905
|

Η ζωή μου στο Εδιμβούργο

Αναστασία Κακοταρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2015, 10:21

Η ζωή μου στο Εδιμβούργο

Αναστασία Κακοταρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2015, 10:21

Πριν από περίπου ένα μήνα, ο δήμος του Εδιμβούργου δημοσίευσε την ετήσια ανασκόπησή του στην οποία κανείς μπορεί να δει σε πίνακες με νούμερα και στατιστικά πολλά facts για τον πληθυσμό, την πόλη και τις επιχειρήσεις.  Μαντέψτε ποιος είναι ο πληθυσμός που παρουσίασε τη μεγαλύτερη αύξηση μεταξύ 2012-2014. Ναι, σωστά μαντέψατε. Οι Έλληνες με 169% πάνω σε σχέση με το 2009-2011. Εντυπωσιακό δεν βρίσκετε; Σε πραγματικά νούμερα είμαστε 1060.

Επειδή κάθε βδομάδα λαμβάνω μηνύματα από κόσμο που σκέφτεται σοβαρά να μετακομίσει μόνιμα στο Εδιμβούργο, σκέφτηκα να γράψω αυτό το κείμενο ως μια απόπειρα να απαντήσω στις πιο συχνές ερωτήσεις που μου κάνουν. Υπενθυμίζω ότι ζω εδώ μόνο 3 χρόνια άρα έχω ακόμα λίγο από τον ενθουσιασμό του τουρίστα. Ό,τι γράφω είναι από προσωπική εμπειρία. Όποιος «συντοπίτης» θέλει να βοηθήσει, μπορεί να προσθέσει στα σχόλια τη δική του γνώμη.

Αν αποφασίσεις να έρθεις στη Σκωτία μόνιμα, δεν χρειάζεσαι απαραίτητα διαβατήριο. Εγώ ήρθα με την ταυτότητά μου και τη δεχτήκανε και στην εργασία και στην εύρεση σπιτιού. Ωστόσο, μετά από τα περίεργα βλέμματα που της έριχναν στο αεροδρόμιο, την άρνηση κάποιες φορές να τη δεχτούν σε μπαρ ή σουπερμάρκετ (να θες να πιεις ένα ποτό και να μη σε σερβίρουν, μη σου τύχει) αποφάσισα να βγάλω διαβατήριο κι όλα είναι πιο εύκολα ομολογουμένως.

Πρώτη κίνηση πρέπει να είναι να κλείσεις ραντεβού για να βγάλεις το λεγόμενο National Insurance Number, ή αλλιώς ΝΙΝΟ. Είναι κάτι σαν το ΑΜΚΑ και θα σου το ζητήσουνε ΠΑΝΤΟΥ. Περνάς μια μίνι συνέντευξη, τίποτα το σπουδαίο, και αυτό είναι. Φακελώθηκες για πάντα στο UK. Καλό θα ήταν να κλείσεις το ραντεβού πριν ακόμα μετακομίσεις εδώ. Υπάρχει μια αναμονή εβδομάδων.

Δύσκολα βρίσκει κανείς δουλειά από την Ελλάδα, δυστυχώς. Η πραγματική αναζήτηση γίνεται μόλις πατήσεις Εδιμβούργο. Γράψε ένα καλό βιογραφικό κι ετοιμάσου να κάνεις αιτήσεις σωρηδόν. Το ίντερνετ είναι ο φίλος σου. Όλα μέσω ίντερνετ θα τα κάνεις. Κι ετοιμάσου να περνάς ώρες πάνω από αιτήσεις, δεν είναι στέλνω ένα βιογραφικό και ξεμπέρδεψα. Δουλειές υπάρχουν. Η ανεργία μετρήθηκε τον Ιούλιο με αυτούς που ζητήσανε επίδομα και το ποσοστό είναι στο 1, 4%, με τη Σκωτία συνολικά να είναι στο 2,2%.
Όμως μην πετάξεις από τη χαρά σου και πεις έρχομαι να γίνω μάνατζερ. Να είσαι προετοιμασμένος για δουλειές στην εξυπηρέτηση πελατών (τηλέφωνα, μέιλ, ρεσεψιόν ). Για μένα ιδανική αρχή για να εξοικειωθείς με τη γλώσσα. Και ετοιμάσου να δεχτείς ως ανώτερους πολύ μικρότερους από εσένα στην ηλικία. Εδώ οι νέοι ξεκινάνε καριέρες στα 19.

Και πάμε στο πιο δύσκολο κομμάτι. Το σπίτι. Ξέχνα ό,τι ήξερες. Οι ιδιοκτήτες δεν σε περιμένουν με ανοιχτές αγκάλες. Ετοιμάσου για καθημερινό ψάξιμο. Από σάιτ άλλο τίποτα. S1, Rightmove, Zoopla, Citylets κ.ά.  Αν θες να βρεις σπίτι γρήγορα, πρέπει να βλέπεις 4-5 σπίτια την ημέρα, τουλάχιστον. Θα δουν πολλά τα μάτια σου. Θα λαχταρήσεις το δυάρι στην Κυψέλη με το μπαλκονάκι στον ακάλυπτο. Ποτέ δεν θα ξεχάσω το σπίτι που είδα με μοκέτα στο μπάνιο! Κι αν δεις κάτι που σου αρέσει μην επαναπαυτείς και πεις, ωραία το έκλεισα. Υπάρχει ουρά με υποψηφίους που θα κάνουν αίτηση (ναι, σωστά διάβασες, κάνεις αίτηση, περνάς από ελέγχους) και ο ιδιοκτήτης θα αποφασίσει σε ποιον θα το δώσει. Αν δεν έχεις δουλειά, τα πράγματα δυσκολεύουν. Τα ενοίκια είναι πιο ακριβά από Ελλάδα, υπολόγισε τα μηνιαία έξοδά σου γύρω στις 500 λίρες το άτομο. 

Το να βρεις τον γιατρό σου είναι εύκολο. Μόλις βρεις τη μόνιμη διεύθυνσή σου με το καλό, βρίσκεις τα ιατρεία τριγύρω σου, επιλέγεις αυτό που θες, και κάνεις αίτηση. Αν έχουν θέσεις διαθέσιμες, θα σε δεχτούν αμέσως. Κι αυτομάτως έχεις γιατρό για τα πάντα. Σχεδόν για τα πάντα. Π.χ ο οδοντίατρος δεν περιλαμβάνεται.

Ξέρω ότι αγχώνεσαι με τη γλώσσα. Το ξέρω γιατί ήταν το μεγαλύτερό μου άγχος. Χαλάρωσε και άκουσε αυτό: Δεν θα καταλάβεις λέξη όταν ακούσεις τον πρώτο Σκωτσέζο να σου μιλάει. Και τον δεύτερο και τον τρίτο. Θα νομίσεις ότι στο φροντιστήριο σού μάθαν άλλη γλώσσα. Χαμογέλασε και ζήτα να σου επαναλάβουν την ερώτηση. Θα το κάνουν με προθυμία. Απλώς δεν θα αλλάξουν ούτε την προφορά τους ούτε την ταχύτητά τους. Μετά από λίγο καιρό όμως θα έχεις εξοικειωθεί τόσο, που δε θα καταλαβαίνεις τους Άγγλους! Αστειεύομαι φυσικά, όλα είναι θέμα συνήθειας.

Τι έγραψα παραπάνω; Ότι το σπίτι είναι το δυσκολότερο; Το παίρνω πίσω. Ο καιρός, αχ αυτός ο σκωτσέζικος ο καιρός! Όποιος είπε τη φράση «δεν υπάρχει κακός καιρός, μόνο λάθος ρούχα» προφανώς δεν έχει βρεθεί ποτέ στη Σκωτία. Μπορεί να φοράς όλη τη ντουλάπα σου και ακόμα να μουδιάζεις από το κρύο. Και μπορείς να γκρινιάξεις ελεύθερα για τον καιρό. Είναι το αγαπημένο μας χόμπι εδώ. Γι’ αυτό σου λέω, προετοιμάσου καλά. Πάρε ένα καλό ζευγάρι μπότες, αδιάβροχο μπουφάν, γαλότσες, σκουφιά και γάντια. Κι αυτά μόνο για το καλοκαίρι.

Αυτά είναι τα πιο βασικά πιστεύω που πρέπει να ξέρετε για τα πρώτα σας βήματα. Σίγουρα ξεχνάω κάτι. Για παράδειγμα δεν μπορώ να σας μιλήσω για σχολεία γιατί δεν έχω παιδιά ακόμα. Αλλά υπάρχουν πολύ καλά γκρουπ στο fb (Greeks living in Edinburgh, Edinburgh Hellenic Society) για απορίες και συμβουλές. Εγώ θα σας συμβουλεύσω να οπλιστείτε με υπομονή, με χαμόγελο, να προσπαθήσετε να κάνετε παρέα με Σκωτσέζους, να μάθετε να λέτε please, thank you και sorry, και να το δείτε όλο αυτό σαν μια επένδυση για το μέλλον σας. Τα αποτελέσματα δεν θα φανούν αμέσως. Αλλά σας το λέω με σιγουριά, σπίτι είναι όπου σε αγαπάνε. Ε, όλοι εμείς του εξωτερικού είμαστε τυχεροί που έχουμε δυο σπίτια.