295
|

Η Πόρσε του γείτονα

Χαράλαμπος Χ. Μάνθος 28 Φεβρουαρίου 2017, 11:20
Χαράλαμπος Χ. Μάνθος 28 Φεβρουαρίου 2017, 11:20

Τη στιγμή που χάθηκαν τόσο φρικτά και άδοξα 4 άνθρωποι, οι 2 μάλιστα μπροστά στα μάτια του πατέρα/συζύγου, είναι τουλάχιστον ύβρις να καταφερόμαστε εναντίον κάποιου.

Ο οδηγός της Πόρσε είναι τέκνο τόσο του πατέρα του που θρηνεί με την τραγικότητα ενός γονιού που χάνει το παιδί του, όσο της νοοτροπίας που χαρακτηρίζει σχεδόν όλους μας. Αυτής των μαγαζιών που το κάπνισμα δίνει και παίρνει, των αυτοσχέδιων αγώνων σε οδούς με κανονική κυκλοφορία οχημάτων, της ασύδοτης δόμησης σε αιγιαλούς, δάση, ρέματα, παρακάμπτοντας κανόνες, της μόδας με τα σκυλιά (για κάποιους ασυνείδητους μόνο κατ’ όνομα φιλόζωους) που λερώνουν πλατείες-πρώην παιδικές χαρές (μία γενιά παιδιών μεγαλώνει στις Σέρρες χωρίς τη χαρά του παιχνιδιού μαζί με άλλα παιδιά, αντικρύζοντας άδειους, άσχημους, παραμελημένους, γεμάτους ακαθαρσίες ζώων χώρους).

Είναι τέκνο, ακόμη, της νοοτροπίας που σε σούπερ μάρκετ σταθμεύουν υπερπολυτελή και απλά οχήματα στους ειδικούς χώρους για άτομα με ειδικές ανάγκες.

Αναφορικά με την επιχείρηση του πατέρα του νεαρού, είναι πρόδηλη επίσης, η αδιαφορία, η παραδοχή ως ντε φάκτο κατάστασης μοιρολατρικά, της τοποθέτησης φωτεινού σηματοδότη σε διεθνή οδική αρτηρία για την εξυπηρέτηση ενός και μόνο (!) καταστήματος. Σε αυτό κανείς δεν αντέδρασε. Το πήραμε ως δεδομένο.

Η ελληνική κοινωνία, όλων ημών συμπεριλαμβανομένων, διυλίζει τον κώνωπα και καταπίνει όχι την κάμηλο, μα τον ελέφαντα της υποκρισίας, της αναίδειας και του παραλογισμού.

Νάνοι κοινωνικής αντίληψης, μα γίγαντες αφέλειας και έρμαια ενός συντεταγμένου όχλου που διψά για αίμα, το ίδιο αίμα το οποίο μας αφήνει παγερά αδιάφορους αν εμείς άμεσα ή έμμεσα προκαλέσαμε.

Ίσως θα έπρεπε να περάσουμε εν γένει προς το «in libertati pro dubio» αφού καταστρατηγούμε καθημερινά το «in dubio pro libertate» καθώς η σιγουριά που άπαντες έχουμε για γεγονότα, καταστάσεις, πρόσωπα, ειδήσεις καίτοι αγνοούμε ή γνωρίζουμε ανεπαρκώς, δεν ερείδεται κάπου, δεν δικαιολογείται, δεν βοηθάει και κυρίως οπισθοδρομεί προσωπικά, ομαδικά, κοινωνικά και παναθρώπινα.

* Ο Χαράλαμπος Χ. Μάνθος είναι δικηγόρος.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News