Ο Ελληνοκύπριος καθηγητής Ανδρέας Μαρνέρος, θεωρείται στη Γερμανία ο κορυφαίος αναλυτής του φαινομένου του νεοναζισμού. Στο μπεστ σέλερ βιβλίο του, «Hitlers Urenkel», σκιαγραφεί τις προσωπικότητες πολλών νεοναζί, που γνώρισε ως εμπειρογνώμονας σε πάνω από τριάντα δίκες.

«Ο φόβος», γράφει, «είναι το κύριο χαρακτηριστικό, που μπόρεσα να διαπιστώσω σε όλους τους νεοναζί εγκληματίες δίχως καμιά εξαίρεση. Νιώθουν φόβο μπρος στην επικείμενη τιμωρία. Νιώθουν φόβο μπρος στους δικαστές. Νιώθουν φόβο για τις συνέπειες των πράξεών τους. Δεν νιώθουν όμως τις παραμικρές τύψεις για τις πράξεις τους». (Σελ. 88)

«Δεν είδα ούτε έναν τολμηρό άνδρα ανάμεσά τους. Ούτε έναν νικητή. Κανέναν ιδιαίτερα ευφυή. Είδα μόνο δειλούς, μόνο αδύναμους και βασανισμένους ηττημένους. Είδα μόνο ένα σωρό δυστυχισμένων υπάρξεων». (σελ 101)

«Σε πολλούς, ο ναζισμός είναι μόνο ένας ιδεολογικός μανδύας του κοινού εγκλήματος για το έγκλημα». (σελ. 147)

«Έλεος και ντροπή δε βρήκα σε κανένα από τα δισέγγονα του Χίτλερ. Αντιθέτως, τους είδα συχνά να καμαρώνουν επιδεικτικά για τις βίαιες πράξεις τους». (σελ.173- 175)

«Σε γενικές γραμμές, θα πρέπει να σημειωθεί, ότι οι ακροδεξιοί δράστες της βίας, σχεδόν πάντα, ανήκουν στους ηττημένους της ζωής, στους μη προνομιούχους, στους περιθωριακούς, στους αδύναμους, στους λιγότερο ευφυείς, στους αποτυχημένους και δεν μιλώ για τους ηθικούς αυτουργούς, ούτε για τα στελέχη των ακροδεξιών οργανώσεων και τους καθοδηγητές τους. Δεν μιλώ ούτε για τους νευρωτικούς επιδειξίες που αναζητούν μια σκηνή προβολής. Αυτοί είναι ένα άλλο, διαφορετικό είδος». (σελ. 185)

«Νεοναζί μπράβοι και σκίνχεντς, είναι σχεδόν πάντα μεγαλωμένοι σε προβληματικές οικογένειες. Είναι θύματα οικογενειακής βίας και εκφοβισμού». (σελ. 192)

«Ποινές με αναστολή, γίνονται δεκτές από νεοναζί δράστες της βίας ως αθωώσεις. Ποινή με αναστολή, γιορτάζεται ως μια νίκη». (σελ. 195).

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News