721
Το περιστατικό του 2007 με τον χαιρέκακο Πούτιν είναι χαρακτηριστικό του ψυχισμού αλλά και των αντοχών της καγκελαρίου | EPA/DMITRY ASTAKHOV

Η Ανγκελα Μέρκελ, ο φόβος της για τους σκύλους και ένα «αντίο»

Protagon Team Protagon Team 1 Νοεμβρίου 2018, 09:57
Το περιστατικό του 2007 με τον χαιρέκακο Πούτιν είναι χαρακτηριστικό του ψυχισμού αλλά και των αντοχών της καγκελαρίου
|EPA/DMITRY ASTAKHOV

Η Ανγκελα Μέρκελ, ο φόβος της για τους σκύλους και ένα «αντίο»

Protagon Team Protagon Team 1 Νοεμβρίου 2018, 09:57

Θα μπορούσε να γίνει λόγος (όπως και έγινε) για μια υπόθεση εκφοβισμού που ενδεχομένως να επηρέασε αρνητικά, τουλάχιστον σε συναισθηματικό και συμβολικό επίπεδο, μια από τις πιο σημαντικές πολιτικές σχέσεις του 21ου αιώνα. Πρωταγωνιστές ήταν η Ανγκελα Μέρκελ, ο Βλαντίμιρ Πούτιν και η Κόνι, ένα μαύρο Λαμπραντόρ, το αγαπημένο ζώο συντροφιάς του ρώσου ηγέτη. Το περιστατικό έλαβε χώρα το 2007, στην κατοικία του προέδρου της Ρωσίας στο Σότσι. Παρότι πριν από την άφιξή της, ο Πούτιν κατά πάσα πιθανότητα είχε ενημερωθεί για τη φοβία της γερμανίδας καγκελαρίου με τα σκυλιά, εκείνος επέλεξε να γνωρίσει την Κόνι στην υψηλή προσκεκλημένη του.

«Δεν φαντάζομαι σας ενοχλεί; Είναι φιλική και είμαι σίγουρος πως θα συμπεριφερθεί σωστά», φέρεται να δήλωσε τότε ο οικοδεσπότης. «Οχι, στο κάτω-κάτω δεν τρώει δημοσιογράφους», πιστεύεται πως απάντησε στα ρωσικά, μάλιστα, η Μέρκελ. Στις φωτογραφίες της συνάντησης η γερμανίδα καγκελάριος δείχνει να αισθάνεται εξαιρετικά άβολα καθώς η Κόνι την πλησιάζει ενώ ο ρώσος πρόεδρος χαμογελάει χαιρέκακα. Αλλά κατάφερε ακόμα και να αστειευτεί, διατηρώντας την ψυχραιμία της και μην εκφράζοντας, φυσικά, τον πιθανό εκνευρισμό της.

Στις αρχές της εβδομάδας, αφότου η Μέρκελ ανακοίνωσε ότι δεν πρόκειται να διεκδικήσει εκ νέου ούτε την προεδρία του κόμματός της ούτε την καγκελαρία της Γερμανίας και ενώ οι περισσότεροι αρθρογράφοι και λοιποί ειδικοί είχαν ήδη ξεκινήσει να συντάσσουν τις αναλύσεις τους για το «τέλος μιας εποχής» και το μέλλον της Ευρώπης δίχως «την άγκυρα σταθερότητας» που ήταν επί χρόνια η γερμανίδα ηγέτιδα, ο Χόρχε Βαλέρο, δημοσιογράφος του Euractive, είχε στο μυαλό του μόνον τις εν λόγω φωτογραφίες από το Σότσι.

Γιατί σε αυτές η απερχόμενη καγκελάριος της Γερμανίας επιδεικνύει «την ίδια παγερή και παθητική στάση που κράτησε όταν ο χρηματοπιστωτικός κόσμος, η Ευρωζώνη και ο κυβερνητικός συνασπισμός της άρχισαν να κλονίζονται κατά τα τελευταία χρόνια», υποστηρίζει, σημειώνοντας πως «κάποιες φωτογραφίες που δεν βγήκαν ποτέ, θα ήταν ανεκτίμητες», εάν απεικόνιζαν, για παράδειγμα, την νεαρή Ανγκελα Μέρκελ, το βράδυ της 9ης Νοεμβρίου του 1989, την ώρα που χιλιάδες Γερμανοί γιόρταζαν την πτώση του Τείχους, να κάνει σάουνα, σύμφωνα με το εβδομαδιαίο πρόγραμμά της, μαζί με τον σύντροφό της.

Ο Γερμανός Καγκελάριος Χέλμουτ Κολ και η νεοεκλεγείσα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ κατά τη διάρκεια διάσκεψης του κόμματος στη Δρέσδη, Γερμανία 16 Δεκεμβρίου 1991 | EPA/MICHAEL JUNG

Εκείνη την περίοδο, πριν «το κορίτσι του Κολ» γίνει η «Mutti» της Γερμανίας και η «βασίλισσα της Ευρώπης», η φυσικός που έκανε τα πρώτα βήματά της στην κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας της, είχε επιδείξει ήδη ένα από τα βασικά προσόντα της. Η Ανγκελα Μέρκελ «είναι μια καλή ακροάτρια», γεγονός που εν μέρει οφείλεται, εξηγεί ο Βαλέρο, στην έμφυτη τάση της να συμμερίζεται τα συναισθήματα των άλλων και να μπαίνει στη θέση τους αλλά και στο «επιστημονικό της υπόβαθρο και στον τρόπο της να αντιμετωπίζει την πολιτική βασιζόμενη σε νούμερα, στοιχεία και γεγονότα».

Ο υπερβολικός πραγματισμός της είχε ως αποτέλεσμα πολλοί να την χαρακτηρίσουν μια πολιτικό δίχως φαντασία «που δεν οδήγησε ούτε τη Γερμανία ούτε την ΕΕ στο επόμενο στάδιο». Ο Βαλέρο δεν διαφωνεί. Αλλά θεωρεί πως η Μέρκελ αποτέλεσε «το αντίβαρο που είχε ανάγκη η Ευρώπη για να μπορέσει να αντεπεξέλθει όπως- όπως στη χειρότερη περίοδο της ιστορίας της».

Σήμερα, ωστόσο, έπειτα από 13 χρόνια που κατέχει την εξουσία στη Γερμανία και έχοντας συμμετάσχει σε περισσότερες από 100 συνόδους κορυφής ως ηγέτιδα της Ευρώπης, ήρθε η ώρα, όπως διέκρινε και η ίδια σωστά, να γυρίσει η σελίδα. «Το να είναι καλός ακροατής, αποτελεί βασικό προσόν των ηγετών. Αλλά θα πρέπει επίσης να έχουν στόχο τη δράση, όχι μόνον την αντίδραση. Θα πρέπει ακούν και να αντιλαμβάνονται την απογοήτευση και τις ελπίδες των συντρόφων τους, και να διοχετεύουν αυτήν την ενέργεια προς κάτι που μπορεί να μεταλλαχτεί σε ένα συναρπαστικό όραμα».

Πριν από την αποχώρησή της η Μέρκελ αναμένεται να παραδώσει τα ηνία της ΕΕ στον Εμανουέλ Μακρόν. Αλλά ο επίδοξος και πολλά υποσχόμενος αναμορφωτής της Ευρώπης, ενάμιση χρόνο αφότου κέρδισε την προεδρία, δυσκολεύεται ήδη αρκετά να διαχειριστεί τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει εντός της Γαλλίας.  Αυτό σημαίνει πως κατά την πορεία προς τις ευρωεκλογές του ερχόμενου Μαΐου η πολιτική κώφωση θα μπορούσε μόνον να ενταθεί. «Οι υποψήφιοι θα προσφέρουν ο καθένας τη δική του φόρμουλα για τη διάσωση της ΕΕ δίχως να έχουν ακούσει ποια Ενωση επιθυμούν οι Ευρωπαίοι. Ή θα κατηγορούν τους άλλους για τα λάθη που δεν μπορούν να διορθώσουν. Η πρόκληση θα είναι να βρούμε αυτούς που ακούν πρώτα και μετά μιλούν. Κατ΄ αυτήν την έννοια η Μέρκελ θα μας λείψει», καταλήγει ο Βαλέρο.