Το βιβλιοπωλείο Πανίδης, στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης, φιλοξένησε τη συγγραφέα Αλκυόνη Παπαδάκη για την πρώτη – πανελλαδικώς – παρουσίαση του νέου της βιβλίου, "Σ’ ένα γύρισμα της ζωής". Ο χώρος ζεστός και με έντονο το στίγμα των νέων ανθρώπων, θαρρείς και δημιουργήθηκε ακριβώς για να υποδεχθεί τη συγγραφέα.

Η ίδια, απλούσταση και γλυκύτατη, αναφέρθηκε με συντομία στο συγγραφικό της έργο τονίζοντας ότι ως στόχους θέτει τη νοητή επικοινωνία με τους αναγνώστες της, αλλά και την πρόκληση στον ίδιο της τον εαυτό. Συμπλήρωσε λέγοντας ότι δεν έχει κρατήσει ποτέ ημερολόγιο, καθώς σκοπός είναι να μοιραστεί τις σκέψεις της και όχι να τις κρατήσει κρυφές. Το γεγονός αυτό, μάλιστα, της προκαλεί άγχος κάθε φορά που καταπιάνεται με ένα καινούριο βιβλίο. Στη συνέχεια της παρουσίασης διαβάστηκαν αποσπάσματα και τέθηκαν ερωτήσεις προς τη συγγραφέα.

Λαμβάνοντας ως αφορμή τον έντονο θυμό που ενυπάρχει στο βιβλίο ενάντια στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση της χώρας, έθεσα στη συγγραφέα ερώτημα σχετικά με το ρόλο της λογοτεχνίας στην Ελλάδα της κρίσης. Η ίδια διευκρίνισε ότι η λογοτεχνία, πέρα από τον ψυχαγωγικό της ρόλο, θα μπορούσε και θα έπρεπε να αποτελέσει τόσο μέσο καταγγελίας των κακώς κειμένων, όσο και μέσο διατύπωσης εναλλακτικών προτάσεων και λύσεων.

Ο βασικός ήρωας του βιβλίου της Αλκυόνης Παπαδάκη θα μπορούσε να είναι αυτουργός της σημερινής κατάστασης της Ελλάδας. Παρ' όλα αυτά, σ’ ένα γύρισμα της ζωής, του δίνεται μία δεύτερη ευκαιρία, μία ευκαιρία ν’ απαλλαγεί από τους δαίμονές του, ενώ υπερχρεωμένοι άνθρωποι αυτοκτονούν λόγω χρεών. Η Αλκυόνη Παπαδάκη διευκρίνισε, σε σχετική ερώτησή μου, ότι δείχνει έλεος στους ανθρώπους, ακόμα και στους πιο σκληρούς.

Η συγγραφέας, τέλος, προτού υπογράψει τα βιβλία των θαυμαστών που είχαν συγκεντρωθεί, ρωτήθηκε σχετικά με την πηγή της έμπνευσής της. Η ίδια τόνισε ότι οι ιστορίες βρίσκονται "εκεί έξω", αρκεί να έχει κανείς το κατάλληλο βλέμμα για να τις δει. Όσο για τον αυτοβιογραφικό χαρακτήρα των έργων της, διευκρίνισε ότι δεν φωτογραφίζει πρόσωπα, αλλά θα μπορούσε κανείς να βρει στοιχεία της ίδιας στην Ελενίτσα του βιβλίου της, στη γυναίκα που έζησε έντονα, δεν φοβήθηκε το ρίσκο και έχει μάθει να αντλεί ευτυχία από τα μικρά πράγματα της ζωής. Όπως σχολίασε, για να μπορέσει κάποιος να γράψει, πρέπει προηγουμένως να έχει ζήσει!

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News