Οι Έλληνες μπορεί να ψηφίζουν την Κυριακή, όμως οι αγορές ψήφισαν ήδη: Ψήφισαν μαύρο για όλα τα ελληνικά πολιτικά κόμματα!

Αυτό είναι το μήνυμα της πρόσφατης Επετηρίδας της Παγκόσμιας Ανταγωνιστικότητας του Διεθνούς Ινστιτούτου για τη Διαχείριση της Ανάπτυξης (Institute for Management Development – IMD). Εδώ, η Ελλάδα έχασε τρεις θέσεις, κατατασσόμενη στην 57η θέση σε σύνολο 60 οικονομιών. Παράλληλλα, εντυπωσιακή ήταν η αρνητική άποψη που έχουν τα στελέχη επιχειρήσεων για την ελληνική οικονομία. Ενδεικτικά, 4.300 στελέχη επιχειρήσεων, διεθνώς, αξιολόγησαν αρνητικά την Ελλάδα με αποτέλεσμα να καταλάβει την 58η θέση, ξεπερνώντας μόνο την Αργεντινή και την Βενεζουέλα!

Μετά λοιπόν από 4 χρόνια τρομερής ύφεσης, με συνολική απώλεια ΑΕΠ 25% και ανεργία 30%, η Ελλάδα επιδεινώνει τη θέση της όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα. Πρωτοφανές κατόρθωμα!

Φυσικά η έκθεση αποτελεί κόλαφο τόσο για τους μνημονιακούς όσο και για τους αντιμνημονιακούς. Αποτελεί κόλαφο για τους πρώτους διότι αποδεικνύει πλέον περίτρανα ότι το δημοσιονομικό «νοικοκύρεμα» και οι (όποιες) μεταρρυθμίσεις, δεν αρκούν για να θέσουν την Ελλάδα σε τροχιά ανάκαμψης.

Όμως τα αποτελέσματα αποτελούν και χαστούκι για τους αντιμνημονιακούς: Αν η επιχειρηματική αποτελεσματικότητα στα πλαίσια της διακυβέρνησης της χώρας από (σχετικά) φιλοεπιχειρηματικά κόμματα πήγε πίσω κατά 7 θέσεις, όπως δείχνει η έκθεση, τρέμει κανείς να αναλογισθεί τι θα συνέβαινε αν στην εξουσία ήταν δεδηλωμένοι πολέμιοι της ελεύθερης οικονομίας!

Κάθε ημέρα που περνάει, δυστυχώς, η ανταγωνιστική θέση της Ελλάδας επιδεινώνεται. Είτε γίνονται μεταρρυθμίσεις είτε όχι, είτε περικόπτονται δαπάνες είτε όχι. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο και αφορά πλέον την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη. Πράγματι εθελοτυφλούν όσοι αρνούνται να αναγνωρίσουν την αυτονόητη πραγματικότητα: ότι δηλαδή η συνεχής επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας σχετίζεται (και) με την αδυναμία της χώρας να ασκήσει αυτόνομη νομισματική και συναλλαγματική πολιτική.

Η ένταξη μιας οικονομίας όπως η ελληνική σε ένα νομισματικό και οικονομικό χώρο του οποίου οι θεσμοί και οι νόρμες λειτουργουν με εντελώς διαφορετικό τρόπο, υπήρξε ίσως η μεγαλύτερη καταστροφή που επέφερε το πολιτικό σύστημα στην χώρα. Ένα έγκλημα που δεν είναι «στιγμιαίο» αλλά, όπως δείχνουν όλες οι εκθέσεις, «διαρκές». Η ελληνική κοινωνία πληρώνει -και θα συνεχίσει να πληρώνει -το τίμημα που της επέβαλε το κράτος-ραντιέρης που την οδήγησε στην ευρωζώνη. Οι σειρήνες του φτηνού δανεισμού, κατά συνέπεια των άφθονων προσόδων, ήταν αυτές που οδήγησαν το προσοδοθηρικό κράτος στην απόφασή του να εντάξει τη χώρα στη νομισματική ένωση. Το τελευταίο που απασχόλησε τους πρωτεργάτες της ένταξης ήταν η μείωση της ανταγωνιστικότητας και η ανεργία που θα ακολουθούσαν με νομοτελειακή βεβαιότητα.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News