H Ute Lemper είναι ξανά εδώ. «Ultimo Tango» ο τίτλος της παράστασης, στο Μέγαρο Μουσικής 20 και 21 Φεβρουαρίου

Καλημέρα!Καλή Σαρακοστή (που λέει ο λόγος, γιατί η πράξη δεν νομίζω να το αποδεικνύει…)

Στο πατάρι: αποκριάτικες στολές, σερπαντίνες, κομφετί, μάσκες και χαρταετοί. Και του χρόνου. Κάτι καρδούλες, από του Αγίου Βαλεντίνου, αν σας ξέμειναν, κρατήστε τες, να δείτε αν αντέξουν ως του χρόνου…

Έρωτες: πλατωνικοί, παθιασμένοι, ακραίοι, καταστροφικοί, αμοιβαίοι, ανέφικτοι… ‘Ερωτες που καταλήγουν στα σκαλιά μιας εκκλησίας… έρωτες που καταλήγουν «εσύ στο χώμα και γω στη φυλακή»… έρωτες αποδεκτοί κοινωνικά, έρωτες με το στίγμα του διαφορετικού… Μπορεί να λέμε ο Έρωτας- στον ενικό- αλλά τον συναντάμε σε πληθυντικό αριθμό, οπότε δεν μπορείς ποτέ – ούτε του Αγίου Βαλεντίνου- να μιλάς για τον έρωτα, εύκολα ή μονοσήμαντα. Οι ποιητές μόνο μπορούν.«Μονόγραμμα». Ελύτης, με τη φωνή της Καριοφυλλιάς Καραμπέτη. «Ή κανείς ή κι οι δύο μαζί»….

Sex!! Μετά από τα πιο πάνω, προσγειωνόμαστε στην οικονομικο-πολιτική πραγματικότητα, με το βλέμμα στραμμένο στις Βρυξέλλες. Γιατί μέχρι την Τετάρτη, Γιουρογκρούπ, Κομισιόν και Εκοφίν αποφασίζουν ΤΙ ακριβώς εννοούν στήριξη της οικονομίας μας. Επίσης, θα αποφασίσουν να μας στείλουν τοποτηρητή (ωραία …) να βλέπει ΑΝ αυτά που λέμε, τα κάνουμε κιόλας. Ολη αυτή την κατάσταση, ΚΑΙ την νιώθουμε ελαφρώς προσβλητική ΚΑΙ μας αρέσει. Κάτι σε «σαδομαζό» δηλαδή…

Φιλέλληνες? Ότι μας «έσωζαν» πάντα οι ξένοι είναι γεγονός, με το αζημίωτο φυσικά. Τις περισσότερες φορές το τίμημα ήταν ακριβό, αλλά δεν είχαμε και άλλη επιλογή. Εκτός από κάτι ρομαντικές περιπτώσεις, του στυλ λόρδου Βύρωνα, αλλά αυτός ήταν ποιητής και δεν πιάνεται…Επί τη ευκαιρία, σαν σήμερα, το 1825, ο γάλλος συγγραφέας Σατομπριάν, δημιουργεί στο Παρίσι τη Φιλελληνική Εταιρία. Στις εκκλήσεις για βοήθεια και να αναγνωριστεί η Ελλάδα ντε φάκτο, υπήρχαν υπογραφές όπως του Ουγκώ, του Σατομπριάν και άλλων. Αλλά κι αυτοί ήταν των Γραμμάτων και των Τεχνών, όχι της Πολιτικής και των Οικονομικών…

Καιρός: Στην Αθήνα, επιμένει ανοιξιάτικα, έστω και με λίγη ψύχρα και αεράκι, αλλά καθαρό ουρανό και λιακάδα. Στον Εβρο, πάλι, η κατάσταση είναι τραγική: ο νομός τέθηκε σε κόκκινο συναγερμό, λόγω υπερχείλισης του ποταμού, εκκενώνονται οικισμοί, πλημμύρισαν πάνω από 120.000 στρέμματα και ο νομάρχης μιλάει για πρωτοφανή κατάσταση.

Η γενιά του ΄30: την εκπροσωπούσε επάξια ο πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και δοκιμιογράφος, Αγγελος Τερζάκης, που πέθανε, σαν σήμερα, το 1907. («Πριγκίπισσα Ιζαμπώ», «Μενεξεδένια Πολιτεία», το θεατρικό «Αυτοκράτωρ Μιχαήλ» και η ταινία «Νυχτερινή Περιπέτεια»). Μεταπολεμικά, συνεργάστηκε με εφημερίδες και ήταν ο διευθυντής του σημαντικού πολιτιστικού περιοδικού «Εποχές», που σταμάτησε η έκδοσή τους εξαιτίας της χούντας. Το 1958, με τον Καραγάτση, τον Βενέζη και τον Μυριβήλη, γράφουν το «Μυθιστόρημα των Τεσσάρων» που δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα «Ακρόπολις», με μεγάλη επιτυχία. Το εγχείρημα επανέλαβαν τα ΝΕΑ, το 1998, με τίτλο «Το Παιχνίδι των Τεσσάρων» και συγγραφείς τον Α. Σουρούνη, τον Γ. Σκούρτη, τον Κ. Μουρσελά και τον Π. Τατσόπουλο.

Αφιερωμένο σε όλους -και ειδικά στη Vana Stellou- που της το «έκλεψα» από το facebook.I m still here.Be sound..

Ραντεβού αύριο

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News