‘’Μου λένε αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ, στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω, και πως ο κόσμος είναι ανήμερο θεριό, και όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω. Και όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ, μου λένε να πάω κρυφά κάπου να κλάψω, και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό, είμαι μικρός, πολύ μικρός για να το αλλάξω…’’

Η κορύφωση της τραγωδίας στη θυσία του Δημήτρη, αποτυπώθηκε μετά την κηδεία του. Η σορός του ανθρώπου που αποτελεί την εικόνα απόγνωσης του σήμερα, μεταφέρθηκε στη Βουλγαρία για να αποτεφρωθεί. Ο Έλληνας που επέλεξε να τερματίσει τη ζωή του για να στείλει το πιο εκκωφαντικό μήνυμα στην ηγεσία αυτής της χώρας έπρεπε να εξοριστεί ακόμα και όταν δεν χτυπούσε πια η καρδιά του. Αυτοκτόνησε γιατί δεν μπορούσε να ζει χωρίς αξιοπρέπεια. Αυτοί επιμένουν να του τη στερούν ακόμα και από το νεκρό του σώμα. Πάρτε τη στάχτη του και σκορπίστε τη στα πέρατα της χώρας, για να ποτιστεί το άγιο χώμα με τις ιδέες του, μήπως και φυτρώσει το δένδρο της ελευθερίας…

‘’Μα εγώ με ένα άγριο περήφανο χορό, σαν αετός πάνω από τις λύπες θα πετάξω. Σιγά μη κλάψω σιγά μη φοβηθώ. Θα πάω να χτισω μια φωλιά στον ουρανό, θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω. Σιγά μην κλάψω σιγά μην φοβηθώ. Σιγά μην κλάψω σιγά μην φοβηθώ…’’

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News