Με την άφιξη της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και την επίσημη ανάληψη καθηκόντων της νέας πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα, ξεκινά μια νέα εποχή. Αυτή είναι η αίσθηση που κυριαρχεί και είναι βάσιμη.

Το στοιχείο του «νέου» περιλαμβάνει ορισμένες αβεβαιότητες και κάποια δεδομένα.

Ξεκινώντας από τα όσα θα πρέπει κανείς να αναμένει (κατά προτεραιότητα η κυβέρνηση και η πολιτική τάξη στο σύνολό της), θα πρέπει να ληφθούν υπόψη ορισμένα καθοριστικά στοιχεία.

Πρώτο ανάμεσα σε αυτά είναι ότι η νέα πρέσβης είναι άνθρωπος του προέδρου των ΗΠΑ. Οχι μόνο επειδή κατά το παρελθόν βρισκόταν στον οικογενειακό κύκλο του λόγω της σχέσης με τον γιο του, αλλά επειδή είναι μια απολύτως προσωπική επιλογή του Ντόναλντ Τραμπ για τη συγκεκριμένη θέση, στην συγκεκριμένη περιοχή και στη συγκεκριμένη συγκυρία.

Εν συνεχεία, πρέπει να αξιολογηθεί ότι εδώ και εβδομάδες έχει προαναγγελθεί η δραστηριότητα της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ από τον ομόλογό της στην Αγκυρα, Τομ Μπάρακ, επίσης πρόσωπο της απολύτου εμπιστοσύνης του αμερικανού προέδρου. Οπως είχε δηλώσει πρόσφατα ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Τουρκία, η συνεργασία και επικοινωνία του με την ομόλογό του στην Ελλάδα θα είναι στενή και «για όλα τα θέματα».

Μένει να αποσαφηνιστεί το πώς ακριβώς θα εκδηλωθεί ο συσχετισμός στο τρίγωνο Ουάσιγκτον – Αθήνα – Αγκυρα, όπου, τουλάχιστον σε διαπροσωπικό επίπεδο, υπάρχει μια ασυμμετρία στον τρόπο με τον οποίο συνομιλούν Ντόναλντ Τραμπ, Κυριάκος Μητσοτάκης και Ταγίπ Ερντογάν.

Το τρίτο και ίσως κρισιμότερο στοιχείο της νέας αυτής εποχής, είναι ο τρόπος με τον οποίο ασκεί πολιτική η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση. Σε αυτόν κυριαρχεί το πνεύμα των «μπίζνες», πολύ περισσότερο από το διπλωματικό savoir faire και το διεθνές δίκαιο. Στην ενεργειακά «φορτωμένη» περιοχή μας, αυτό το στοιχείο δεν μπορεί να υποτιμηθεί.

Κατά τα λοιπά, η ρευστότητα σε όλα τα γεωπολιτικά μέτωπα, σε συνδυασμό με την εκφρασμένη διάθεση του Ντόναλντ Τραμπ να «διευθετεί» εκκρεμότητες και να προωθεί λύσεις, με γνώμονα πάντα τα αμερικανικά συμφέροντα και πάντως όπως εκείνος τα αντιλαμβάνεται, δικαιολογεί, έως και επιβάλλει, την επιφύλαξη.

Υπό αυτήν την έννοια, δικαιολογείται και η αίσθηση της αβεβαιότητας για τους αμερικανικούς σχεδιασμούς στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου.

Η ελληνική κυβέρνηση δείχνει ότι, τουλάχιστον μέχρις ενός σημείου, έχει κάνει μια στοιχειώδη προετοιμασία. Ενα δείγμα προς αυτήν την κατεύθυνση ήταν η πρόσφατη προαναγγελία από τον Κυριάκο Μητσοτάκη της Συνόδου των Παράκτιων Κρατών της Ανατολικής Μεσογείου. Ασχέτως του αν αυτή θα πραγματοποιηθεί και υπό ποιες συνθήκες, η ελληνική κυβέρνηση θέλησε με αυτόν τον τρόπο να δείξει ότι δεν σκοπεύει να είναι παθητικός παρατηρητής των εξελίξεων και των αμερικανικών σχεδιασμών.

Εν όψει αυτών, άλλωστε, ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη άλλες διαδικασίες. Μόλις προ ημερών ανακηρύχθηκε προτιμητέος επενδυτής για τα θαλασσοτεμάχια στα νότια της Κρήτης η κοινοπραξία Chevron – HelleniQ Energy, ενώ το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών στην κατεχόμενη Κύπρο, θεωρείται μία νέα παράμετρος και για το Κυπριακό, αλλά και για την ευρύτερη συζήτηση στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου κυρίαρχο θέμα για το προσεχές διάστημα θα είναι ο καθορισμός των θαλασσίων ζωνών.

Πολιτικά στελέχη, διπλωμάτες και παρατηρητές επιμένουν στην εκτίμηση ότι η έλευση της Γκίμπερλι Γκίλφοϊλ στην Αθήνα πιθανώς και να είναι ένας από τους καταλύτες της νέας πολιτικής περιόδου. Θεωρείται μάλιστα από ορισμένους ότι προμηνύεται ως μία από τις πλέον δραστήριες επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας στη χώρα μας στο διάστημα των τελευταίων δεκαετιών.

Η πρώτη της συνάντηση με τον Πρωθυπουργό είναι προγραμματισμένη για την Τετάρτη (5/11). Δεν αποκλείεται να προσφέρει εκεί κάποια πρώτα δείγματα γραφής.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News