Δεν ξέρω πόσο είναι σημάδι των καιρών της κρίσης που ζούμε, αλλά σχεδόν κάθε μέρα η κυβέρνηση ανακοινώνει και νέα νομοθετική πρωτοβουλία. Αν είναι σωστοί οι υπολογισμοί, θα πρέπει από το Νοέμβριο 2009 μέχρι σήμερα να ‘χουν ψηφισθεί 40 και πλέον νόμοι. Τους περισσότερους απ’ αυτούς καταψήφισε –αν δεν κατήγγειλε- η αντιπολίτευση, δικαιολογώντας εν πολλοίς και τον τίτλο της, πράγμα που λίγο πολύ συμβαίνει στα περισσότερα κοινοβούλια του κόσμου.

Στη διπλανή μας Ιταλία, για παράδειγμα, ο Μπερλουσκόνι κατηγορείται από αντιπολίτευση και ΜΜΕ για υποκρισία λόγω ενός νομοσχεδίου που θέλει να φέρει προς ψήφιση κι όπως έγραψε το Βήμα αφορά τον περιορισμό των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων, ώστε να καλύψει τις υποθέσεις διαφθοράς στους κόλπους της κυβέρνησης. Και πού ακριβώς βρίσκεται η υποκρισία; Δηλώνει, πως πρόθεσή του είναι να προστατεύσει την ιδιωτική ζωή των Ιταλών.

 

Οι επικριτές του νομοσχεδίου υποστηρίζουν, ότι αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα νόμου κομμένου και ραμμένου στα μέτρα της κυβέρνησης, καθώς ορίζει ότι: (α) οι τηλεφωνικές παρακολουθήσεις δεν θα μπορεί να διαρκούν περισσότερο από 75 ημέρες, (β) η έγκρισή τους θα πρέπει να υπογράφεται από 3 και όχι από 1 δικαστικό και (γ) για να ξεκινήσουν θα πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις και όχι μόνο βάσιμες υποψίες, όπως προβλέπονταν ως σήμερα.

 

Το νομοσχέδιο απειλεί, τέλος, πρόστιμο έως 450.000 ευρώ για όσους δημοσιεύσουν τηλεφωνικούς διαλόγους που βρίσκονται στα χέρια εισαγγελέων, πράγμα που κατά τους αντιπάλους του Μπερλουσκόνι πλήττει την ελευθερία του Τύπου. Οι δικαστές επίσης καταγγέλλουν, ότι το νομοσχέδιο περιορίζει τη δυνατότητα καταπολέμησης της διαφθοράς, των υπεξαιρέσεων ακόμη και της δράσης της Μαφίας. Πάνω από 140.000 Ιταλοί έχουν υπογράψει έκκληση που το χαρακτηρίζει «υποκριτικό, με μόνο στόχο τον περιορισμό της ελεύθερης πληροφόρησης» ενώ μαζί τους τάσσεται -πλην άλλων- και το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ.

 

Κάθε νόμος κρύβει τουλάχιστον μία μικρή ιστορία κι αρκετό παρασκήνιο. Κάποτε όλη η διαδικασία γίνονταν γνωστή σε ελάχιστους. Ίσως για αυτό ο Βίσμαρκ είχε πει, ότι οι νόμοι είναι σαν τα λουκάνικα: Καλύτερα να μην βλέπεις πώς γίνονται.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News