3785
Με τα «Λευκά Πουκάμισα», του Λίντμπεργκ (1988), καλύτερη φωτογραφία μόδας της δεκαετίας του 1980, γεννήθηκαν τα supermodels | Facebook / Peter Lindbergh

Πίτερ Λίντμπεργκ: Ο ποιητής της ασπρόμαυρης φωτογραφίας

Κική Τριανταφύλλη Κική Τριανταφύλλη 7 Σεπτεμβρίου 2019, 08:25
Με τα «Λευκά Πουκάμισα», του Λίντμπεργκ (1988), καλύτερη φωτογραφία μόδας της δεκαετίας του 1980, γεννήθηκαν τα supermodels
|Facebook / Peter Lindbergh

Πίτερ Λίντμπεργκ: Ο ποιητής της ασπρόμαυρης φωτογραφίας

Κική Τριανταφύλλη Κική Τριανταφύλλη 7 Σεπτεμβρίου 2019, 08:25

«Υπάρχει κάτι άλλο που κάνει μια γυναίκα ενδιαφέρουσα, κάτι πέρα από τα νιάτα ή τα γηρατειά. Και θα βρω τι είναι αυτό το κάτι άλλο πριν πεθάνω, ελπίζω», είχε πει κάποτε ο Πίτερ Λίντμπεργκ. Και σίγουρα το πέτυχε, όπως αποδεικνύει το εκπληκτικό έργο του γερμανού φωτογράφου που έφερε τον εξπρεσιονισμό και τον νατουραλισμό στις φωτογραφίσεις της υψηλής μόδας, στήνοντας κινηματογραφικά σκηνικά.

Ο  Λίντμπεργκ πέθανε στα 75 του χρόνια, την Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2019 στο Παρίσι, και ο θάνατός του ανακοινώθηκε την επόμενη ημέρα με ένα λιτό σχόλιο της οικογένειάς του στον επίσημο λογαριασμό του στο Instagram, @therealpeterlindbergh, χωρίς να καμία άλλη εξήγηση. Αμέσως η (δούκισσα πλέον) Μέγκαν Μαρκλ, θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη του ανέβασε στον επίσημο λογαριασμό της στο Facebook και στο Instagram άγνωστες φωτογραφίες της μαζί του.

Η Μέγκαν Μαρκλ αποχαιρέτησε τον Πίτερ Λίντμπεργκ στα social media (Facebook /Meghan, Duchess of Sussex )

Ο Λίντμπεργκ είχε φωτογραφίσει τη Μέγκαν για το τεύχος Οκτωβρίου 2017 του Vanity Fair όταν ακόμη πρωταγωνιστούσε στην τηλεοπτική σειρά «Suits», όμως είχαν συνεργαστεί και πρόσφατα για το τεύχος Σεπτεμβρίου 2019 της βρετανικής Vogue.

Η σύζυγος του πρίγκιπα Χάρι και δούκισσα του Σάσεξ επιμελήθηκε το συλλεκτικό τεύχος με θέμα τις «Δυνάμεις για την Αλλαγή» σε όλο τον κόσμο, αναδεικνύοντας γυναικείες προσωπικότητες, από ακτιβίστριες και καλλιτέχνες μέχρι πρωθυπουργούς.

Κάρεν Ελσον, Λος Αντζελες (1999) από έκθεση του Λίντμπεργκ στο Μουσείο Τζακομέτι (photo: Facebook / Peter Lindbergh)

Και ο Λίντμπεργκ, ταξιδεύοντας σε τρεις ηπείρους, φωτογράφισε τις 15 γυναίκες που κοσμούν το εξώφυλλο, στο οποίο μεταξύ άλλων φιγουράρουν η έφηβη ακτιβίστρια για το κλίμα Γκρέτα Θούνμπεργκ, η ηθοποιός Τζέιν Φόντα, η πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας Τζασίντα Άρντεν, η πρώην πρόσφυγας και πυγμάχος Ράμλα Άλι, η πρώην πρόσφυγας και μοντέλο Αντούτ Ακέχ, η ακτιβίστρια για την μητρική υγεία και μοντέλο Κρίστι Τέρλινγκτον και η υπέρμαχος των γυναικείων δικαιωμάτων και ηθοποιός Σάλμα Χάγιεκ.

«Θέλω να δω φακίδες», ήταν η οδηγία της Μέγκαν Μαρκλ στον Λίντμπεργκ, πράγμα που, άλλωστε, ταίριαζε άριστα με την φιλοσοφία του. «Μισώ το ρετουσάρισμα, μισώ το μαγικιάζ. Πάντα λέω “βγάλε το μέικ-απ”», έλεγε πάντα ο φωτογράφος, που υπήρξε ένα από τα πιο γνωστά ονόματα στον κόσμο της μόδας και έγινε διάσημος χάρη στα πρωτοποριακά νατουραλιστικά πορτρέτα του.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Peter Lindbergh (@therealpeterlindbergh) on

Πορτρέτο του ηθοποιού Ιθαν Χόουκ (2018)

Συνεργαζόταν συστηματικά με τα περιοδικά Vogue, Vanity Fair, Harper’s Bazaar, Rolling Stone, Ιnterview, W, The New Yorker κλπ, οι φωτογραφίες του κοσμούσαν τακτικά τα εξώφυλλα τους και έχουν παρουσιαστεί σε μουσεία και γκαλερί σε όλο τον κόσμο, μεταξύ άλλων στα Victoria & Albert στο Λονδίνο και στο Centre Pompidou στο Παρίσι. Εκθεσή του είδαμε και στην Αθήνα το 2016 στην γκαλερί Γκαγκοσιάν.  Έχει επίσης δημοσιεύσει αρκετά βιβλία με φωτογραφίες του.

«Η ικανότητά του να βλέπει την πραγματική ομορφιά στους ανθρώπους και στον κόσμο ήταν αμείωτη και θα συνεχίσει να ζει μέσα από τις εικόνες που δημιούργησε», αναφέρει ο Εντουαρντ Ενινφουλ, αρχισυντάκτης της βρετανικής Vogue, σε ένα αφιέρωμα στην ιστοσελίδα του περιοδικού.

Φωτογράφιση της πρώτης κολεξιόν του Ζαν Πολ Γκοτιέ το 1997 στο Παρίσι (photo: Facebook / Peter Lindbergh)

Σφράγιζε το έργο του με «έναν άχρονο ανθρωπιστικό ρομαντισμό», γράφουν οι New York Times. Και χάρη σε αυτό τον πολύ ιδιαίτερο ρομαντισμό, οι εικόνες του σε διαφημιστικές καμπάνιες για οίκους ειδών πολυτελείας όπως οι Dior, Giorgio Armani, Prada, Donna Karan, Calvin Klein και Lancôme, σχεδόν πάντα ασπρόμαυρες μέσα σε εξπρεσιονιστικά ή βιομηχανικά σκηνικά, ήταν αυτόματα αναγνωρίσιμες.

Η δουλειά του συνδέθηκε στενά με την άνοδο της εποχής των supermodels, ο Λίντμπεργκ άλλωστε ήταν ο φωτογράφος που καθιέρωσε τα περισσότερα από τα διάσημα μοντέλα τις δεκαετίες του 1980 και 1990.

Φωτογράφιση υψηλής ραπτικής για την ιταλική Vogue (photo: Facebook / Peter Lindbergh)

Κορυφαίο υπήρξε το εξώφυλλό του για την βρετανική Vogue τον Ιανουάριο του 1990, ένα ομαδικό πορτρέτο με τα μοντέλα Ναόμι Κάμπελ, Κρίστι Τέρλινγκτον, Κρίστι Κρόουφορντ, Λίντα Εβανγκελίστα και Τατιάνα Πάτιτζ, τις οποίες φωτογράφισε στο Κάτω Μανχάταν.

Δύο χρόνια νωρίτερα είχε φωτογραφίσει τη Λίντα, την Κρίστι και την Τατιάνα σε μια παραλία του Μαλιμπού, στην Καλιφόρνια, για την αμερικανική Vogue. Φορούσαν απλά μακό φανελάκια, η φωτογράφιση, όμως, δεν άρεσε καθόλου στην διευθύντρια, Γκρέις Μιραμπέλα, θεωρώντας ότι δεν είχε σχέση με το πνεύμα του περιοδικού.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Peter Lindbergh (@therealpeterlindbergh) on

Ο Λίντμπεργκ αγαπούσε την Σάρλοτ Ράμπλινγκ (επάνω) και την φωτογράφιζε τακτικά

 

«Πέταξε τις φωτογραφίες στο καλάθι των αχρήστων», είπε ο Λίντμπεργκ σε μια συνέντευξή του στον Guardian, το 2016. Ευτυχώς, όμως, γι’αυτόν, πολύ σύντομα η Μιραμπέλα απολύθηκε, στη θέση της προσελήφθη η Άννα Γουίντουρ, η οποία του παρήγγειλε το εξώφυλλο του περιοδικού για το τεύχος του Αυγούστου 1988, το πρώτο υπό την διεύθυνσή της.

Εκείνο το εξώφυλλο με Μικαέλα Μπερκού (μοντέλο από το Ισραήλ) να γελάει ανέμελα φορώντας μπλουτζιν και ένα τοπάκι του Κριστιάν Λακρουά κεντημένο με ημιπολύτιμες πέτρες, με ελάχιστο μακιγιάζ και τα μακριά κυματιστά μαλλιά της να ανεμίζουν, σηματοδότησε την ολοκληρωτική αλλαγή στην εικόνα του περιοδικού αλλά και την στροφή της μόδας γενικά.

Και το ομαδικό πορτρέτο από τη σειρά «Λευκά Πουκάμισα», που είχε τραβήξει στην παραλία της Σάντα Μόνικα με τις Λίντα Εβαγκελίστα, Κάρεν Αλεξάντερ, Κρίστι Τέρλινγκτον, Τατιάνα Πάτιτζ και Ρέιτσελ Ουίλιαμς  θα έμπαινε αργότερα στο συλλεκτικό τεύχος για τα 100 χρόνια της αμερικανικής Vogue ως η καλύτερη φωτογραφία της δεκαετίας του 1980.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Peter Lindbergh (@therealpeterlindbergh) on

Ο Πίτερ Λίντμπεργκ με τη Σαρλίζ Θερόν

 

«Ήταν μια νέα γενιά και αυτή η νέα γενιά έφερε και μια νέα ερμηνεία των γυναικών», είπε ο Λίντμπεργκ αναφερόμενος στο εξώφυλλο της βρετανικής Vogue, το οποίο έγραψε πραγματικά ιστορία, κάτι που όμως όπως δήλωσε ο δημιουργός του δεν του είχε περάσει ποτέ  από το μυαλό, «ούτε για μια στιγμή».

Ο Πέτερ Μπρόντμπεκ, όπως ήταν το πραγματικό όνομα και επώνυμο του Πίτερ Λίντμπεργκ γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1944 στο Λέσνο (ή Λίσα) της Πολωνίας από γερμανούς γονείς. Ο πατέρας του είχε τραυματιστεί στις αρχές του πολέμου, ένας ελεύθερος σκοπευτής τον πυροβόλησε και του έκοψε τα δάχτυλα, πράγμα που όμως του έσωσε τελικά τη ζωή. Ο Πέτερ ήταν δύο μηνών, όταν τα σοβιετικά στρατεύματα ανάγκασαν την οικογένειά του να φύγει με τα πόδια. Τελικά κατάφεραν να φθάσουν στο Ντούιζμπουργκ, το κέντρο της χαλυβουργίας της Γερμανίας, όπου και εγκαταστάθηκαν.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Peter Lindbergh (@therealpeterlindbergh) on

Πρόσφατη φωτογράφιση της ηθοποιού Ελεν Μίρεν

 

Το βιομηχανικό σκηνικό της νέας πατρίδας του νεαρού Πέτερ, αλλά και ο γερμανικός εξπρεσιονισμός, που μεσουράνησε τη δεκαετία του 1920 θα γινόταν αργότερα συνεχής πηγή έμπνευσης για τις φωτογραφίσεις του.

Στα 14 εγκατέλειψε το σχολείο για να δουλέψει σε ένα πολυκατάστημα και στη συνέχεια μετακόμισε στο Βερολίνο για να σπουδάσει στην Ακαδημία Καλών Τεχνών. Η φωτογραφική του καριέρα ξεκίνησε τυχαία όταν διαπίστωσε ότι του άρεσε να φωτογραφίζει τα παιδιά του αδελφού του, όπως δήλωσε το 2009 σε συνέντευξή του στο Harper’s Bazaar.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Peter Lindbergh (@therealpeterlindbergh) on

Ο ντιζάινερ Αζεντίν Αλάια και η μούσα του Τίνα Τέρνερ

 

Το 1971 μετακόμισε στο Ντίσελντορφ, όπου ίδρυσε ένα φωτογραφικό στούντιο. Εκεί άλλαξε και το επώνυμό του σε Λίντμπεργκ, όταν έμαθε ότι υπήρχε και άλλος φωτογράφος ονόματι Πέτερ Μπρόντμπεκ. Εχοντας ήδη αποκτήσει φήμη στη Γερμανία, το 1978, μετακόμισε στο Παρίσι για να συνεχίσει την καριέρα του. Από εκεί και μετά όλοι τον έγραφαν πλέον, με την άδειά του,  Πίτερ αντί Πέτερ.

Τον περασμένο Φεβρουάριο ο σκηνοθέτης Ζαν Μισέλ Βεκιέ παρουσίασε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του διάσημου φωτογράφου, με τίτλο «Peter Lindbergh – Women’s Stories». Ανάμεσα στις γυναίκες, που εμφανίζονται στην ταινία είναι και η πρώτη σύζυγός του, Αστριντ Λίντμπεργκ.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Peter Lindbergh (@therealpeterlindbergh) on

Πορτρέτο της χορογράφου Πίνα Μπάους σε έκθεση φωτογραφίας του Λίντμπεργκ

 

Ο γάμος έληξε με διαζύγιο, και το 2001 παντρεύτηκε τη φωτογράφο Πέτρα Σέντλατσεκ. Απέκτησε τέσσερις γιους και επτά εγγόνια, και μοίραζε τον χρόνο του ανάμεσα στο Παρίσι, τη Νέα Υόρκη και την Αρλ, στη νότια Γαλλία.

Στη διάρκεια της καριέρας του, εκτός από τα δεκάδες αν όχι εκατοντάδες μοντέλα, ο Πίτερ Λίντμπεργκ φωτογράφισε πολλούς διάσημους, ηθοποιούς και ροκ σταρ της εποχής μας, από την (αγαπημένη του) Σάρλοτ Ράμπλινγκ μέχρι τον Κιθ Ρίτσαρντς και τη Λέιντι Γκάγκα. Το 2016 μάλιστα φωτογράφισε μερικές από τις πιο διάσημες σταρ του κινηματογράφου –ανάμεσά τους και οι Τζούλιαν Μουρ, Νικόλ Κίντμαν και Ελεν Μίρεν- για το ημερολόγιο της Pirelli, φυσικά χωρίς μακιγιάζ όπως συνήθιζε.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Peter Lindbergh (@therealpeterlindbergh) on

Το πολυσυζητημένο εξώφυλλο της βρετανικής Vogue του Σεπτεμβρίου 2019

 

Ο Λιντμπεργκ ήταν γνωστός για τη στάση του απέναντι στο μακιγιάζ και το ρετουσάρισμα φωτογραφιών, πράγμα στο οποίο αναφέρθηκε και η Μέγκαν Μαρκλ στην ανάρτησή της στο Instagram: «Σε όλο τον κόσμο τιμούν τη δουλειά του γιατί συλλαμβάνει την ουσία ενός θέματος», έγραψε, «και προωθεί υγιή ιδεώδη ομορφιάς, αποφεύγοντας το ρετουσάρισμα και προτιμώντας τη φυσική ομορφιά με ελάχιστο μακιγιάζ».

Ο ίδιος αφήνει και μια σχετική παρακαταθήκη στους νεότερους συναδέλφους του: «Θα έπρεπε να είναι καθήκον κάθε φωτογράφου που εργάζεται σήμερα να χρησιμοποιεί τη δημιουργικότητα και την επιρροή του για να απελευθερώσει τις γυναίκες και τελικά όλους από την τρομοκρατία της νεότητας και της τελειότητας», γράφει στην εισαγωγή του βιβλίου του «Σκιές στον τοίχο», που κυκλοφόρησε το 2018.