Δεν είμαι ο καταλληλότερος για να εξηγήσω τον τρόπο που ένας ποδοσφαιριστής βρίσκεται ή όχι στη μέρα του. Ωστόσο συμβαίνει πολύ συχνά, το βλέπουν οι οπαδοί της ομάδας κι αναλόγως αντιδρούν (με μούντζες ή χειροκρότημα), το ξέρει ο προπονητής του, το νιώθει, ασφαλώς, ο ίδιος κι οικογένειά του.

Λένε πολλοί, πως οι ίδιες οι συνθήκες του παιγνιδιού δεν επιτρέπουν ούτε καν να φαντασθεί κανείς -πόσω μάλλον να αξιώσει- οπαδούς που σκέπτονται λίγο περισσότερο πριν ο εγκέφαλος δώσει στα χέρια εντολή να κινηθούν ανάλογα με τη μέρα του ποδοσφαιριστή. Αυτοί δε που γνωρίζουν, όπως ο Πανούτσος, ίσως αντιτάξουν πως έτσι το γήπεδο θα μετατραπεί σε αποστειρωμένη αίθουσα λυρικού θεάτρου.

Δεν είναι, όμως, μόνο οι φίλοι της ομάδας που παίρνουν αμπάριζα από την απόδοση του παίκτη κι αρχίζουν ύμνους ή ύβρεις. Υπάρχουν οι δημοσιογράφοι και κυρίως αυτοί που μεταδίδουν ή σχολιάζουν τον αγώνα και με βαθυστόχαστες αναλύσεις δεν αφήνουν να περάσει απαρατήρητη η καλή ή κακή ημέρα του αθλητή. Πρόσφατο παράδειγμα οι αγώνες του Παναθηναϊκού με την Σταντάρ Λιέγης κι η απόδοση στον πρώτο αγώνα των δύο τερματοφυλάκων. Η κακή (είναι η αλήθεια) μέρα του Γκαλίνοβιτς στοίχησε δύο, αν όχι τρία, γκολ στην ομάδα και απ’ ό,τι λέγεται την πρόωρη διακοπή συμβολαίου στον ίδιο.

Από την άλλη πλευρά η εξαιρετική απόδοση του γκολκίπερ της βελγικής ομάδας είχε συνέχεια και στο δεύτερο αγώνα. Κάθε φορά που η μπάλα πλησίαζε προς το τέρμα του, μ’ ένα μαγικό τρόπο την έπιανε ή την έδιωχνε μακριά και μαζί τον κίνδυνο να χάσει η ομάδα του το εισιτήριο για τον επόμενο γύρο, που κρατούσε ανά χείρας χάρις –κυρίως- στην κακή ημέρα του αντίπαλου συναδέλφου του στο ΟΑΚΑ.

Δεν έλειψαν πάντως κι αναλύσεις, που εστίασαν όχι στη φόρμα, την τύχη και τις σωστές τοποθετήσεις του Σινάν Μπολάτ, αλλά στο γεγονός πώς είναι τούρκος και έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με την ελληνική ομάδα. Πολλοί συνδύασαν τη στάση του με την επικείμενη 25η Μαρτίου. Ωστόσο αποκαλύφθηκε χθες κι ένας άλλος εξίσου σοβαρός λόγος για την καλή απόδοσή του και τον θέτω στην κρίση σας: Ήταν μια αντίδραση στην εισαγωγή σπέρματος από την Ελλάδα που κάνει εδώ και χρόνια η Τουρκία, μια και το τουρκικό υπουργείο υγείας απαγορεύει στους πολίτες του, να κάνουν χρήση ξένου σπέρματος προς τεκνοποίηση.

 

Μένει μόνο μια ερώτηση να απαντηθεί, για να κλείσει το θέμα. Πού βρέθηκε τόσο σπέρμα στην Ελλάδα, ώστε να κάνει κι εξαγωγές;

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News