Καταλαβαίνει κανείς πώς προέκυψε το παραμύθι για τη χήνα που κάνει τα χρυσά αυγά. Μπορεί να μην είναι χρυσά, αλλά είναι πολύ ιδιαίτερα και όχι μόνο λόγω μεγέθους. Είναι αυγά με… υπόσταση. Τελευταία είχαν έρθει στην αντίληψή μου από μια αναφορά της φίλης και συμποστανίστα Αγλαΐας στο facebook. Θαύμασα και απόρησα πώς είναι δυνατόν να έχω φτάσει σ’ αυτήν την ηλικία και να έχω ζήσει τόσα χρόνια στην εξοχή χωρίς να έχω δει ή γευτεί αυγό της χήνας. Βρήκα δικαιολογία ότι δεν έχει πολλές χήνες η Ελλάδα και ξένοιασα.

Προχτές όμως, κάνοντας τη συνηθισμένη μου βόλτα στη δημοτική αγορά της Κέρκυρας, σταμάτησα να κουβεντιάσω με μια σοφή αγρότισσα που μ’ έχει μάθει ένα σωρό πράγματα. Διάλεξα μερικά μάτσα φρεσκοκομμένο μυρωδάτο χαμομήλι και, όσο περίμενα να το ζυγίσει και να το πακετάρει, χάζευα τα υπόλοιπα καλάθια της. «Α!» είπα εντυπωσιασμένη, όταν τα είδα κουρνιασμένα στο σανό του καλαθιού, μεγάλα, υποβλητικά και ελκυστικά, έμοιαζαν να εκπέμπουν ένα υπόλευκο θαμπό φως. «Τι είναι αυτά;». Καθόμουνα και τα χάζευα, ενώ η φίλη μου εξηγούσε ότι οι χήνες γεννάνε μόνο για μια σύντομη περίοδο μερικών εβδομάδων τον χρόνο τώρα, την άνοιξη – τα αυγά τους είναι εποχική λιχουδιά. Κι άλλος λόγος που τα κάνει σπάνια κι ιδιαίτερα… χρυσά.

Διαβάστε το πλήρες κείμενο εδώ

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News