715
Ο Νικ Καλάθης αποχωρεί απογοητευμένος μετά την ήττα από την Αρμάνι στο ΟΑΚΑ. Πάλι έχασε το τελευταίο καλάθι. Αλλά φταίει αυτός; | INTIMEsports

Φταίει (πάλι) ο Καλάθης αν έτσι νομίζετε…

Sportscaster Sportscaster 18 Οκτωβρίου 2019, 12:36
Ο Νικ Καλάθης αποχωρεί απογοητευμένος μετά την ήττα από την Αρμάνι στο ΟΑΚΑ. Πάλι έχασε το τελευταίο καλάθι. Αλλά φταίει αυτός;
|INTIMEsports

Φταίει (πάλι) ο Καλάθης αν έτσι νομίζετε…

Sportscaster Sportscaster 18 Οκτωβρίου 2019, 12:36

Η ιστορία του αγώνα με τη Βιλερμπάν επαναλήφθηκε, σαν κακόγουστη φάρσα, το βράδυ της Πέμπτης στο ΟΑΚΑ. Ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε από την Αρμάνι Μιλάνο, ακριβώς με το ίδιο σκορ (79-78), πάλι στην εκπνοή του 40λεπτου, με τον Νικ Καλάθη να σπαταλά (όπως στη Γαλλία) την τελευταία επίθεση της ομάδας του. Το ηρωϊκό «μπάσιμο» που επιχείρησε, κατέληξε σε ένα άστοχο λέι-απ. Προηγουμένως, είχε παραχωρήσει ένα αχρείαστο φάουλ στην άμυνα. Αλλά, ο μοιραίος παίκτης του «Εξάστερου» ήταν και ο κορυφαίος. Χωρίς τη δική του συνεισφορά (23 πόντοι, 5 ριμπάουντ, 4 ασίστ), η πλάστιγγα θα είχε γείρει από νωρίς υπέρ της ιταλικής ομάδας.

Το ματς δεν το έχασε ο αγαπημένος φταίχτης των οπαδών, που τα social media «σταυρώνουν» από χθες βράδυ, αλλά η πολυδιαφημισμένη περιφερειακή γραμμή του Παναθηναϊκού. Εβαλε μόλις τρία στα 20 τρίποντα. Για την ακρίβεια, και τα τρία τα πέτυχε ο Καλάθης (3/6). Ολοι οι υπόλοιποι μαζί μέτρησαν 14 άστοχα σουτ πίσω από τα 6,75μ. Δεν πήγε μέσα, ούτε ένα! Οι «απέναντι» είχαν 14 στα 26 (54%). Πήραν πιο πολλούς πόντους από τρίποντο (42), παρά από δίποντο (30). Σπάνιο φαινόμενο, όμως έχει την εξήγησή του. Στην προσπάθειά τους να οχυρώσουν τη ρακέτα τους, όπου έχουν μια δομική αδυναμία, οι «πράσινοι» επέτρεψαν στην Αρμάνι πολλά ελεύθερα σουτ από μέση και μακρινή απόσταση. Για κακή τους τύχη, οι αντίπαλοί τους ήταν εξαιρετικά εύστοχοι.

Με 15% στα σουτ τριών πόντων, είσαι (σχεδόν) καταδικασμένος. Εκτός κι αν είσαι άψογος σε όλα τ’ άλλα. Αλλά ο Παναθηναϊκός είχε πρόβλημα, και στη δημιουργία (11-15 οι ασίστ), και στην άμυνα. Τουλάχιστον στην αρχή, έμοιαζε σαν υπνωτισμένος. Στο πρώτο ημίχρονο οι παίκτες του έκαναν μόλις τέσσερα φάουλ, λες κι έπαιζαν σε φιλικό ματς προετοιμασίας. Εδωσαν την ευκαιρία στην ιταλική ομάδα να βρει ρυθμό και αυτοπεποίθηση. Η εκτός προγράμματος ήττα από τη Βιλερμπάν (που, παρεμπιπτόντως, έχασε στο Μόναχο από την Μπάγερν με 41 πόντους διαφορά) δεν αφύπνισε τον εγωϊσμό τους.

Η λύση θα ήταν απλή, εάν έφταιγε ο Καλάθης. Ιδίως εφέτος, που (υποτίθεται ότι) ο Παναθηναϊκός ενισχύθηκε στη θέση του γκαρντ. Το πρόβλημα, όμως, φαίνεται να είναι το αντίστροφο από αυτό που πολλοί πιστεύουν. Η ομάδα εξακολουθεί να εξαρτάται σε υπερβολικό βαθμό από τον ηγέτη της. Το μαρτυρούν οι αριθμοί. Ο Νικ αγωνίστηκε επί 32 λεπτά στο ματς με τον Ερυθρό Αστέρα, 34′ με τη Βιλερμπάν και 36′ χθες με την Αρμάνι. Στις τρεις πρώτες αγωνιστικές της Ευρωλίγκας, του πιστώνονται οι μισές ασίστ (19 από τις 38) και σχεδόν τα μισά εύστοχα τρίποντα (7 από τα 16) του Παναθηναϊκού. Στο γήπεδο κάνει όλες τις δουλειές, όσο καλύτερα μπορεί κάθε φορά. Δεν μπορείς να πεις το ίδιο για αρκετούς από τους συμπαίκτες του.

Ο Τζίμερ Φριντέτ των δύο εκατομμυρίων δολαρίων και ο Ουέσλι Τζόνσον του ενός (εκατομμυρίου) δεν έχουν αποδείξει, ακόμη, ότι αξίζουν τα λεφτά τους. Ιδίως ο Τζόνσον, ο οποίος σε τρία παιχνίδια έχει σκοράρει μόλις επτά πόντους. Ο Ράις πασχίζει, κι αυτός, να βρει τον καλό του εαυτό. Ο Τόμας και ο Παπαπέτρου είναι… αλλού. Οι πιο «ποιοτικοί» παίκτες του Παναθηναϊκού δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στο νέο τους περιβάλλον, και η ομάδα τους παίζει ένα μονότονο, προβλέψιμο και εύκολα αντιμετωπίσιμο μπάσκετ.

Ο Αργύρης Πεδουλάκης δεν έχει βρει, ακόμα, τρόπο να τους βοηθήσει. Να εξασφαλίσει στον Φριντέτ (που στην Κίνα και την Αμερική είχε μάθει αλλιώς) περισσότερα ελεύθερα σουτ, και στον Τζόνσον τους ανοιχτούς χώρους που χρειάζεται για να ξετυλίξει τα αδιαμφισβήτητα προσόντα του. Το ‘χει αυτό ο κόουτς. Θέλει χρόνο, για να «μοντάρει» τις ομάδες του. Ο ίδιος μίλησε για πίστωση ενός τριμήνου. Εχει τα δίκια του, όμως γι’ αυτήν την Ευρωλίγκα του έντονου ανταγωνισμού είναι πολύς καιρός. Μπορεί το… πουλάκι της πρόκρισης στα πλέι-οφ να έχει, ήδη, πετάξει.

Εκτός από τον χρόνο, τον Πεδουλάκη τον κυνηγούν και οι άθλοι του προκατόχου του. «Αν ήταν εδώ ο Πιτίνο…». Οπως στις αρχές της δεκαετίας, το «φάντασμα» του Ομπράντοβιτς. Η δεύτερη ήττα του Παναθηναϊκού σε τρεις αγώνες -από μια Αρμάνι που ήρθε στην Αθήνα χωρίς τρία βασικά της στελέχη (Νέντοβιτς, Γκουντάιτις και Μακ)- έφερε πολύ νωρίς στην πόρτα του την πρώτη εφετινή κρίση. Η πρώτη «διαβολοβδομάδα» του πρωταθλήματος, που ακολουθεί, θα βρει τον «Εξάστερο» στη Ρωσία, για τα παιχνίδια του με τη Ζενίτ και τη Χίμκι. Ο στόχος ήταν, να επιβιβαστεί στο αεροπλάνο για την Αγία Πετρούπολη με την ηρεμία του «3 στα 3» στις αποσκευές του. Αλλά, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, μια τέταρτη ήττα στη σειρά μπορεί να προκαλέσει ζημιά ανεπανόρθωτη.