325
|

Αγαπητέ εξάδελφε

Αγαπητέ εξάδελφε

Δύο ξαδέλφια στην ίδια κυβέρνηση έχουμε ξαναδεί; Έχουμε. Κώστας Καραμανλής και Μιχάλης Λιάπης. Έχουμε δει, επίσης, και πεθερό-γαμπρό, πατέρα-γιο, πατέρα-κόρη. Τι βλέπουμε για πρώτη φορά; Δυο ξαδέλφια στην ίδια κυβέρνηση, αλλά από δυο διαφορετικά κόμματα, πρώτη φορά βλέπουμε. Σίμος και Συμεών Κεδίκογλου. Όσοι βιάζεστε να δείτε νεποτισμό, τουτέστιν οικογενειοκρατία, είστε προκατειλημμένοι και κακώς βιάζεστε. Διότι ο μεν Σίμος, ο απ’ εδώ, έβαλε στο ferry boat 7 με 8 χιλιάδες ΠΑΣΟΚους και στην άμπωτη του Ευβοϊκού πρόλαβε και τους πήγε απέναντι σώους και αβλαβείς, δηλαδή δεν του ξέφυγε κανείς. «Απέναντι» πάει να πει στη ΝΔ. Ο άλλος, ο εκεί, κράτησε άλλους τόσους στη μητέρα πατρίδα, στο ΠΑΣΟΚ του Βασίλη Κεδίκογλου. Το ferry boat Simos & Simos ήταν το πιο αυθεντικό success story. Όσοι έφευγαν, άλλοι τόσοι έμεναν. Ένας έβγαινε παλιά. Δυο τώρα. Πώς λένε break even; Έτσι.
 
Οι σχέσεις ανάμεσα στους δυο Σίμους είναι πολιτισμένες – έτσι λένε, τουλάχιστον, κοντοχωριανοί και καλοσυγγενείς. Πέρα Παναγιά, εσείς. Κάτω Παναγιά, εμείς. Άνω Παναγιά, μισά-μισά. Κάποια σύννεφα ήρθαν όταν στην ΕΡΤ, επί ΠΑΣΟΚ, για να τη σπάσουν στο Σίμο, της ΝΔ, έβγαζαν κάθε τρεις και λίγο τον άλλο Σίμο, του ΠΑΣΟΚ. Αντίθετα, στην ΕΡΤ του Σίμου δεν έβγαζαν το Σίμο του ΠΑΣΟΚ, παρά αραιά και πού. Αν σας μπέρδεψα με Σίμους και την περιοδολόγηση της ΕΡΤ, σας ζητώ συγγνώμη. Προσπάθησα να το κάνω λίγο πιο απλό. Τα πράγματα -και τα πρόσωπα- δεν μπερδεύονταν όσο επικρατούσε στη χώρα η μάχη ανάμεσα στο σκότος και το φως. Οι μεν και οι δεν. Αλλά, από τότε που παρεξηγήθηκε ο Μένιος ο Κουτσόγιωργας, που μιλούσε, με λόγια απλά, για ντομάτες και πορτοκάλια, οι διαχωριστικές γραμμές ξεθώριασαν και έβγαλαν ντοματοπορτόκαλα.

Εν πάση περιπτώσει, το "Σίμος εις τη δευτέρα", επισκιάζει την περιπλάνηση πολιτικού από υπουργείο σε υπουργείο, αλλά πάντοτε ως «υπουργός αναπληρωτής», ή την επέλαση του Άδωνη στο υπουργείο Υγείας. Ο Άδωνις πήγε στη Ναυτιλία και διέπρεψε. Στο Υγείας θα κωλώσει; Όταν, όμως, οι κυβερνήσεις συνεργασίας ενώνουν οικογένειες, τότε ναι, η πολιτική αποκτά ανθρώπινο πρόσωπο.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News