Στο υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής το προτέρημα του Κυριάκου Πιερρακάκη ήταν και το ελάττωμά του. Να περάσει για «ειδικός» αντί για «κόκκινος». Ετσι διαχώριζε ο πρόεδρος Μάο του πολιτικούς. Κόκκινος ή ειδικός. Τι είναι σημαντικότερο, να είσαι τεχνοκράτης ή να έχεις την ορθή πολιτική γραμμή;

Για τον Πιερρακάκη ο κίνδυνος να παραμείνει στο Ψηφιακής Πολιτικής μεγαλύτερο διάστημα ήταν να περάσει στη συνείδηση των ψηφοφόρων της ΝΔ σαν ειδικός. Σαν «αυτό το μορφωμένο παλικάρι από την Αμερική που είναι καλός στα κομπιούτερ».

Για τον πολιτικό, η επιτυχία μπορεί να αποδειχθεί κατάρα και η τυποποίηση είναι τόσο επικίνδυνη όσο για τον ηθοποιό. Το 2023 ο Πιερρακάκης έπρεπε εκτός από το να βγει βουλευτής, να δείξει ότι είναι πολιτικός και όχι το παιδί με τα κομπιούτερ. Ο κίνδυνος φάνηκε όταν έγινε υπουργός Παιδείας και ειδήσεις γίνονταν οι κινήσεις του Πιερρακάκη που αφορούσαν τη χρησιμοποίηση ψηφιακών εργαλείων.

Η μεγάλη ευκαιρία ήταν η ανάληψη του υπουργείου Οικονομικών. Μπόρεσε να δράσει σε ένα υπουργείο όπου η ψηφιοποίηση, όσο σημαντική και να ήταν, θα είχε δευτερεύουσα σημασία, και να παίξει στις ευρωπαϊκές «διοργανώσεις» και συγκεκριμένα του Eurogroup, που όσο και αν οι αντίπαλοι θα ήθελαν να το κάνουν Milko Cup, παραμένει από τις σημαντικότερες. Στο θέμα των διοργανώσεων υπάρχει ένας κανόνας. Ξέρετε ποιος ήταν ο προκάτοχος της θέσης που έχει πάρει τώρα ο δικός μας;

Πριν από τον Πιερρακάκη, πρόεδροι στο Eurogroup ήταν οι Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, Γερούν Ντάισελμπλουμ, Μάριο Σεντένο και Πάσκαλ Ντόναχιου. Δεν είναι περίεργο ότι οι δύο πρώτοι είναι περισσότερο γνωστοί από τους άλλους δύο. Ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ως πρόεδρος του Eurogroup, θα εκφράζει γνώμη για θέματα αναδιάρθρωσης χρέους, παρακολούθησης προγραμμάτων οικονομικής προσαρμογής και σταθερότητας. Τα προγράμματα από τα οποία εξαρτάτο στο παρελθόν η Ελλάδα όταν από τις γνώμες του Γιούνκερ και του Ντάισελμπλουμ εξαρτάτο οικονομική ύπαρξη μας.

Αν υπάρχει ένα σημείο στην εκλογή του Πιερρακάκη που ενοχλεί την Αριστερά, είναι η παραδοχή ότι η Ελλάδα πέρασε την κρίση. Η μεγάλη αναταραχή που θα έφερνε την υπέροχη κατάσταση έπαψε να υπάρχει. Οτι όσο και να προσπαθεί κάποιος να υποβαθμίσει τη σημασία της θέσης, όσο και να τη μετατρέψει από κυβερνητική επιτυχία σε προσωπική, η αλήθεια είναι ότι ούτε κάθε κηπουρός του Μαξίμου θα μπορούσε να γίνει πρόεδρος του Eurogroup, ούτε ο Πιερρακάκης θα γινόταν πρόεδρος εάν ήταν υπουργός Οικονομικών μιας παραπαίουσας οικονομίας.

Μολονότι η προεξόφληση των εξελίξεων είναι η μισή πλάκα, είναι πραγματικά πολύ νωρίς για να κρίνει κάποιος αν ο Κυριάκος Πιερρακάκης είναι η επόμενη Μεγάλη Φιλελεύθερη Ελπίδα (Μουφουέ κ.λ.) στην πολιτική σκηνή. Παραστάσεις έχει, που λένε και στο ποδόσφαιρο. «Μπάλα» ξέρει. Στην πολιτική μπήκε από μικρός. Κόμματα και αρχηγούς έχει αλλάξει. Οταν το παιχνίδι γίνεται σκληρό, ξέρει ότι τα πάντα ξεσκαρτάρονται, περιλαμβανομένων και των κουμπαριών. Δεν έχει όμως εκφράσει αρκετά τον ευρύ πολιτικό λόγο. Αυτόν που ακόμα και τα κλισέ προσδιορίζουν την θέση.

Χαρισματικός σίγουρα είναι. Στις εκλογές του 2023, μαζί με τον Μάκη Προβατά, κάναμε ένα βίντεοκαστ με τον Πιερρακάκη. Σε ένα διάλειμμα του γυρίσματος, μας λέει την ιστορία: «Είμαστε καμιά δεκαριά σε υπουργικό συμβούλιο στο Μαξίμου. Κάποια στιγμή σηκώνεται ο Βορίδης και βγαίνει από το δωμάτιο. Κοιτάζω γύρω και λέω: “Παιδιά, τώρα που είμαστε μόνο από το ΠΑΣΟΚ, μπορούμε να μιλάμε ελεύθερα”». Ο,τι και να λένε στον πολιτικό, δεν υπάρχει πιο σπάνια αρετή που να δηλώνει αυτοπεποίθηση από τον αυτοσαρκασμό.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News