Η έκρηξη βόμβας σε παγιδευμένο αυτοκίνητο την περασμένη Δευτέρα στη Μόσχα, που είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας ρώσος αντιστράτηγος, καταδεικνύει καταρχάς την ικανότητα των μυστικών υπηρεσιών της Ουκρανίας να δρουν σχεδόν ανενόχλητες, ακόμη και στην πρωτεύουσα της Ρωσίας. Συγχρόνως, όμως, επιβεβαιώνει ότι στην παρούσα φάση στόχος των Ουκρανών είναι να συνεχίσουν να πλήττουν τον σκληρό πυρήνα της ισχύος του Βλαντίμιρ Πούτιν –«είτε πρόκειται για πετρελαιοφόρα, είτε για διυλιστήρια ή για στρατηγούς», όπως γράφει σε ανάλυσή του ο Τζανλούκα ντι Φέο της La Repubblica– ώστε να αποδείξουν σε όλον τον κόσμο αλλά και στους ίδιους τους Ρώσους πως ο «τσάρος» δεν είναι άτρωτος.

Και είναι αλήθεια πως οι μυστικές υπηρεσίες του Κιέβου έχουν κλιμακώσει το τελευταίο διάστημα τη δράση τους, εξαπολύοντας μια σειρά από εντυπωσιακές επιθέσεις, ειδικά από τότε που ξεκίνησαν οι έμμεσες «ειρηνευτικές» διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο εμπόλεμων μερών, με τη μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών και την πλάγια εμπλοκή ορισμένων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.

Κάποιες από αυτές τις ενέργειες, όπως οι επιθέσεις εναντίον διυλιστηρίων ή πλοίων του λεγόμενου σκιώδους στόλου της Μόσχας, πιθανότατα έχουν την έγκριση του Λευκού Οίκου, ως μέσο άσκησης πίεσης στις εν εξελίξει συνομιλίες. Εναντίον φυσικών προσώπων, όμως, είτε πρόκειται για ανώτερους αξιωματικούς είτε για πάσης φύσεως επιφανείς υποστηρικτές του πολέμου του Πούτιν, οι Ουκρανοί βάλλουν (από τους πρώτους μήνες της σύρραξης) με αποκλειστικά δική τους πρωτοβουλία.

Οπως σημειώνει στην ανάλυσή του ο ιταλός δημοσιογράφος η κλιμάκωση των τελευταίων εβδομάδων οφείλεται εν μέρει και στον ανταγωνισμό μεταξύ των δύο κύριων μυστικών υπηρεσιών της Ουκρανίας, της Κεντρικής Διεύθυνσης Πληροφοριών του ουκρανικού Πενταγώνου (GUR) και της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφαλείας της χώρας (SBU).

Αμφότερες επιδιώκουν να προκαλέσουν τη μεγαλύτερη δυνατή ζημιά στη Ρωσία. Προβαίνοντας, όμως, σε ολοένα πιο τολμηρές ενέργειες, όπως η πρόσφατη επίθεση σε τάνκερ του ρωσικού σκιώδους στόλου νότια της Κρήτης, προσπαθούν επίσης να αυξήσουν το κύρος τους και κυρίως την επιρροή που ασκούν στο εσωτερικό της Ουκρανίας.

Στην παρούσα φάση ο Κιρίλο Μπουντάνοφ, ο παγερός αρχηγός της GUR, φαίνεται να εστιάζει περισσότερο στα παιχνίδια εξουσίας, με πολλούς να τον θεωρούν αντικατάσταση του Αντρίι Γερμάκ, του πρώην επικεφαλής του προεδρικού γραφείου και στενότερου συνεργάτη του προέδρου Ζελένσκι, ο οποίος αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπό το βάρος του πρόσφατου σκανδάλου διαφθοράς.

Πίσω όμως από τις πρόσφατες επιθέσεις εναντίον ρωσικών στόχων στη στεριά και στη θάλασσα βρίσκονται οι πράκτορες του Βασίλ Μαλιούκ, επικεφαλής της SBU, ο οποίος συμμετείχε, μάλιστα, σε ορισμένες από τις πρόσφατες διπλωματικές συναντήσεις για τον τερματισμό του πολέμου.

Ο Ντι Φέο γράφει πως ο Μπουντάνοφ είναι σχετικά λεπτός, σε αντίθεση με τον Μαλιούκ, ο οποίος είναι όλο μύες, εξ ου και το παρατσούκλι «το μαστίφ». Σημειώνει επίσης πως ο πρώτος ενεργεί προμελετημένα, ενώ ο δεύτερος «δεν σκέφτεται αλλά ούτε διστάζει, εστιάζει στον στόχο του», όπως δήλωσε ένας συνεργάτης του.

Αμφότεροι, όμως, χρησιμοποιούν ένα αντισυμβατικό μοντέλο δράσης, με σημείο αναφοράς τον τρόπο δράσης των διαβόητων μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ. Ο αναλυτής της La Repubblica αναφέρει ενδεικτικά ότι πάνω στο γραφείο του Μπουντάνοφ υπάρχει το βιβλίο «Rise and Kill First», με θέμα τις στοχευμένες δολοφονίες του εβραϊκού κράτους, το οποίο συνέγραψε ο ισραηλινός ερευνητής δημοσιογράφος Ρόμεν Μπέργκμαν.

Σε κάθε επιχείρηση ακολουθείται διαφορετική τακτική, με τους Ουκρανούς να επιδιώκουν να εκμεταλλεύονται πάσης φύσεως ακούσιους συνεργούς, όπως τους ρώσους οδηγούς φορτηγών που προσελήφθησαν για να μεταφέρουν, εν αγνοία τους, κοντέινερ γεμάτα ουκρανικά drones πέριξ αεροπορικών βάσεων της Ρωσίας (στο πλαίσιο της επιχείρησης «Ιστός της Αράχνης», μιας από τις πιο εντυπωσιακές επιθέσεις των ουκρανικών μυστικών υπηρεσιών εντός της ρωσικής επικράτειας).

Οι πράκτορες του Κιέβου φέρονται επίσης να έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν ένα δίκτυο επαφών-δυνάμει συνεργών εντός της Ρωσίας, προσεγγίζοντας από αντιφρονούντες έως μέλη εθνοτικών ομάδων εχθρικών προς τη Μόσχα, ακόμη και μαφιόζους και λαθρεμπόρους.

Ο Ντι Φέο γράφει για ένα μυστικό κίνημα αντίστασης το οποίο βασίζεται κυρίως σε ρώσους πολίτες με καταγωγή από την Τσετσενία, το Νταγκεστάν, το Καζακστάν και τη Γεωργία, καθώς και σε δημοκράτες ακτιβιστές που, σε συνεργασία με τους Ουκρανούς, αντιμάχονται τον Πούτιν – πυρπολώντας πετρελαιαγωγούς, ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, κεραίες κινητής τηλεφωνίας, τρένα και αυτοκίνητα αξιωματούχων σε πολλές περιοχές της Ρωσίας.

Κάθε επιθετική ενέργεια της «Τσερνάια Ισκρα» (Μαύρη Σπίθα), όπως αποκαλείται αυτή η μυστηριώδης αντιστασιακή οργάνωση, κινηματογραφείται και κοινοποιείται μέσω του Telegram, ώστε να γίνεται ξεκάθαρη η απειλή.

Μάλιστα, πριν από περίπου δέκα ημέρες, η SBU αναγνώρισε τη συμβολή της «Μαύρης Σπίθας» στη δράση της, αναφέροντας πως οι πληροφορίες που της επέτρεψαν να πλήξει στην Κασπία Θάλασσα δύο ρωσικά εμπορικά πλοία που χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά πυρομαχικών και οπλικών συστημάτων από το Ιράν προήλθαν από τους κόλπους της οργάνωσης.

Οσο για τη δολοφονία του αντιστρατήγου Φανίλ Σαρβάροφ την περασμένη Δευτέρα στη Μόσχα, σχεδόν επιβεβαιώνει την υποψία ότι για την προετοιμασία στοχευμένων επιθέσεων εναντίον υψηλά ιστάμενων προσώπων, οι Ουκρανοί δεν βασίζονται μόνο σε πράκτορες και πληροφοριοδότες στο πεδίο, αλλά και σε πληροφορίες που συλλέγουν οι χάκερ του Κιέβου, παραβιάζοντας ακόμη και τα συστήματα παρακολούθησης που το καθεστώς του Πούτιν έχει εγκαταστήσει σε όλες τις ρωσικές μητροπόλεις για να παρακολουθεί τους ίδιους τους ρώσους πολίτες. «Εκπληκτικά αντίποινα», σχολιάζει ο Τζανλούκα ντι Φέο. «Τα όργανα καταστολής του Πούτιν μετατρέπονται σε όπλα ικανά να καταφέρνουν καταστροφικά πλήγματα στο Κρεμλίνο».

Διαφορετικά θα ήταν σχεδόν αδύνατο να γνώριζαν οι Ουκρανοί τις διευθύνσεις των κατοικιών μιας σειράς ανώτατων ρώσων αξιωματικών οι οποίοι εξοντώθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου: πριν από τον Σαρβάροφ, ο οποίος ήταν επικεφαλής της διεύθυνσης εκπαίδευσης του γενικού επιτελείου των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, με παρόμοιο τρόπο έχασε τη ζωή του (πέρυσι τον Δεκέμβριο) ο Ιγκόρ Κιρίλοφ, επικεφαλής των δυνάμεων πυρηνικής, βιολογικής και χημικής άμυνας της Ρωσίας, και μερικούς μήνες νωρίτερα (τον Σεπτέμβριο του 2024) ο Αλεξέι Κολομέιτσεφ, συνταγματάρχης αρμόδιος για την εκπαίδευση των χειριστών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Την προηγούμενη εβδομάδα οι χάκερ της SBU κατάφεραν να παραβιάσουν ακόμα και το σύστημα παρακολούθησης του επιτελείου του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας, χρησιμοποιώντας τις κάμερές του για να κατασκοπεύσουν τη ναυτική βάση του Νοβοροσίσκ. Στη συνέχεια κατηύθυναν ένα υποβρύχιο drone, το οποίο φέρεται να προκάλεσε σοβαρές ζημιές σε υποβρύχιο του ρωσικού στόλου.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News