Τα σκοτεινά άδεια θέατρα, πριν ανάψουν τα φώτα της σκηνής, ασκούν πάνω μου, μια γοητευτική και μυστηριώδη μελαγχολία. Κάτι σαν έρωτας που αργοπεθαίνει και κανένα φως δεν τον φωτίζει πια, αλλά εσύ θέλεις να συρθείς ακόμα λίγο πίσω του, έστω και στο σκοτάδι. Και όταν μιλάμε για το θέατρο Ροές, στο Γκάζι, τότε το «σκοτεινό» είναι μια κυριολεκτική απεικόνιση, καθώς η αίθουσα είναι κατάμαυρη: οι τοιχοι, τα καθίσματα, οι διάδρομοι…ένα πυκνό, βαθύ σκοτάδι. Για το θεατρικό έργο, βέβαια που πήγαινα να δω, το σκηνικό ταίριαζε απόλυτα.

Ο Δημήτρης Αλεξανδρής, ο Γιάννης Στάνκογλου και ο σκηνοθέτης τους, Αντώνης Καφετζόπουλος, ήταν από νωρίς στο θέατρο για τα γυρίσματα ενός τηλεοπτικού τρέιλερ. Το μόνο που ήξερα για το έργο «Ατέλειωτη βροχή» του Keith Huff, ήταν ότι σημειώσε θυελλώδη επιτυχία στο Μπρόντγουέι με τους Χιου Τζάκμαν και Ντάνιελ Κρεγκ. Ο Δημήτρης, φίλος από τα παλιά, ήταν κεφάτος, και η συνάντηση μας μετά από χρόνια μου έδωσε χαρά. Τον έχω δει αρκετές φορές στο θέατρο και γνωρίζω ότι είναι πολύ καλός ηθοποιός, αλλά πάντα έχω αγωνία και μια γλυκιά προσμονή σε κάθε καινούργια δουλειά του. Τον Γιάννη Στάνκογλου, δεν τον γνώριζα προσωπικά, αλλά συναισθάνθηκα τη χαρά του, όταν ενθουσιασμένος περιέγραφε πόσο μεγάλη επιτυχία είχε η πρεμιέρα της ταινίας «Το τανγκο των Χριστουγέννων» στην οποία πρωταγωνιστεί, το προηγούμενο βράδυ στο Μέγαρο Μουσικής. Ο Αντώνης Καφετζόπουλος σε ρόλο σκηνοθέτη και στο τρέιλερ, έδινε οδηγίες και συγχρονισμένος απόλυτα με την εποχή του, σημείωνε σε ipad, τις παρατηρήσεις του! Η συμπάθειά μου και για τους τρεις τους, μου υπαγόρευε ήδη τα καλά λόγια που θα πω μετά το τέλος της παράστασης, έστω και αν δεν ανταποκρινόταν απόλυτα στην αλήθεια. Όμως ευτυχώς δεν χρειάστηκε να πω ψέματα, ούτε να ωραιοποιήσω τα σχόλια μου.

Το έργο σε καθηλώνει από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή. Οι δύο ηθοποιοί ερμήνευσαν εξαιρετικά τους ρόλους  δύο αντίθετων ως χαρακτήρες αστυνομικών του Σικάγο, που τους δένει μια μακροχρόνια φιλία και βιώνουν δύσκολες έως τραγικές καταστάσεις. Πέρα από το πολύ καλό κείμενο που έχουν στα χέρια τους οι δύο ηθοποιοί, το  εντυπωσιακό είναι ότι βλέπεις δύο άτομα, σε ένα λιτό σκηνικό, σχεδόν να αφηγούνται μόνο, δύο παράλληλους μονολόγους και αισθάνεσαι σα να παρακολουθείς κινηματογραφική ταινία απίστευτης δράσης, έντασης και συγκίνησης. Δεν ξέρω πως κατάφεραν να γεμίσουν τόσο πολύ, με εικόνες, χιούμορ, συναισθήματα και προβληματισμούς τη σκηνή. Κριτικός θεάτρου δεν είμαι, και ούτε θέλω και να γίνω βέβαια, γιατί κάθε τι που παίρνει μπροστά τη λέξη «κριτικός» με ανατριχιάζει, αλλά το έργο αυτό είναι από τα καλύτερα που ως απλός θεατής έχω δει τα τελευταία χρόνια. Στις λεζάντες που συνοδεύουν το slide show θα βρείτε λεπτομέρειες για την υπόθεση του έργου. ΄Εγω το μόνο που θέλω να πω, είναι όσοι αγαπούν το καλό θέατρο είναι χρήσιμο να δουν την «Ατέλειωτη βροχή».

ΥΓ. Χιού και Ντάνιελ, λυπάμαι που θα σας το πω αλλά μήπως να έρθετε να δείτε τους δικούς μας πως παίζουν;

Θέατρο Ροές
Ιάκχου 16- Γκάζι
Τηλ. 210-3479426 Στάση Μετρό: Κεραμεικός
Παραστάσεις: Δευτέρα-Τρίτη-Τετάρτη: 21:15
Τιμές εισητηρίων: Γενική είσοδος 19ευρώ&15ευρώ(νεανικό κάτω των 26 ετών)
 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News