470
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας πήρε ακόμα μία άδεια... | Nikos Christofakis / SOOC

Οταν η Δημοκρατία προκαλείται

Πόλα Βακιρλή 4 Ιανουαρίου 2019, 17:40
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας πήρε ακόμα μία άδεια...
|Nikos Christofakis / SOOC

Οταν η Δημοκρατία προκαλείται

Πόλα Βακιρλή 4 Ιανουαρίου 2019, 17:40

Αυτό είναι πραγματική είδηση! Ο ενδεκάκις ισοβίτης για την εκτέλεση ισάριθμων αθώων θυμάτων, κυκλοφορεί ελεύθερα στον τόπο των εγκλημάτων του. Στους ιστορικούς δρόμους της Αθήνας, ανάμεσα σε ανυποψίαστους πολίτες, κοντά στα σημεία που κάποια από τα θύματά του έπεσαν νεκρά από τις σφαίρες του, έκανε τον περίπατό του απολαμβάνοντας τη Χριστουγεννιάτικη πρωτεύουσα.

Είναι μια από τις άδειες που του δόθηκαν, από τα αρμόδια όργανα στο πλαίσιο της ανθρώπινης μεταχείρισης και των δικαιωμάτων των φυλακισμένων να επανενταχθούν στην ομαλή κοινωνική ζωή , θα ισχυρισθεί το αρμόδιο υπουργείο. Ο ισχυρισμός αυτός είναι αφενός έωλος και αφετέρου προκλητικός για τη δημοκρατία και τους θεσμούς. Και ο κυριότερος λόγος και για τα δυο είναι πως πρόκειται για έναν κατά συρροήν δολοφόνο που δεν έχει επιδείξει ούτε ίχνος μεταμέλειας μέχρι τώρα. Γι΄αυτόν που στέρησε τη ζωή ένδεκα συνανθρώπων μας αδίστακτα, ψυχρά, επειδή η ιδεοληψία της ψευδοεπαναστατικής οργάνωσής του, της 17 Νοέμβρη, το επέβαλε.. Επειδή αυτός και η ομάδα του είχε συμπεριλάβει στον πίνακα των προγραφών τους αυτούς τους ανθρώπους.

Είναι γνωστό και χιλιοειπωμένο και πολλάκις καταδικαστέο από επίσημους φορείς και πολίτες το γεγονός της ύπαρξης και της παράνομης δράσης τέτοιων ακραίων ομάδων που σκορπούν τη βία και το θάνατο. Είναι κυρίως καταδικαστέο στην κοινωνική και συλλογική δημοκρατική συνείδηση του έλληνα πολίτη που έδωσε και δίνει μάχες για την απρόσκοπτη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών στη σύγχρονη ιστορία του. Είναι νωπό το αίμα ακόμα των παιδιών του Πολυτεχνείου που έδωσαν τη μάχη με τους δικτάτορες για τη δημοκρατία και την ελευθερία στις 17 Νοέμβρη του ’73. Πώς μπορεί αυτή η ιερή μέρα να δανείζει το όνομά της σε μια δράκα δολοφόνων;

Στη χώρα μας η Δημοκρατία επέστρεψε στις 20 Ιουλίου του 1974 κι από τότε κάνει σταθερά βήματα για να εδραιωθεί και να λειτουργήσει σε όλο το φάσμα των ιδεών και των αξιών της, κινητοποιώντας θεσμούς και πολίτες. Η δράση ακραίων αυτοαποκαλούμενων επαναστατικών ομάδων ήταν και είναι περιθωριακή  και παράνομη μέσα στο πλαίσιο μιας δημοκρατικής πολιτείας.

Μια ευνομούμενη πολιτεία οφείλει να είναι ίση απέναντι σε όλους τους πολίτες της χωρίς διακρίσεις. Οφείλει ακόμα να προστατεύει τη μνήμη εκείνων που έπεσαν θύματα τυφλής βίας και άνομης δράσης. Αυτή είναι και η οδός εξιλέωσής της απέναντι στο αίμα αθώων. Αυτή η μνήμη καταγράφεται ως συλλογική και περιφρουρεί διαρκώς το ευαίσθητο και πιο τέλειο ανθρώπινο πολίτευμα, τη Δημοκρατία. Έτσι διαμορφώνεται η δημοκρατική συνείδηση των πολιτών μέσα από το αίσθημα δικαίωσης αλλά και κοινωνικής γαλήνης και ασφάλειας που δικαιούνται.

Στη θέα του δολοφόνου αρχηγού της 17 Νοέμβρη να περιδιαβαίνει ανενόχλητος στους δρόμους του ιστορικού κέντρου, ο κάθε ευαίσθητος δημοκρατικά πολίτης εξανίστανται! Γιατί πέρα από το αίσθημα δικαίου και ασφάλειας, διαταράσσεται και αυτό της αξιοπρέπειάς  του. Θίγεται το φιλότιμό του και αισθάνεται αδύναμος μπροστα σ΄αυτό το προκλητικό θέαμα . Αισθάνεται ακόμα απροστάτευτος και νιώθει βαθύ αποτροπιασμό και απογοήτευση για τους θεματοφύλακες των νόμων. Κι αυτό αποτελεί ένα ισχυρό ράπισμα στη Δημοκρατία και τους θεσμούς.