Η Μπενφίκα παρουσίασε χθες (Πέμπτη) τον νέο της προπονητή σε μια αίθουσα ασφυκτικά γεμάτη από εκπροσώπους των media, που όλοι τους είχαν πολλά να ρωτήσουν. Αν και την τελευταία δεκαετία ο Ζοσέ Μουρίνιο έχει χάσει αρκετή από τη λάμψη του, ποτέ δεν έπαψε να είναι ο «Special One». Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες προσωπικότητες των γηπέδων.

Ο 62χρονος πορτογάλος επέστρεψε στον σύλλογο στον οποίο πριν από ένα τέταρτο του αιώνα έκανε τα πρώτα του βήματα ως head coach. Τον Σεπτέμβριο του 2000, με κατάμαυρα μαλλιά ακόμη, είχε παραιτηθεί από το πόστο του ως βοηθός προπονητή (του Μπόμπι Ρόμπσον) στην Μπαρτσελόνα για να αναλάβει την πιο ιστορική ομάδα της χώρας του. Εκείνη την εποχή η Μπενφίκα βίωνε τις χειρότερες μέρες της: αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, διέθετε ένα φτωχό -σε ποιότητα- ρόστερ και είχαν περάσει 11 ολόκληρα χρόνια από την τελευταία φορά που είχε κατακτήσει τον τίτλο στην πορτογαλική λίγκα. Ο Μουρίνιο, όμως, ήταν εξαιρετικά φιλόδοξος και γεμάτος αυτοπεποίθηση προτού, καν, μάθουμε το όνομά του.

«Οσοι φοβούνται, μένουν στο σπίτι», είχε δηλώσει πριν από το πρώτο του ματς, εναντίον της Μποαβίστα. Αλλά δεν έμελλε να μακροημερεύσει στη Λισαβόνα. Ο πρόεδρος που τον είχε προσλάβει παραιτήθηκε και ο αντικαταστάτης του, Μανουέλ Βιλαρίνιο, αρνήθηκε να του προσφέρει νέο συμβόλαιο, σαν ψήφο εμπιστοσύνης. Ο Μουρίνιο αποχώρησε έπειτα από μόλις 11 παιχνίδια, όμως πρόλαβε να αγαπηθεί από τους οπαδούς των «Αετών». Κέρδισε έξι από αυτά (μεταξύ άλλων, την Σπόρτινγκ στο ντέρμπι της πόλης με 3-0) και η ομάδα είχε αρχίσει να παίζει πολύ καλύτερα. Αργότερα ο Βιλαρίνο παραδέχτηκε πως έκανε λάθος, που τον άφησε να φύγει.

Τώρα ο «Mou» ήρθε για να ολοκληρώσει εκείνη τη δουλειά που πριν από 25 χρόνια άφησε στη μέση. Η Μπενφίκα είναι αρκετά εύρωστη οικονομικά, διαθέτει εξαιρετικούς ποδοσφαιριστές, όμως και πάλι «κάτι δεν πάει καλά». Την τελευταία εξαετία κατέκτησε το πρωτάθλημα μόνο μια φορά. Και στην πρεμιέρα της στο εφετινό Τσάμπιονς Λιγκ υπέστη ένα ιστορικό κάζο: ηττήθηκε στο «Ντα Λουζ» από την Καραμπάγκ με 3-2 σε έναν αγώνα στον οποίο είχε προηγηθεί στο σκορ με 2-0. Ηταν η πρώτη νίκη ομάδας από το Αζερμπαϊτζάν στο κυρίως μενού της διοργάνωσης.

Ο 49χρονος προπονητής της Μπενφίκα, Μπρούνο Λαζ, απολύθηκε το πρωί της επόμενης μέρας (Τετάρτη) με συνοπτικές διαδικασίες. «Ο διάδοχός του πρέπει να είναι ένας νικητής, κάποιος που θα επαναφέρει την ομάδα στο πραγματικό της μέγεθος», δήλωσε ο πρόεδρος του συλλόγου, Ρουί Κόστα, προλογίζοντας την επιλογή του. Αν υπάρχει ένας προπονητής που μπορεί να δώσει ώθηση σε μια ομάδα μόνο με την «αύρα» του, αυτός είναι ο Μουρίνιο. Και ο πρόεδρος δεν έχει πολύ χρόνο στη διάθεσή του. Στις 25 Οκτωβρίου αρχίσει η εκλογική διαδικασία για την ανανέωση -ή μη- της θητείας του. Σύμφωνα με προχθεσινή (17/9) δημοσκόπηση έρχεται δεύτερος στις προτιμήσεις των μελών της Μπενφίκα μεταξύ έξι υποψηφίων.

«Δεν θα νικάμε πάντα, αλλά δεν θα χάσουμε ποτέ με τον τρόπο που συνέβη προχθές, αυτή δεν ήταν Μπενφίκα», τόνισε στη συνέντευξη Τύπου ο Μουρίνιο, ο οποίος ξέρει καλύτερα από κάθε άλλον να διαβάζει τις σκέψεις των οπαδών. Οχι μόνον αυτών. «Διψώ για επιτυχίες περισσότερο από ό,τι πριν από 25 χρόνια, νιώθω πιο ζωντανός από ποτέ», δήλωσε για να το ακούσουν όσοι τον θεωρούν «τελειωμένο». Υστερα φρόντισε να διασκεδάσει τις αλγεινές εντυπώσεις που δημιούργησαν τα καμώματά του στην προηγούμενη δουλειά του (Φενέρμπαχτσε): «Εχω αλλάξει. Είμαι πιο αλτρουιστής, πλέον, λιγότερο εγωκεντρικός. Γνωρίζω ότι δεν είμαι πιο σημαντικός από τον σύλλογο, από τους οπαδούς. Είμαι εδώ για να υπηρετήσω την Μπενφίκα, να την κάνω νικήτρια».

Σε συνέντευξή του στο συνδρομητικό κανάλι της πορτογαλικής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου, Canal 11, πριν από οκτώ χρόνια, ο Μουρίνιο είχε μιλήσει για τη γενιά των προπονητών – «ποιητών», οι οποίοι προσπαθούν εμμονικά να εφαρμόσουν τις ιδέες τους ακόμη και όταν διαπιστώνουν ότι αυτές δεν μπορούν να λειτουργήσουν. «Εγώ είμαι πραγματιστής», είχε πει. «Εχω την ικανότητα να προσαρμόζομαι». Εκτοτε, ο πορτογάλος τεχνικός απολύθηκε τέσσερις φορές και κατέκτησε μόνο ένα τρόπαιο, το Κόνφερενς Λιγκ του 2022 με τη Ρόμα. Αλλά, όπως παρατηρεί το Athletic, πολλοί από τους «ποιητές» δεν είχαν καλύτερη τύχη. Τα αποτελέσματα έχουν, πάντοτε, τη μεγαλύτερη σημασία. Γι’ αυτό, μόνο 22 από τους 96 τεχνικούς που εργάζονται σήμερα στις πέντε σπουδαιότερες λίγκες της Ευρώπης έχουν καταφέρει να παραμείνουν στο πόστο τους για πάνω από δύο χρόνια.

Η πρόσληψη του Μουρίνιο είναι ένα εξαιρετικά αβέβαιο στοίχημα για την Μπενφίκα – ο τελευταίος του τίτλος πρωταθλήματος ήταν εκείνος που κέρδισε με την Τσέλσι το 2015. Αλλά το ρίσκο είναι μεγάλο και για τον ίδιο. Καμία ομάδα στην Πορτογαλία δεν διαθέτει τόσο «ποιοτικό» και ακριβό ρόστερ, στο οποίο ξεχωρίζει ο «δικός μας» Βαγγέλης Παυλίδης. Αν αποτύχει να την οδηγήσει στην κορυφή, η φήμη του θα δεχθεί ακόμη μεγαλύτερο πλήγμα.

«Ως προπονητής της Μπενφίκα επιστρέφω στο επίπεδο μου», δήλωσε. Είναι η ευκαιρία του να αποστομώσει όσους τον έχουν απαξιώσει. Στο Τσάμπιονς Λιγκ θα συναντήσει και κάποιες από τις ομάδες που κάποτε τον κέρασαν το πικρό ποτήρι της απόλυσης: την Τσέλσι (30 Σεπτεμβρίου) και τη Ρεάλ Μαδρίτης (28 Ιανουαρίου 2026). Αλλά και την Πόρτο (5 Οκτωβρίου), στην οποία έγινε διάσημος κατακτώντας τα πρώτα του μεγάλα τρόπαια: το Κύπελλο UEFA (2002-2003) και το Τσάμπιονς Λιγκ (2003-2004).

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News