Το σκοτάδι διημερεύει
Το σκοτάδι διημερεύει
Χθες το βράδυ, νωρίς, κατεβαίνοντας με το αυτοκίνητο τη Στουρνάρη, μπροστά στο Πολυτεχνείο, στο πεζοδρόμιο, ήταν συγκεντρωμένοι περίπου διακόσιοι ναρκομανείς και βαποράκια. Κάποιοι πλησίαζαν τα αυτοκίνητα ζητώντας το γνωστό πενηντάλεπτο ή ένα τσιγάρο· γνωστό κι αυτό. Ξαφνικά, κι ενώ το φανάρι είναι κόκκινο στη συμβολή με την Πατησίων, ξεπροβάλλουν περίπου δεκαπέντε νεαροί –πολύ νεαροί, έφηβοι– φορώντας άλλος κράνος, άλλος κουκούλα, ένας φορούσε καλσόν στο κεφάλι, και κραδαίνοντας ο καθένας κι από κάτι: ρόπαλο, σιδεροσωλήνα, πτυσσόμενο κλομπ, τον κορμό ενός δέντρου, έναν πυροσβεστήρα, αλυσίδα. Οι ναρκομανείς και τα βαποράκια αρχίζουν να τρέχουν προς την Πατησίων. Άνθρωποι, αυτοκίνητα και μηχανάκια έγιναν ένα. Όσοι δεν μπορούν να τρέξουν υποβαστάζονται από τον διπλανό τους· κάποιους που δεν μπορούν να σταθούν ούτε όρθιοι, προκειμένου να τους σώσουν από την επίθεση των ροπαλοφόρων, τους σέρνουν στην άσφαλτο οι φίλοι τους. Το φανάρι γίνεται πράσινο, προχωρώ προς την 3ης Σεπτεμβρίου. Το συμβάν έχει τελειώσει. Οι περισσότεροι έχουν ξεφύγει και έχουν σκορπιστεί ξέπνοοι στις εισόδους πολυκατοικιών μέχρι την πλατεία Βάθη.
Πριν από μία βδομάδα κάποιοι –οι ίδιοι;– μπήκαν και κατέστρεψαν ολοσχερώς το Food Company στην Εμμανουήλ Μπενάκη, το οποίο και έκλεισε. Πριν από τρεις μέρες κάποιοι –οι ίδιοι;– μπήκαν σε cafe στην πλατεία Εξαρχείων και ήπιαν ό,τι έκαναν κέφι, κάπνισαν χασίς και έφυγαν απειλώντας θαμώνες και εργαζόμενους και χωρίς φυσικά να πληρώσουν γι’ αυτά που κατανάλωσαν.
Είναι περιττό να πω ότι σε όλες τις περιπτώσεις η αστυνομία είναι ένα στενό πιο πάνω-ένα τετράγωνο πιο κάτω. Ποτέ όμως δεν είναι ακριβώς εκεί την ώρα τη συγκεκριμένη.
Τελικά και οι χρήστες ναρκωτικών και τα βαποράκια και οι έμποροι και οι κουκουλοφόροι και η αστυνομία είναι κάθε μέρα εδώ. Κάθε μέρα οι ίδιοι, στο ίδιο πεζοδρόμιο. Κάποιοι τρέχουν περισσότερο, κάποιοι λιγότερο. Και ξαναγυρίζουν για να ξαναρχίσουν απ’ την αρχή: να πουλήσουν, να αγοράσουν, να σπάσουν κεφάλια…
Α, και οι κάτοικοι εδώ είμαστε, και ο δήμαρχος, και οι αρμόδιοι-συναρμόδιοι-αναρμόδιοι υπουργοί…
Όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας, γιατί όλοι βλεπόμαστε κάθε μέρα.
Κανένας δεν είναι γνωστός-άγνωστος. Κανένας. Γνωστοί-γνωστοί είμαστε.
*Η Γιούλα Κουγιά είναι επιμελήτρια εκδόσεων.
Προηγούμενα άρθρα της Γιούλας Κουγιά
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News
