέωσης στόχων και αποφάσεων.

Με τη φόρα της αφετηρίας και τη φρεσκάδα της επιθυμίας να πραγματοποιηθούν.

Στην αυγή του νέου χρόνου τι είναι αυτό που επιζητάς, έχοντας αφήσει πίσω σου 12 μήνες πίεσης, ρουτίνας, χαοτικής καθημερινότητας στην αστική ζωή;

Τι θέλεις πιο πολύ; Μα, μια διαφυγή από τον φαύλο κύκλο.

Κάποιοι σχεδιάζουν ταξίδια. Ο Ιανουάριος είναι ο μήνας που οι περισσότεροι ονειρεύονται (και προγραμματίζουν) τις καλοκαιρινές τους διακοπές.

Αλλοι, τις αργίες που βρίσκονται στην ύπαιθρο, οραματίζονται τη μέρα που θα εγκατασταθούν εκεί, στην επαρχία. Οι πιο πρακτικοί έχουν ήδη ξεκινήσει συστηματικούς περιπάτους στα βουνά και στις ακρογιαλιές που ησυχάζουν τον χειμώνα.

Ολοι όμως θέλουν να φύγουν.

Θέλουν να ξεφύγουν από αυτό που βιώνουν στη μεγαλούπολη. Από τη σωματική και ψυχική εξουθένωση. Αυτή που ξεκινά και τελειώνει με μποτιλιάρισμα και εμπεριέχει θυμό, αποξένωση και δυσλειτουργία, σε μεταβαλλόμενες δόσεις και αλληλεπιδράσεις.

Θέλουν να φύγουν. Να φύγουν από την πόλη, έτσι όπως έγινε. Επιζητούν να ξεφύγουν από την καθημερινότητα «οδοστρωτήρα» και τη δυσάρεστη «μέρα της μαρμότας».

Η τάση προφανώς αντανακλά ένα κοινό αίσθημα. Μια ενστικτώδη διάθεση. Ολοι με την πρώτη ευκαιρία θα σου πουν: «Θέλω να φύγω. Δεν αντέχω άλλο».

Αυτό το «δεν αντέχω» δεν είναι μια υπερβολή. Είναι μια συνειδητοποίηση. Μια δυσάρεστη διαπίστωση ότι εξαντλούνται τα περιθώρια και οι αντοχές σε έναν δυσλειτουργικό αστικό ιστό που καθημερινά απαιτεί περισσότερη προσπάθεια για να αποδώσει ολοένα και λιγότερα αποτελέσματα. Κουράζει και ματαιώνει συνάμα.

Σε αυτή τη συνθήκη ψάχνεις εναλλακτικές. Ανάλογα με τις δυνατότητες που έχεις, σκέφτεσαι τις διεξόδους σου.

«Το ό,τι θα φύγω από την Αθήνα είναι σίγουρο. Δεν έχω αποφασίσει αν θα πάω σε νησί ή ηπειρωτικά».

Καθώς σχηματίζεις εικόνες της ζωής σου μακριά από την πόλη, φτιάχνεις σενάρια.

Πρώτα για την απασχόληση. Τον βιοπορισμό. Οι επαγγελματικές επιλογές στην περιφέρεια είναι λιγοστές και συγκεκριμένες. Αν υπάρχει επιλογή υβριδικής εργασίας, θα γίνεις ένας σύγχρονος ψηφιακός νομάς στη χώρα σου. Δημιουργικός και παραγωγικός. Οραματίζεσαι πώς θα μοιράζεις τον χρόνο σου αρχικά, ώσπου να μπορέσεις να κάνεις τη μετάβαση.

Ποια είναι η σταθερά; Το πατρικό στην επαρχία, το σπίτι στο νησί, η κωμόπολη, ο ορεινός ή παραθαλάσσιος οικισμός που επισκέφθηκες πρόσφατα. Με όλα τα προβλήματα της ερήμωσης και της απόστασης από το διοικητικό κέντρο της πρωτεύουσας.

Όμως είναι εκεί που οι περαστικοί ακόμα λένε «καλημέρα». Εκεί που ξέρεις τον γείτονα με το όνομά του και όχι μόνο φυσιογνωμικά. Εκεί που η επικοινωνία δεν είναι μόνο μηνύματα και emails. Εκεί που τα λεπτά και οι ώρες έχουν διάρκεια. Οι τόποι έχουν παρέες και ιστορίες. Και οι εποχές, χρώματα, αρώματα και γεύσεις.

Αναζητάς τον ορίζοντα χωρίς το «κάδρο» που πρέπει να αγοράσεις στις διακοπές σου. Εχεις ανάγκη την ελευθερία που προσφέρει απλόχερα η φύση, χωρίς φτιασίδωμα. Χωρίς την περιττή επιτήδευση. Και χωρίς σύντομη ημερομηνία λήξης.

Είναι καιρός που θέλεις να φύγεις. Αντιλαμβάνεσαι πλέον ότι είναι η μόνη διέξοδος από τους ρυθμούς της αφόρητης πόλης.

Θα προλάβεις;

Θα σε πάρω να φύγουμε. Έστω και (για αρχή) μόνο με τη σκέψη.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News

Διαβάστε ακόμη...

Διαβάστε ακόμη...