Ζούμε σε μια χώρα με ανύπαρκτα ή αναξιόπιστα στατιστικά στοιχεία.

Οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης, με ελάχιστες εξαιρέσεις, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να χειραγωγήσουν τη Στατιστική Υπηρεσία της χώρας. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια.

Η Ελλάδα του 21ου αιώνα αδυνατεί να σχεδιάσει, να προγραμματίσει το μέλλον της γιατί, μεταξύ άλλων, δεν διαθέτει σοβαρή στατιστική πληροφόρηση. Τα νούμερα αλλάζουν με απίστευτη ταχύτητα. Το κοντέρ του ελλείμματος τρέχει πιο γρήγορα και από το κοντέρ μιας Πόρσε (ποιος υπουργός ήθελε Πόρσε;) και κανείς δεν γνωρίζει που βαδίζει η χώρα.

Μου έρχονται δυο τρεις σκέψεις στο μυαλό:

Πρώτη σκέψη είναι, να γιατί οι περισσότεροι πολιτικοί κατηγορούν τους ερευνητές ότι είναι αναξιόπιστοι και χειραγωγούμενοι. Κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια. Αφού χειραγωγούν ολόκληρο το κράτος, μια εταιρειούλα δημοσκοπήσεων δεν μπορούν; Αστεία πράγματα…

Δεύτερη σκέψη: Το αν η σημερινή Κυβέρνηση εννοεί αυτά που λέει, θα φανεί όχι μόνο στο χειροκρότημα, αλλά και από το αν θα κάνει κάτι να σπάσει αυτό το απόστημα, τη ντροπή που λέγεται στατιστικό σύστημα της Ελλάδας.

Και τρίτη σκέψη: αν δεν γίνει τίποτα, τότε θα ήταν αυτό θα μια ικανή και επαρκής αιτία για να ξεσπάσει μια μικρή έστω, εξέγερση;

Μα τι λέει ο τρελός, θα πείτε.

Λέω ότι, δυστυχώς, αφού στην Ελλάδα είχαμε άλλα θέματα όταν ξεσπούσε η Γαλλική Επανάσταση, οφείλουμε να τη ζήσουμε ή τουλάχιστον να θυμηθούμε ότι μία από τις κύριες αιτίες της ήταν το αίτημα για την καθιέρωση ενιαίων μέτρων και σταθμών.

Λέω ότι για να επιβιώσουμε χρειάζεται να δυναμώσουμε τη δημοκρατία.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News