613
|

Οικίες και βάσεις στο φεγγάρι με σεληνιακά δομικά υλικά!

Protagon Team Protagon Team 21 Νοεμβρίου 2020, 11:45

Οικίες και βάσεις στο φεγγάρι με σεληνιακά δομικά υλικά!

Protagon Team Protagon Team 21 Νοεμβρίου 2020, 11:45

Η NASA έχει ανακοινώσει ότι θα πραγματοποιήσει την πρώτη επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη ύστερα από μισό αιώνα. Σύμφωνα με τον προγραμματισμό, η αποστολή, στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis, θα γίνει το 2024. Σε αυτήν θα συμμετέχει πλήρωμα αστροναυτών στο οποίο θα υπάρχει και μία γυναίκα, η πρώτη που θα πατήσει το έδαφος του φυσικού μας δορυφόρου. Αν και ακόμη δεν έχει αποφασισθεί το τι ακριβώς θα κάνουν οι αστροναύτες στο φεγγάρι κατά την πρώτη επιστροφή σε αυτό, στόχος είναι να παραμείνουν αρκετές ημέρες και να πραγματοποιήσουν πλήθος εργασιών και πειραμάτων.

Το πλήρωμα της NASA είναι πιθανό να έχει μαζί του και μια τεχνολογία η οποία θα μετατρέπει τα δύο υλικά που αφθονούν στο σεληνιακό έδαφος, το χώμα και τα πετρώματα, σε οξυγόνο και πούδρες μετάλλων. Το οξυγόνο και οι πούδρες (αλουμινίου, σιδήρου κ.ά.) θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή οικημάτων, στα οποία θα μπορούν να ζουν και να εργάζονται με ασφάλεια άνθρωποι.

Την ανάπτυξη αυτής της τεχνολογίας ανέλαβε για λογαριασμό του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος η βρετανική εταιρεία Metalysis. Οπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η εφημερίδα Guardian, η ύπαρξη τέτοιων τεχνολογιών αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την παρουσία του ανθρώπου μακριά από τη Γη. Η αξιοποίηση των τοπικών υλικών στους εξωγήινους κόσμους όπου θα βρεθεί ο άνθρωπος είναι απολύτως απαραίτητη, αφού η μεταφορά νερού, οξυγόνου και δομικών υλικών στο Διάστημα, εκτός από τεχνικά δύσκολη, είναι μια διαδικασία με τεράστιο οικονομικό κόστος.

Μεγάλος στόχος των διαστημικών υπηρεσιών είναι να αναπτυχθεί σύντομα τεχνολογία με την οποία ρομποτικά συστήματα και τρισδιάστατοι εκτυπωτές θα μπορούν να κατασκευάζουν οικήματα στη Σελήνη, χρησιμοποιώντας τα τοπικά υλικά

«Οτιδήποτε κουβαλάς από τη Γη στη Σελήνη είναι ένα επιπλέον βάρος που δεν θέλεις να έχεις. Αν λοιπόν μπορείς να δημιουργήσεις αυτά τα υλικά εκεί, θα γλιτώσεις πολύ χρόνο, κόπο και χρήματα» δηλώνει ο Ιαν Μέλορ, διευθύνων σύμβουλος της Metalysis.

Τα υλικά

Ερευνητές της Metalysis, σε συνεργασία με επιστήμονες τοy Πανεπιστημίου της Γλασκώβης, πραγματοποίησαν μελέτες σε πετρώματα από τη Σελήνη που έφεραν μαζί τους αστροναύτες που βρέθηκαν στην επιφάνειά της. Η ανάλυση έδειξε ότι τα σεληνιακά πετρώματα διαθέτουν υψηλά ποσοστά οξυγόνου, σιδήρου, αλουμινίου και πυριτίου. Σε πειράματα που πραγματοποίησε η ερευνητική ομάδα σε προσομοιωμένο σεληνιακό χώμα, κατάφερε να αποσπάσει το 96% του ποσοστού του οξυγόνου από το χώμα, αφήνοντας πίσω ένα κράμα από πούδρες χρήσιμων μετάλλων.

Eνα από τα σχέδια που έχει δώσει στη δημοσιότητα ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος για το πώς θα μοιάζει το Σεληνιακό Χωριό που θέλει να κατασκευάσει

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος έχει διακηρύξει την πρόθεσή του να δημιουργήσει στην αθέατη πλευρά της Σελήνης μια μεγάλη βάση, την οποία αποκαλεί «Σεληνιακό Χωριό». Η βάση αυτή θα χρησιμοποιείται για επιστημονικούς σκοπούς, ως τόπος διαμονής προσωπικού που θα εκτελεί εξορυκτικές εργασίες, αλλά ακόμη και ως τουριστικός προορισμός. Η ανάπτυξη τεχνολογίας που θα χρησιμοποιεί τοπικά υλικά για την κατασκευή εξωγήινων βάσεων θα διευκολύνει, όπως είναι ευνόητο, την κατασκευή τους. Να σημειωθεί ότι υπάρχουν σε εξέλιξη ερευνητικές προσπάθειες ανάπτυξης τεχνολογίας που θα επιτρέπει τη δημιουργία οικημάτων στη Σελήνη από τοπικά υλικά, με τρισδιάστατους εκτυπωτές.

Το οξυγόνο

Το οξυγόνο που θα εξάγεται από το σεληνιακό έδαφος θα μπορεί με την κατάλληλη επεξεργασία (ανάμειξή του με άλλα αέρια) να μετατρέπεται τόσο στον αέρα που θα αναπνέουν οι κάτοικοι των βάσεων όσο και σε καύσιμα για διαστημόπλοια. «Αν θέλουμε να ταξιδέψουμε βαθύτερα στο Διάστημα, θα πρέπει απαραιτήτως να υπάρχει ένας σταθμός ανεφοδιασμού καυσίμων στη Σελήνη» αναφέρει ο Ιαν Μέλορ. «Τα σεληνιακά πετρώματα αποτελούν μια τεράστια πηγή παροχής οξυγόνου, που θα υποστηρίζει την ανθρώπινη παρουσία τόσο πάνω στον δορυφόρο μας όσο και σε άλλες περιοχές του ηλιακού μας συστήματος» σχολιάζει ο Μαρκ Σάιμς, μέλος της ερευνητικής ομάδας από τον Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης.