Στο πλαίσιο του μίτινγκ γεωπολιτικής GLOBSEC 2020 Bratislava Forum της Σλοβακίας, όπου σε «στρογγυλή τράπεζα» συζητήθηκε το θέμα «Η παγκόσμια ηγεσία της ΕΕ στη μετά τον κορονοϊό εποχή» με τη συμμετοχή του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδος Νίκου Δένδια, ο υπουργός Ευρώπης και Εξωτερικών Υποθέσεων της Γαλλίας Ζαν-Ιβ Λε Ντριάν τοποθετήθηκε για μία σειρά θεμάτων.

Ξεκάθαρη ήταν η θέση του επικεφαλής της γαλλικής διπλωματίας υπέρ της αυστηρότητας που πρέπει να εισπράξει η Τουρκία, πάντως εντός του πλαισίου του διαλόγου με την Ενωση.

Αναφερόμενος στη διεθνή κατάσταση πέριξ της Ευρώπης, ο γάλλος υπουργός Εξωτερικών είπε ότι «οι συγκρούσεις πολλαπλασιάζονται, τρεφόμενες από τον εκσυγχρονισμό των στρατιωτικών δυνατοτήτων, τη διάδοση ευαίσθητων τεχνολογιών και τις παρεμβατικές φιλοδοξίες εξωτερικών δυνάμεων που εκμεταλλεύονται τις αναταραχές προς όφελός τους».

Επισήμανε, δε, τους τρόπους υποδαύλισης των ερίδων: «Βλέπουμε την εισροή ξένων μισθοφόρων και ιδιωτικών στρατών, την εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών και την παραποίηση πληροφοριών να λειτουργούν ως νέες στρατηγικές άσκησης επιρροής».

Κατονόμασε τις περιοχές της βίας, «στην Ουκρανία, στη Συρία, στη Λιβύη και τώρα στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ», και παρατήρησε ότι η επιδείνωση των κρίσεων έχει τοπικές ρίζες. Ακολούθησε η αυτοκριτική του, κατά κάποιον τρόπο, και για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ενωσης: «Αυτήν την πραγματικότητα, επί μακρόν δεν θέλαμε να την αντικρίσουμε κατάματα. Για πολύ καιρό, νομίζαμε ότι μπορούμε να αποφύγουμε τους κινδύνους της νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων. Ωστόσο σήμερα, το μπλοκ που εκπροσωπούμε αμφισβητείται, περιθωριοποιείται, περιορίζεται στην άσκηση επιρροής».

Και συνέχισε ο κ. Λε Ντριάν: «Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα σαφέστατο δίλημμα. Ή εγκαταλείπουμε τη νοοτροπία οπισθοχώρησης ή εξαφανιζόμαστε από την Ιστορία από εκείνους που θα ήθελαν να μας μετατρέψουν σε απλούς θεατές και να μας στερήσουν την ικανότητα λήψης αποφάσεων. Τούτο ενέχει έναν κίνδυνο που δεν διστάζω να χαρακτηρίσω υπαρξιακό για την Ευρώπη. Απέναντι στον κίνδυνο αυτό μόνη λύση είναι η εξωστρέφεια και η υπεράσπιση του μοναδικού μας μοντέλου.

»Το παράδοξο –γόνιμο όμως– είναι πως αυτή η δυναμική, της προβολής μας προς τα έξω, εφόσον διαθέσουμε στους εαυτούς μας τα μέσα για να την εφαρμόσουμε, μπορεί να μας βοηθήσει, ταυτόχρονα, να διατηρήσουμε την ταυτότητά μας. Να ξαναπιάσουμε το νήμα των ευρωπαϊκών φιλοδοξιών μας, ξεπερνώντας το ναρκισσισμό των μικρών διαφορών μας, που συχνά μας ζημιώνει. Να ξαναβρούμε το νόημα της όμορφης συλλογικής μας περιπέτειας».

Ευρώπη, Τουρκία, καρότο, μαστίγιο

Σχετικά με τα διαδραματισθέντα το εφετινό καλοκαίρι στην Ανατολική Μεσόγειο, τις τουρκικές προκλήσεις δηλαδή, ο κ. Λε Ντριάν ήταν πολύ συγκεκριμένος: «Στο εξής και όταν τα συμφέροντά μας απειλούνται, πρέπει να δρούμε από κοινού, αναλαμβάνοντας τον ρόλο μας στον συσχετισμό δυνάμεων, χωρίς να αρνούμαστε τον διάλογο. Αυτό κάνουμε στην ανατολική Μεσόγειο, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο ενάντια στη λογική του τετελεσμένου γεγονότος και στον εκφοβισμό, δημιουργώντας τις συνθήκες για μια εποικοδομητική διαπραγμάτευση.

»Τον περασμένο Ιούνιο, ένα σκάφος του τουρκικού ναυτικού κινήθηκε εχθρικά κατά της γαλλικής φρεγάτας «Le Courbet», που δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να εκτελεί τις διαταγές του ΝΑΤΟ για την επίβλεψη των παράνομων ροών στην ανατολική Μεσόγειο. Η φρεγάτα «Le Courbet» υποψιαζόταν ένα τουρκικό εμπορικό σκάφος, το «Cirkin», για συμμετοχή στην παραβίαση του εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ όσον αφορά τη Λιβύη. Χαιρετίζω την αντίδραση σε αυτό το σοβαρό περιστατικό: α) Σε επίπεδο ΝΑΤΟ, όπου ο γενικός γραμματέας ανέλαβε την ευθύνη για τη θέσπιση μέτρων ασφαλείας προς αποφυγήν τέτοιων συμπεριφορών μεταξύ συμμάχων, β) Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπου οι 27 αποφάσισαν, στις 21 Σεπτεμβρίου, την επιβολή κυρώσεων στη ναυτιλιακή εταιρεία που ευθύνεται για τις δραστηριότητες παραβίασης του εμπάργκο προς τη Λιβύη από το «Cirkin».

»Αυτή είναι η μόνη προσέγγιση που αρμόζει σε αυταρχικές δυνάμεις που δοκιμάζουν τα όριά μας. Αυτήν την προσέγγιση, όσοι δικαίως ζητούν αυστηρή στάση απέναντι στη Ρωσία, πρέπει να τολμήσουν να την υιοθετήσουν απέναντι στην Τουρκία. Στο όνομα της Ευρώπης αλλά και στο όνομα του ΝΑΤΟ. Δεν γίνεται να ενισχύσουμε το ΝΑΤΟ κρύβοντας τέτοιες συμπεριφορές κάτω από το χαλί.

»Πρέπει να κατονομάσουμε το πρόβλημα και να το αντιμετωπίσουμε, σθεναρά, στο πλαίσιο του διαλόγου».

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News