Ο Δίας ήταν βασιλιάς της Κρήτης, πίστευαν οι Κέλτες. Ο Απόλλων και ο Ποσειδών φημισμένοι αρχιτέκτονες στο βασίλειό του. Πήγαν στην Τροία να κτίσουν τα τείχη της μια και η βασιλοπούλα τους, η Αφροδίτη, παντρεύτηκε τον Τρώα, Αγχίση. Γιος τους ήταν ο Αινείας που πήρε τους Τρώες και κατέφυγε στην Ιταλία, όταν η πόλη έπεσε στους Αχαιούς. Εγγονός του Αινεία, ο Βρούτος αποβιβάστηκε στην Αλβιόνα που πήρε το όνομά του, «Βρούτου χώρα»: Bru tan, Βρετανία. Ήταν το πρώτο επεισόδιο στην προαιώνια αντιπαλότητα Ρώμης και Λονδίνου που έμελλε να ενώσουν τις δυνάμεις τους προκειμένου να απαλλαγούν από τους Γερμανούς. Όπως στο Euro 2012, όπου οι Ιταλοί νίκησαν τους Άγγλους ώστε να μπορούν να «πετάξουν» τους Γερμανούς από την διοργάνωση. Το επόμενο επεισόδιο της ιστορίας μένει να παιχτεί στο Λονδίνο, από τις 27 του μήνα, όταν θα ξεκινούν οι Ολυμπιακοί αγώνες, για τρίτη φορά στην αγγλική πρωτεύουσα (το 1908 και το 1948 οι προηγούμενες).

Πάνω στα τρία χρόνια στη καινούρια πατρίδα του, ο Βρούτος έκτισε την Νέα Τροία. Γύρω στον Γ’ π.Χ. αιώνα, ο άρχοντας Λουδ ξανάκτισε τα τείχη της πόλης που πήρε το όνομά του: Λονδίνο. Londinium ή Londinum για τους Ρωμαίους που έμελλε να βρουν εκεί ακμάζουσα πόλη. Ο Λουδ ήταν ξακουστός. Ανάμεσα σ’ άλλα, είχε φυλακίσει δυο φοβερούς δράκους σε υπόγειες σπηλιές, σε μια τοποθεσία που ονομάζεται Ντίνας Έμρις. Οκτώ αιώνες αργότερα, από την τοποθεσία αυτή θα ξεκινούσε η σταδιοδρομία του μάγου Μέρλιν που οδήγησε στο έπος του βασιλιά Αρθούρου. Η αιχμαλωσία του πρώτου και ο θάνατος του δεύτερου έφεραν την κατάκτηση της χώρας των Κελτών από τους Γερμανούς.

Αρχαία κοιτίδα και των Κελτών άλλωστε ήταν η περιοχή ανάμεσα στον Ρήνο και τον Βιστούλα (σημερινή Γερμανία με κάμποσο από Πολωνία). Γύρω στα 1180 π.Χ., οι πρώτοι Κέλτες πέρασε στα βρετανικά νησιά. Θα τους ακολουθούσαν κι άλλοι. Οι μεγάλες εισβολές τους έγιναν γύρω στα 500 π.Χ. Οι πιο άγριοι από αυτούς, οι Πίκτοι και οι Σκοτσέζοι, πήραν τα μέρη του Βορρά.

Οι Ρωμαίοι του Ιουλίου Καίσαρα φάνηκαν στη Βρετανία το 55 π.Χ. Αποβιβάζονταν λίγοι λίγοι, ξέπεφταν στους Κέλτες και σφάζονταν. Ο Ιούλιος Καίσαρ επέστρεψε τον επόμενο χρόνο (54 π.Χ.). Οι Κέλτες νικήθηκαν πολλές φορές. Δεν υποδουλώθηκαν. Η νότια Βρετανία κατακτήθηκε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κλαύδιο, έναν αιώνα αργότερα (43 – 60 μ.Χ.). Η βόρεια έμεινε ανυπότακτη.

Η αρχηγίνα των Κελτών, Βουδίκη ή Βοαδίκεια (Boudicca ή Boadicea) ήταν αυτή που σήκωσε τη σημαία της επανάστασης. Κατάγγειλε Ρωμαίους αξιωματικούς ότι βίασαν τις δυο κόρες της, λεηλάτησαν την περιοχή και αιχμαλώτισαν άνδρες της φυλής για να τους πουλήσουν δούλους. Περίπου 230.000 Κέλτες ενώθηκαν κάτω από την ηγεσία της. Εξολόθρευσαν μια ρωμαϊκή λεγεώνα κι έσφαξαν περίπου 70.000 Ρωμαίους. Ο στρατηγός Σουετώνιος Παυλίνος αναμετρήθηκε μαζί της. Η Βουδίκη πολεμούσε όρθια πάνω σε άρμα, μαζί με τις δυο κόρες της. Όταν διαπίστωσε ότι θα νικιόταν, έδωσε στις κόρες της δηλητήριο και ήπιε και η ίδια. Ο Παυλίνος τις βρήκε νεκρές, ανάμεσα στα πτώματα 80.000 οπαδών τους.

Ο χρόνος άμβλυνε την αντιπαλότητα. Ο ρωμαϊκός τρόπος ζωής κυριάρχησε στον Νότο, ενώ δυο τείχη ορθώθηκαν από ακτή σε ακτή για να ασφαλίσουν τη ρωμαϊκή επαρχία από τους εισβολείς του Βορρά. Το Λονδίνο εξελίχθηκε σε μεγαλούπολη με 60.000 κατοίκους. Στη Ρώμη, όμως, ξέσπασαν εμφύλιοι πόλεμοι. Οι Ρωμαίοι λεγεωνάριοι αποσύρονταν από τη Βρετανία για να χρησιμοποιηθούν στις μάχες για την κυριαρχία. Ο τελευταίος Ρωμαίος στρατιώτης εγκατέλειψε το νησί στα 442. Οι Κέλτες του Βορρά, ξεχύθηκαν στο Νότο. Ο άρχοντας, Βορτέγερνος (Βόρντιγκερν), κάλεσε τους Γερμανούς να τον βοηθήσουν. Ήρθαν, τσάκισαν τους εισβολείς κι έμειναν αυτοί κυρίαρχοι της χώρας. Ήταν γύρω στα 516, όταν ξεπρόβαλε η μορφή του θρυλικού βασιλιά Αρθούρου, του πιο γνωστού από τους ήρωες των Κελτών. Ο «τελευταίος από τους Δρυίδες», ο μάγος Μέρλιν, έφταιγε γι’ αυτό. Κελτικοί μύθοι και χριστιανισμός μπερδεύονται στους θρύλους που τους συνδέουν.

Μεσολάβησαν αρκετά και συναρπαστικά επεισόδια στην αέναη διαπάλη Άγγλων, Γερμανών και Ιταλών, ώσπου, στη στροφή της πρώτης χιλιετίας, πραγματοποιήθηκε η θρυλική παρέλαση της λαίδης Γκοντίβα. Η αρχόντισσα διέσχισε γυμνή τους δρόμους του Κόβεντρυ, κερδίζοντας το στοίχημα που είχε βάλει με τον άντρα της, Λέοφρικ, κόμη του Τσέστερ και λόρδο του Κόβεντρυ: Την απαλλαγή των υπηκόων τους από τη βαριά φορολογία.

Ήταν το 1050. Ο λόρδος Λέοφρικ μείωσε την φορολογία, κρατώντας τον λόγο του. Πέθανε το 1057. Στα 1066, ο Νορμανδός Γουλιέλμος ο Κατακτητής μετέτρεψε τη Βρετανία σε κτήμα του. Η λαίδη Γκοντίβα έζησε ως το 1080. Από το 1678 και κάθε τρία χρόνια, οι κάτοικοι του Κόβεντρυ πραγματοποιούσαν αναπαράσταση της παρέλασης που κάποια στιγμή εξελίχθηκε σε ετήσιο τριήμερο φεστιβάλ. Η ως την ώρα τελευταία έγινε πέρσι, 1 με 3 Ιουλίου. Η φετινή αναβλήθηκε λόγω καιρικών συνθηκών. Η ελπίδα όλων είναι να μην αναβληθεί και η παρέλαση των αθλητών, στις 27 του μήνα, με την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων.

Διαβάστε την πλήρη ανάπτυξη του θέματος στην ιστοσελίδα www.historyreport.gr

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News