303
|

Το φάντασμα του Λίντον Τζόνσον

Avatar protagon.import 27 Ιουλίου 2010, 08:03

Το φάντασμα του Λίντον Τζόνσον

Avatar protagon.import 27 Ιουλίου 2010, 08:03

Του Γιώργου Καπόπουλου

Στην συλλογική μνήμη της ανθρωπότητας ο Τζόνσον έχει καταγραφεί σαν ο πρόεδρος της αδιέξοδης εμπλοκής στο Νότιο Βιετνάμ. Στην Ελλάδα τον ξέρουμε σαν τον ηγέτη που προσπάθησε να επιβάλλει στον Γεώργιο Παπανδρέου το σχέδιο Ατσεσον για την Κύπρο και στην συνέχεια ανέχθηκε αν δεν ενθάρρυνε ανεπίσημα την μοιραία πορεία εκτροπής από την νομιμότητα που ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1965 για να καταλήξει στην 21η Απριλίου του 1967.

Στο εσωτερικό των ΗΠΑ ο Τζόνσον υπήρξε ένας θαρραλέος προοδευτικός ηγέτης: Έστειλε τον στρατό να επιβάλλει στους ρατσιστές του Νότου την μεταφορά των αφροαμερικανών μαθητών στα ίδια σχολικά λεωφορεία με τους λευκούς, και εφάρμοσε δύο προωθημένα προγράμματα κοινωνικής αλληλεγγύης τον «Πόλεμο κατά της Φτώχειας» και την «Μεγάλη Κοινωνία»

Σήμερα ο Ομπάμα ζει μια παρόμοια αντίφαση:

Στο εσωτερικό των ΗΠΑ η επέκταση της Ιατρικής Περίθαλψης και η προσπάθεια ελέγχου του Χρηματοπιστωτικού Συστήματος είναι θαρραλέες προοδευτικές επιλογές με μακροπρόθεσμη απόδοση και βραχυπρόθεσμο υψηλότατο κόστος. Η δημαγωγία των Ρεπουμπλικάνων για την επιστροφή ενός Φορομπηχτικού «μεγάλου Κράτους» μπορεί να στοιχίσει στον ένοικο του Λευκού Οίκου την απώλεια της πλειοψηφίας στην Βουλή των Αντιπροσώπων στις ενδιάμεσες εκλογές του προσεχούς Νοεμβρίου.

Στο εξωτερικό ενάμιση χρόνο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ο Ομπάμα μέρα με τη μέρα εγκλωβίζεται στην αδράνεια των αδιέξοδων επιλογών του Μπους υιού. Στο Μεσανατολικό εμφανίζεται όμηρος του Φιλοισραηλινού Λόμπι χωρίς τις ψήφους του στην Γερουσία κι στην Βουλή οποίου δεν μπορεί να προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις του, ενώ στο Ιράκ και το Αφγανιστάν το δίλημμα μοιάζει να είναι είτε μια αδιέξοδη παράταση της εμπλοκής , είτε μια ταπεινωτική αποχώρηση που θα αφήνει πίσω της το χάος.

Θα περάσει στην Ιστορία σαν δεύτερος Τζόνσον; Η απάντηση βρίσκεται στις Κάλπες του Νοεμβρίου: Αν οι ψηφοφόροι ανανεώσουν την εμπιστοσύνη τους και αν διασφαλίσει τις οικονομικές και κοινωνικές του επιλογές δεν αποκλείεται να αποκτήσει πραγματική πρωτοβουλία κινήσεων και στην εξωτερική πολιτική.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News