Επιστρατεύεται προς υπεράσπιση του Α΄ αντιπροέδρου της Βουλής Γρηγόρη Νιώτη το επιχείρημα ότι τα τέκνα του, που συνελήφθησαν κατά την αστυνομική επιχείρηση στο στέκι “Ρεσάλτο” του Κερατσινίου, είναι ενήλικα και άρα υπεύθυνα των πράξεών τους.

Πρόκειται για μιαν όλως ξεπερασμένη αντίληψη, διότι η παιδαγωγική ευθύνη είναι διαρκής και αμφίδρομη. Προσφάτως, λ.χ. καταγγέλθηκε ο Ευάγγελος Βενιζέλος ότι δεν έδωσε την πρέπουσα ανατροφή στον ογδοντάχρονο πατέρα του, ο οποίος, όπως διαβάσαμε, παρουσιάζει “συμπεριφορά ανάρμοστη για πατέρα υπουργού”.

Άλλωστε, ο ίδιος ο κ. Νιώτης, με τις δηλώσεις του που αφήνουν ανοικτό ακόμη και το ενδεχόμενο της παραίτησής του, έδειξε ότι κατανοεί πολύ καλά την έννοια της “οικογενειακής συλλογικής ευθύνης”, όπως αυτή γίνεται αντιληπτή στην ελληνική κοινωνία.

Το σκάνδαλο είναι προφανές: από τα παιδιά των βουλευτών αναμένεται να κληρονομούν τις έδρες των πατεράδων τους και όχι να συχνάζουν σε στέκια αντεξουσιαστών.

Και μην κοιτάτε που με αφορμή την εκλογή αρχηγού στη ΝΔ ειπώθηκε καμιά κουβέντα παραπάνω για την “οικογενειοκρατία”. Το “τίνος είσαι εσύ;” δεν είναι μια ερώτηση κατάλληλη μόνο για τα χωριά που (νομίζουμε ότι) αφήσαμε πίσω μας. Ο πίνακας αποφοίτων, λ.χ., του Κολεγίου Αθηνών το αποδεικνύει πολύ καλά αυτό…

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News