Η Le Pen μόλις έμαθε τα τελικά αποτελέσματα παρουσιάστηκε εμπρός στους ψηφοφόρους της που την περίμεναν με σημαίες, ζητωκραυγές και χαμόγελα, έσφιξε την γροθιά της, και τέντωσε το χέρι προς τον ουρανό. Με την απροσδόκητη επιτυχία της, έσφιξαν τις γροθιές τους όλα τα ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη, μεταξύ αυτών και η Χρυσή Αυγή που πανηγυρίζει κάθε φορά που την προβάλουν τα Μ.Μ.Ε. 

Όσο επιμένει ο Ε. Βενιζέλος να εμφανίζεται στις τηλεοράσεις, λες και δεν ήταν μέλος στις κυβερνήσεις όλα αυτά τα χρόνια και δεν συναποφάσιζε για την ατυχή κατεύθυνση που πήρε η χώρα, εξηγώντας τις αγνές του προθέσεις για το μέλλον μας, προσπαθώντας, με την ευφράδεια και ευφυΐα που κατέχει και την γλυκύτητα που προσπαθεί να εκπέμψει, να ξεχάσουμε την ευθύνη που τον βαραίνει για ότι έγινε, θυμώνω.  Όπως ανησυχώ επίσης όταν ο Α. Σαμαράς διώχνει βουλευτές και μετά τους ξανά δέχεται, θέτει θέμα Σιμπιλίδη – για λόγους που εκείνος γνωρίζει- και μετά από γενική κατακραυγή τον «παραιτεί». Οι σπασμωδικές κινήσεις φανερώνουν αναποφασιστικότητα και φόβο ως προς το αποτέλεσμα των εκλογών.

Δεν θα ψηφίσω ακροδεξιά όσο θυμό και αν έχω, αλλά ο άνεργος εικοσπεντάρης νεαρός, ο οποίος βιώνει στο πετσί του την κατρακύλα και γεύεται την φτώχια των γονιών του, που μετράν κέρματα για να ψωνίσουν στο σούπερ μάρκετ, τι θα κάνει;  Δεν έχουν καμιά ελπίδα οι δύο αρχηγοί να πείσουν την οικογένεια αυτή και όλες τις άλλες οικογένειες που ζορίζονται οικονομικά πέρα από την αντοχή τους, ότι τα κόμματα που ηγούνται άλλαξαν. Οι δύο αρχηγοί δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν πως σκοπός των τωρινών εκλογών είναι η διάσωση της χώρας, η ηρεμία του κοινωνικού συνόλου κι όχι η διάσωση των ιδίων και των κομμάτων τους.  Ουδείς αναντικατάστατος.  Να φανούν γενναίοι. Αυτό χρειάζεται η χώρα. Γενναιότητα. Να εξαγγείλουν ότι το πρώτο νομοσχέδιο που θα ψηφίσουν, σε οποιαδήποτε μορφή συγκυβέρνησης των δύο μεγάλων κομμάτων, αν υλοποιηθεί, θα είναι η κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών. Να παραπέμψουν όσους πολιτικούς κατηγορήθηκαν και αθωώθηκαν από τις επιτροπές τους για τα σκάνδαλα, στα δικαστήρια να δικαστούν σαν κοινοί θνητοί.

Πολλοί ψηφοφόροι κατευθύνονται προς τα άκρα του πολιτικού συστήματος επειδή νιώθουν ριγμένοι, πολίτες δεύτερης κατηγορίας και κορόιδα. Η ψήφος που θα ρίξουν – απ’ ότι έδειξαν μέχρι τώρα οι δημοσκοπήσεις, (τουλάχιστον αυτές που δημοσιοποιήθηκαν) θα είναι τυφλό βόλι και δεν θα εκφράζει τα ιδεολογικά τους πιστεύω, αλλά θυμό. Μονάχα θυμό.
   

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News