451
Ο Λιου Σιαομπό πέρασε στην αιωνιότητα. Το όνομά του θα μνημονεύεται μαζί με του Αντρέι Ζαχάροφ και του Νέλσον Μαντέλα | REUTERS/Toby Melville

Γιατί η Δύση έχει ανάγκη από ανθρώπους-σύμβολα σαν τον Λιου Σιαομπό

Protagon Team Protagon Team 14 Ιουλίου 2017, 12:12
Ο Λιου Σιαομπό πέρασε στην αιωνιότητα. Το όνομά του θα μνημονεύεται μαζί με του Αντρέι Ζαχάροφ και του Νέλσον Μαντέλα
|REUTERS/Toby Melville

Γιατί η Δύση έχει ανάγκη από ανθρώπους-σύμβολα σαν τον Λιου Σιαομπό

Protagon Team Protagon Team 14 Ιουλίου 2017, 12:12

«Λιου Σιαομπό, η συνείδηση της Κίνας». Είναι ο τίτλος με τον οποίο κανείς ο Economist τιμά τον κινέζο νομπελίστα που έχασε τη μάχη με τον καρκίνο του ήπατος. Το ενδιαφέρον μήνυμα όμως κρύβεται στις εσωτερικές σελίδες του περιοδικού όπου εξηγεί πώς ο θάνατος του αντιφρονούντα νομπελίστα και πολιτικού ακτιβιστή (ο οποίος θα έπρεπε να συγκαταλέγεται μεταξύ των γιγάντων αυτού του κόσμου σε ό,τι αφορά το ηθικό μέγεθος, δίπλα σε μορφές όπως ο Αντρέι Ζαχάροφ και ο Νέλσον Μαντέλα) έχει μία πτυχή που αφορά και τη Δύση.

Το βρετανικό περιοδικό υπενθυμίζει ότι την περασμένη εβδομάδα, όταν έγινε γνωστό στον κόσμο ότι η ασθένεια του Σιαομπό ήταν σε τελικό στάδιο, οι ηγέτες των ισχυρότερων χωρών του πλανήτη ήταν μαζεμένοι στο Αμβούργο για τη Σύνοδο του G20. Μαζί τους ήταν και ο κινέζος πρόεδρος Σι Τζιπίνγκ. Κανείς δεν τόλμησε να του θέσει το ζήτημα, έστω και για λόγους αρχής. Εν συνεχεία ο Economist εξηγεί γιατί οι δυτικές χώρες δεν θα πρέπει να φοβούνται τις κινεζικές αντιδράσεις. Διότι, γράφει, ακόμη και όταν το Πεκίνο θυμώνει–όπως συνέβη για παράδειγμα με την Νορβηγία με την οποία διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις από το 2010 ως το 2016 επειδή το Οσλο έδωσε το Νομπέλ Ειρήνης στον Σιαομπό- πρέπει κανείς να λάβει υπόψη του ότι η οικονομία της Κίνας στηρίζεται στο εμπόριό της. Κατά συνέπεια, υπογραμμίζει ο Economist, τα όποια κινεζικά αντίποινα δεν θα είχαν σοβαρές συνέπειες αν η Δύση δρούσε συντονισμένα.

Κυρίως όμως οι ηγεσίες των δυτικών χωρών θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους ότι το κόστος της σιωπής τους είναι μεγαλύτερο. Πρώτον, διότι έτσι επιβεβαιώνουν την πεποίθηση του Σι Ζιπίνγκ ότι το να φυλακίζει τους αντιφρονούντες είναι μία φυσιολογική ενέργεια η οποία αποθαρρύνει τους λίγους θαρραλέους που στέκονται απέναντι στο καθεστώς. Και, δεύτερον, γιατί με αυτόν τον τρόπο διακυβεύεται μία βασική αξία: τα τελευταία χρόνια συζητείται πολύ στην Κίνα το αν οι βασικές ανθρώπινες αξίες είναι παγκόσμιες ή αν διαφέρουν ανάλογα με τις κουλτούρες και το πολιτισμικό υπόβαθρο.

Αυτό δηλαδή που το καθεστώς του Πεκίνου και ο Ζιπίνγκ θέλουν να περάσουν είναι ότι υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα με… κινεζικά χαρακτηριστικά, σύμφωνα με τα οποία είναι ηθικά ορθό να βάζει κανείς φίμωτρο σε όποιον εκφράζει διαφορετική άποψη. Ενα μήνυμα που αν περάσει, όχι μόνον θα υπονομεύσει την ούτως ή άλλως δύσκολη θέση των φιλελεύθερων στην Κίνα, αλλά θα επιτρέψει στον Ζιπίνγκ να καλύψει ένα μεγάλο κενό της συλλογιστικής του: η Κίνα, όπως και οι δυτικές χώρες έχει υπογράψει την Διακήρυξη του ΟΗΕ  η οποία αναφέρει: «Ολοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι σε αξιοπρέπεια και δικαιώματα». Αν η Δύση αποδεχθεί τόσο κυνική και εγωιστική ώστε να μην αντιδρά όταν αυτά τα δικαιώματα παραβιάζονται, κινδυνεύει όχι μόνον να βοηθήσει στην αποδυνάμωσή τους στον υπόλοιπο κόσμο αλλά στο ίδιο της το σπίτι, καταλήγει η εφημερίδα.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News