Η είδηση δεν είναι ότι στη δημοσκόπηση για λογαριασμό του ΤΑΙΠΕΔ σχετικά με το Ελληνικό, το 60% των κατοίκων των γύρω περιοχών είναι υπερ της συγκεκριμένης αποκρατικοποίησης. Η πραγματική είδηση είναι ότι η δημοσκόπηση αυτή δημοσιεύθηκε στην Αυγή.

Διότι η προβολή από το κομματικό έντυπο μιας τέτοια δημοσκόπησης που βρίσκεται σαφώς απέναντι από τις μέχρι τώρα εκπεφρασμένες θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί παρά να σημαίνει αλλαγή πλεύσης. Και ταυτόχρονα μήνυμα στους υπουργούς και τα στελέχη που είχαν κάνει σημαία το «ξεπούλημα» του Ελληνικού, να χαμηλώσουν τους τόνους.

Οπως αναφέρει ο Μικροπολιτικός στα Νέα, τις τελευταίες εβδομάδες έχουν ενταθεί οι συζητήσεις μεταξύ ΤΑΙΠΕΔ και της κοινοπραξίας υπό τη Lamda Development για μια σειρά από θέματα με στόχο ώς τον Απρίλιο να έχει αποσαφηνιστεί το τοπίο γύρω από πιθανές οριακές βελτιώσεις της πρότασης (δόμηση, πράσινο, συγκοινωνιακές υποδομές, κ.λπ.).

Μάλιστα ως προς τα επιμέρους ερωτήματα της συγκεκριμένης δημοσκόπησης, το 87% επιθυμεί μέρος της έκτασης να γίνει μητροπολιτικό πάρκο, το 55% θέλει την κατασκευή κλινών και μονάδων υγείας ενώ το 58% διαφωνεί με τη δημιουργία καζίνου.

Πάντα σύμφωνα με τον Μικροπολιτικό, ειδικά το θέμα του καζίνου που αποτελούσε κόκκινο πανί για τον ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να παρακάμψει τις αντιρρήσεις της και να το συζητήσει σοβαρά.

Το τσίπουρο – και δη το χύμα – δεν είναι ένα απλό ποτό. Είναι ψυχική κατάσταση. Είναι επίσης φιλοσοφία ζωής. Είναι το ποτό που έχει αντικαταστήσει τη «ρετσινούλα» της δεκαετίας του ’60. Θα μπορούσε να το πίνει ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ ως τραγουδιστής οικοδόμος στις παλιές ελληνικές ταινίες, όταν ανοίγει το κολατσιό του, αυτό με τις λίγες ελίτσες και την κομμένη ντομάτα σε καρό μαντήλι, στο διάλειμμα στο γιαπί. Είναι το ποτό του ελεύθερου camping. Και γενικότερα της καλοκαιρινής χαλαρότητας που όλοι νοσταλγούν.

Γι’ αυτό και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι αυτό ακριβώς το ποτό επέλεξε να φέρει υπό τύπον συμβολικού δώρου (σ.σ.: «πεσκέσι» είναι η ακριβέστερη λέξη) ο αγροτοσυνδικαλιστής Βαγγέλης Μπούτας στον Αλέξη Τσίπρα κατά τη συνάντησή τους στο Μέγαρο Μαξίμου.

Ιδού η σκηνή: Ο Βαγγέλης Μπούτας παίρνει θέση μπροστά στην κάμερα. Σηκώνει μια σακούλα (σ.σ.: που γράφει επάνω «Κάβα Μπούτας»-προφανώς από την κάβα κάποιου συγγενή;) και την δίνει στον Πρωθυπουργό. Πίσω, στο βάθος του πλάνου ο Γιώργος Κατρούγκαλος (σ.σ.: γνωστός και ως «αφήστε με, θέλω να διαδηλώσω εναντίον του νομοσχεδίου μου»), χαμογελάει ενθουσιασμένος, προφανώς γιατί βλέπει ότι το κόμμα του διατηρεί την επαφή με το τρίπτυχο «μεζεδάκι-τσιπουράκι-θαλασσούλα». Και ότι δεν έχει υποκύψει στον δυτικό τρόπο ζωής.

Μάλιστα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο σκληροτράχηλος αγροτοσυνδικαλιστής, συνοδεύει το δώρο του και με μια απειλητική προειδοποίηση: «Αν επιμείνεις (σ.σ.: στον ενικό ασφαλώς…) και επιβάλεις φόρο στα οινοπνευματώδη, αυτό θα είναι το τελευταίο ορίτζιναλ τσίπουρο που πίνεις. Στη συνέχεια θα πίνεις… τσίπουρο μπόμπα» (σ.σ.: σε μετάφραση – «πάλι μόνοι μας θα το φτιάχνουμε, αλλά θα το φτιάχνουμε χειρότερο για εκδίκηση»).

Και τότε ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε την απάντηση-σοκ: «Να ξέρεις, το μόνο που δεν μπορούν να μας πάρουν είναι τον ήλιο και το τσίπουρο»… Με άλλα λόγια, α) κάποιοι προσπαθούν να μας πάρουν όλα τα υπόλοιπα και β) κάποιοι έχουν προσπαθήσει να μας πάρουν και τον ήλιο και το τσίπουρο αλλά δεν μπορούν.

Κι έτσι ο Πρωθυπουργός, έδωσε και επισήμως την πραγματική κόκκινη γραμμή του σύγχρονου ελληνισμού που οραματίζεται: ολη η χώρα σε μια μεγάλη παραλία το καλοκαίρι, να λιάζεται και να τσουγκρίζει ποτήρια γεμάτα χύμα τσίπουρο, ενώ μπαλέτα από αγόρια και κορίτσια χορεύουν πάνω στην προκυμαία όπως στις ταινίες του Γιάννη Δαλιανίδη. Και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ ρίχνει στη θάλασσα το ξενέρωτο αφεντικό που έρχεται να του κάνει παρατήρηση γιατί δεν δουλεύει.

Μια ακόμα διάσταση της «μάχης για την ανάκτηση του γραφείου 701» (σ.σ.: ενός εκ των τριών που χρησιμοποιούσε η Επιτροπή Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος, ώστε να δοθεί στον Γιάννη Πλακιωτάκη) ήρθε στο φως της δημοσιότητας, εμπλουτίζοντας ακόμα περισσότερο την εικόνα του επεισοδίου.

Μέχρι στιγμής είχαμε ως δεδομένα α) τον συνεργάτη της Ζωής Κωνσταντοπούλου να επιτίθεται στις καθαρίστριες που ήρθαν για να ετοιμάσουν το γραφείο, φέρνοντάς τις ενώπιον των ποινικών και αστικών τους ευθυνών (σ.σ.: σκεφτείτε τις εμβρόντητες και τρομαγμένες καθαρίστριες σε μια γωνία ενώ ένας τύπος αγορεύει μπροστά τους κουνώντας το δάχτυλο και εκτοξεύοντας ακατανόητους όρους») και β) έναν άλλο συνεργάτη της τέως Προέδρου της Βουλής να κλειδώνεται μέσα καταλαμβάνοντας τον χώρο.

Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ όμως, μαζί με τον «ταμπουρωμένο» συνεργάτη ήταν και ένας από τους αστυνομικούς που είναι επιφορτισμένοι με το καθήκον να προστατεύουν την τέως Πρόεδρο της Βουλής. Ενα καθήκον που προφανώς επιβαρύνει την ψυχική του κατάσταση. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα ώστε την ώρα της κρίσης (σ.σ.: σύμφωνα με όσα μετέδωσε το Mega, επικαλούμενο δικές του πηγές) «τελικά ο φρουρός της τέως πρόεδρου της Βουλής υπέστη νευρικό κλονισμό από την πίεση των αλλεπάλληλων τηλεφωνημάτων της και την ένταση των στιγμών, με αποτέλεσμα να καταλήξει στο στρατιωτικό νοσοκομείο 401».

Οπότε η εικόνα που προστίθεται (σ.σ.: και είναι τόσο καλή που σε κάνει να ξεπερνάς τις όποιες επιφυλλάξεις για το κατά πόσο η ιστορία είναι αληθινή) έχει ως εξής: «Ο αστυνομικός της Ζωής Κωνσταντοπούλου, με το τηλέφωνο κολλημένο στο αυτί του ώστε διατηρεί επαφή δίκην τηλεκατευθυνόμενου (σ.σ.: ή σαν σάκος του μποξ της «Υπέρτατης») σε στάση προσοχής, με τις κόρες διεσταλμένες και το χέρι να τρέμει από την ένταση. Και απέναντί του σε απόσταση μερικών εκατοστών, ο φρούραρχος της Βουλής να του δίνει τις ακριβώς αντίθετες οδηγίες. Ε, πόσο να αντέξει ο άνθρωπος;

Σκηνή πρώτη: Ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης δίνει συνέντευξη στον ραδιοσταθμό Στο Κόκκινο όπου ανάμεσα στα άλλα δηλώνει πώς η παράταση της σύμβασης του αερολιμένα Ελευθέριος Βενιζέλος είναι σκάνδαλο».

Σκηνή δεύτερη: Ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης παρίσταται ως πρόεδρος στο ΔΣ του Ελευθέριος Βενιζέλος, όπου όπως είναι αναμενόμενο ερωτάται από τα υπόλοιπα μέλη για τις δηλώσεις του. Και η απάντηση τους άφησε όλους εμβρόντητους: «τα όσα δήλωσα δεν τα είπα ως πρόεδρος του Ελευθέριος Βενιζέλος, αλλά ως πρώην υπουργός Οικονομικών…»

Το στιγμιότυπο αναφέρεται στον Μικροπολιτικό των Νέων όπου σημειώνεται πως πριν από την απάντηση του «πρώην υπουργού Οικονομικών του Ανδρέα Παπανδρέου» (σ.σ.: όπως αυτοπροσδιορίστηκε), είχε προηγηθεί άδειασμα από τα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ. Που του ξεκαθάρισαν ότι είναι μη εκτελεστικός πρόεδρος και πως τις όποιες αποφάσεις για την τύχη του αεροδρομίου θα τις λάβει ο manager και το ΔΣ της εταιρίας ως σώμα σε συνεργασία πάντα με το ΤΑΙΠΕΔ.

Πάντως, η ικανότητα του Παναγιώτη Ρουμελιώτη να αλλάζει κατά το δοκούν ιδιότητες και να μιλάει ως διαφορετικός άνθρωπος κάθε φορά, χρησιμοποιώντας μάλιστα και διαφορετικά επιχειρήματα, μπορεί να φανεί χρήσιμη σε άλλες επιστήμες (σ.σ.: θα μπορούσε αν προσέφερε τον εαυτό του στην επιστήμη, να βοηθήσει για παράδειγμα στη μελέτη της διαταραχής των πολλαπλών προσωπηκοτήτων).

Και επιπλέον, θα μπορούσε να προσθέσει κι άλλες ιδιότητες στη συλλογή του (σ.σ.: όπως ιδιοκτήτης σκύλου, διοπτροφόρος κοκ) και να ενημερώνει με ποια ιδιότητα μιλάει κάθε φορά, κολλώντας ειδικά ταμπελάκια επάνω του…

Η πληροφορία χρησιμεύει πλέον μόνο στον ιστορικό του μέλλοντος (σ.σ.: αν υπάρξει δηλαδή κανένας πρόθυμος να κάνει αυτή την ιδιαίτερα δύσκολη δουλειά), αλλά είναι ενδεικτική της κατάστασης που επικρατεί στις συσκέψεις για το Προσφυγικό.

Οπως λοιπόν αναφέρει σήμερα ο Γιώργος Παπαχρήστος στα Νέα, κατά τη διάρκεια συνάντησης που έγινε προ λίγων εβδομάδων στο υπουργείο Ναυτιλίας παρουσία του Θοδωρή Δρίτσα, του Γιάννη Μουζάλα και άλλων υπηρεσιακών παραγόντων έπεσε μια φαεινή ιδέα: να χρησιμοποιηθούν ακατοίκητες βραχονησίδες ή και μικρά κατοικημένα νησιά για την προσωρινή εγκατάσταση οικονομικών μεταναστών και προσφύγων. Βάση της ιδέας, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, ήταν ότι βλέποντας την τύχη των προηγουμένων (σ.σ.: διαβίωση σαν Ροβινσώνες Κρούσοι) θα αποθαρρύνονταν οι επόμενοι να έρθουν στην Ελλάδα!

Οπως είναι προφανές η ιδέα δεν συζητήθηκε περαιτέρω, (σ.σ.: κρίθηκε ότι θα δημιουργούσε αρνητικό κλίμα στην Ευρώπη διότι θα εμφάνιζε ότι στέλνει τους πρόσφυγες σε τόπους εξορίας…!).

Παραμένει όμως μια ανάγλυφη μαρτυρία για την απόσταση που χωρίζει την επιθυμία (σ.σ.: «είμαστε ανοιχτοί και φιλόξενοι…») από την πραγματικότητα. Και βέβαια παραμένει το ερώτημα: Πώς θα μάθαιναν οι «επόμενοι» που θα ξεκινούσαν να μεταναστεύσουν την τύχη των προηγούμενων ώστε να αποθαρρυνθούν; Θα έβαζε διαφήμιση (σ.σ.: ή μάλλον «δυσφήμιση») ο ΕΟΤ;

Υπάρχουν άνθρωποι που κάποια στιγμή στη ζωή τους φθάνουν στο μεγάλο σταυροδρόμι. Κι εκεί πρέπει να αποφασίσουν ποιόν δρόμο από τους δύο που ανοίγονται μπροστά τους θα ακολουθήσουν. Ο ένας είναι ο δρόμος της υπομονής. Και ο άλλος ο δρόμος της απόγνωσης. Στον δεύτερο δρόμο, σπάει η κλωστή που σε κρατάει συνδεδεμένο με τη λογική και είσαι ικανός για τα πάντα. Μπορείς να σηκωθείς ήρεμα από το γραφείο σου να ανοίξεις την πόρτα, να βγεις και να μη ξαναγυρίσεις ποτέ. Μπορείς να κρύψεις το πρόσωπό σου στις παλάμες σου και να κλάψεις σιωπηλά. Μπορείς να σπάσεις τον υπολογιστή. Μπορείς να αρχίσεις να γελάς υστερικά…

Σε αυτό το κρίσιμο σταυροδρόμι που περνάει ξυστά από την τρέλα, την κατάθλιψη ή την απόγνωση πρέπει να βρέθηκαν σήμερα οι πολιτικοί συντάκτες που άκουσαν τη δήλωση του Νίκου Βούτση στο Βήμα FM. Μια δοκιμασία στην οποία κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να υποβάλλεται. Ενα βασανιστήριο που κακώς δεν έχει προβλεφθεί από τη συνθήκη της Γενεύης. Μια σαφής παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οταν λοιπόν ο Νίκος Βούτσης ρωτήθηκε για την κριτική που ασκούσε στη νομοθετική λειτουργία της προηγούμενης κυβέρνησης ο ΣΥΡΙΖΑ, ως αντιπολίτευση και να δικαιολογήσει γιατί κάνει τώρα ως κυβέρνηση ακριβώς τα ίδια που κατήγγειλε, έδωσε την παρακάτω απάντηση (σ.σ.: μην προσπαθήσετε να το καταλάβετε. Απλώς απολαύστε το και νιώστε καλύτερα που η δουλειά σας δεν απαιτεί να το πάρετε στα σοβαρά …)

Βούτσης: «Βεβαίως, αυτά μπορούμε να τα δούμε στην ιστορική τους κάθε φορά διαμόρφωση… να τα αποτιμήσει και να τα εκτιμήσει διαφορετικά… είναι ανάγκη όμως και για ορισμένα από αυτά θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτοκριτική… αλλά πρέπει να τα δούμε συγκεκριμένα ποιά ήταν αυτά. Δεν έχω αντίρρηση ότι μπορεί να υπήρχαν σοβαρά ζητήματα προθεσμιών ή επειγόντων θεμάτων για την χώρα, που δεν είχαν άλλον τρόπο να τα λύσουν και που εμείς όμως -κι αυτός είναι ο ρόλος της αντιπολίτευσης, δηλαδή, γι’ αυτό δεν παραπονιέμαι και για την σημερινή αντιπολίτευση- τα κριτικάρει και τα καυτηριάζει (η αντιπολίτευση)»

Σκορ: Λογική αλληλουχία σκέψεων – Βούτσης: 0 – 10

Μπορεί στο προσκήνιο να μαίνονται οι μάχες με θέμα τους διορισμούς μετακλητών (σ.σ.: με κεντρική γραμμή το «οι δικοί σου μετακλητοί είναι πιο πολλοί από τους δικούς μου!»), τους εκβιασμούς στις ΔΕΚΟ και τη λίστα Μπόργιανς αλλά στα πίσω δωμάτια, εκεί όπου κατατίθενται οι τροπολογίες, επικρατεί απόλυτη σύμπνοια όπως μαρτυρούν οι αριθμοί.

Για την ακρίβεια στο 25 έφθασε ο δείκτης του σκορ για τις τροπολογίες (σ.σ.: 18 υπουργικές, δηλαδή από αυτές που δεν κοστολογεί η αρμόδια επιτροπή της Βουλής και 7 βουλευτικές) που έγιναν δεκτές από τον Χριστόφορο Βερναρδάκη και εντάχθηκαν στο Νομοσχέδιο για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση. Και το καλύτερο: μεταξύ των βουλευτικών τροπολογιών που αποδέχθηκε η κυβέρνηση δεν είναι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και βουλευτών της ΝΔ, του ΚΚΕ και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Πλήρης αλληλεγγύη δηλαδή!

Τι αφορούν αυτές οι τροπολογίες; Οι ονομασίες τους είναι κάτι περισσότερο από εύγλωττες. Ανάμεσά τους δεσπόζουν οι «Μετατάξεις δημοσίων υπαλλήλων που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα ή απολύθηκαν» (σ.σ.: ναι, δεν βγάζει νόημα…), η «Συνέχιση λειτουργίας γραφείων δικτύωσης και προώθησης της ισότητας των φύλων κ.ά.» (σ.σ.: αλλοίμονο…), η «Επαναπρόσληψη υπαλλήλων που απολύθηκαν από ΝΠΙΔ εποπτευόμενα από τη Γ.Γ. Αθλητισμού» (σ.σ.: ψηφαλάκια είναι κι αυτά…) κοκ.

Ομως το πιο αστείο από τον άγριο αλλά και γοητευτικό κόσμο του «Τροπολογιστάν» είναι ότι η μόνη τροπολογία που τελικά δεν έγινε δεκτή ενώ στην αρχή είχε συμπεριληφθεί, είναι η μόνη που είχε ξεκάθαρο νόημα, καταλάβαινες αμέσως ποιους αφορούσε και έμοιαζε χρήσιμη. Αφορούσε στην «Αυτοδίκαιη παράταση ατομικών συμβάσεων που έχουν λήξει πρόσφατα και αφορούν την ημερήσια και νυχτερινή φύλαξη και την καθαριότητα του Αρχαιολογικού Μουσείου Αμφίπολης».

Μαζί με την εικόνα του Αγίου Προκοπίου (σ.σ.: του συνονόματού του) τις υπόλοιπες εικόνες των Αγίων και του Κωνσταντίνου Καραμανλή (σ.σ.: με ιδιοχειρη αφιέρωση που έχει τοποθετηθεί ανάμεσα στους Αγίους γιατί τίποτα δεν είναι τυχαίο…), ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρόσθεσε τελευταία και ένα ακόμα στοιχείο στη διακόσμηση του γραφείου του.

Όπως παρατήρησε ο Βηματοδότης, η ελιά-μπονζάι που βρισκόταν τοποθετημένη στο τραπεζάκι δίπλα στον καναπέ, εκεί που κάθεται ο Προκόπης Παυλόπουλος όταν έχει επισκέψεις, έφυγε. Και στη θέση της τοποθετήθηκε η μονόχρωμη μπλέ σημαία με το εθνόσημο που το πλαισιώνουν δάφνες. Δηλαδή η επίσημη σημαία της Προεδρίας – αυτή που βρίσκεται ραμμένη και στις στολές της προεδρικής φρουράς.

Μάλιστα η εν λόγω σημαία έχει τοποθετηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται σε όλα τα πλάνα και τις φωτογραφίες από τις συναντήσεις του Προκόπη Παυλόπουλου. Αν και πολλές φορές οι απρόσεκτοι φωτογράφοι διαλέγουν λάθος γωνία και στο πλάνο, μπροστά από τη σημαία, μπαίνει και το πορτατίφ που βρίσκεται στο τραπεζάκι…

Το σκηνικό στο οποίο παίχτηκε μια ακόμα πράξη του δράματος (σ.σ.: ή της κωμωδίας, ανάλογα από ποιά πλευρά το βλέπει κανείς) σχετικά με την Επιτροπή Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος (σ.σ.: γνωστή και ως «Επιτροπή της Ζωής») είναι το περίφημο γραφείο 710 στο κτίριο της οδού Μητροπόλεως 1. Το γραφείο που μαζί με άλλα δύο είχε παραχωρήσει η Ζωή Κωνσταντοπούλου στην επιτροπή της και το οποίο πλέον προορίζεται για τον Γιάννη Πλακιωτάκη.

Το επεισόδιο αυτή τη φορά περιλαμβάνει εμβρόντητες καθαρίστριες, ξεραμένα φυτά και ηρωικό κλείδωμα διαμαρτυρίας σε γραφείο (τύπου Κούγκι).

Οπως αναφέρει σήμερα ο Γιώργος Παπαχρήστος στη στήλη του στα Νέα, το περασμένο Σάββατο υπάλληλοι της Βουλής, ύστερα από εντολή του Νίκου Βούτση, άνοιξαν το γραφείο βρήκαν μέσα μερικές στίβες παλιών εφημερίδων και μερικά ξεραμένα φυτά, τα φωτογράφισαν (σ.σ.: για να μη λέει η τέως Πρόεδρος της Βουλής ότι της έκλεψαν στοιχεία) και κάλεσαν τις καθαρίστριες.

Οταν όμως έφθασαν μετά από λίγες μέρες οι καθαρίστριες βρήκαν μέσα στο γραφείο ένα συνεργάτη της Ζωής Κωνσταντοπούλου ο οποίος τις έθεσε προ των ποινικών και αστικών ευθυνών τους (σ.σ.: δεν γνωρίζει κανείς αν χρησιμοποίησε και τον αγαπημένο όρο «εσχάτη προδοσία» αλλά δεν αποκλείεται…). Και ενώ ο συνεργάτης της Ζωής Κωνσταντοπούλου αγορεύει μπροστά στις εμβρόντητες καθαρίστριες ένας άλλος συνεργάτης της, σε εξαιρετικό επιχειρησιακό συντονισμό, μπαίνει μέσα στο γραφείο και κλειδώνεται (σ.σ.: μα τι κάνει; Τους εκπαιδεύει;)

Εννοείται φυσικά ότι, παράλληλα με αυτά, η Ζωή Κωνσταντοπούλου έκανε ανάλογες παρεμβάσεις μέσω twitter καταγγέλλοντας τις παραβιάσεις και ρωτώντας τον Αλέξη Τσίπρα «τόσο πολύ φοβάστε;»

Ναι, είναι μια διδακτική ιστορία η ιστορία του Παναγιώτη Σγουρίδη. Πριν έξι μέρες, ως υφυπουργός Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων (σ.σ.: ακόμα…) ο κ. Σγουρίδης είχε βρεθεί σε ραδιοφωνικό σταθμό για να δώσει μια ακόμα συνέντευξη ρουτίνας. Όμως άνθρωπος είναι και κάνει λάθη. Ποιός ξέρει γιατί, ο υφυπουργός έχασε για λίγο την επαφή του με τον ρόλο που καλείται να παίξει (σ.σ.: δηλαδή να επαναλαμβάνει μονότονα πόσο καλή είναι η κυβέρνηση, κοκ) και μίλησε σαν κανονικός άνθρωπος.

Του ξέφυγε δηλαδή (σ.σ.: μέσες άκρες) αυτό που δεν λέγεται δημόσια: ότι για να μπορέσει ένα κόμμα να εκλεγεί πρέπει να παραμυθιάσει και να λαϊκίσει γιατί κανείς δεν θέλει να ακούει την αλήθεια. Και ότι ο Αλέξης Τσίπρας εξαπάτησε και αυτός τους αγρότες, όπως προηγουμένως ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Αντώνης Σαμαράς με τα Ζάππεια κοκ…

Οσο κι αν προσπάθησε στη συνέχεια να τα μαζέψει μόλις επέστρεψε στο ρόλο του ήταν αργά. Η ανακοίνωσή του (σ.σ.: «δεν εννοούσα ότι ο πρωθυπουργός παραπλάνησε τον ελληνικό λαό διότι σε καμία περίπτωση δεν είναι ούτε Παπανδρέου, ούτε Σαμαράς κτλ, κτλ…») δεν είχε πλέον καμία σημασία.

Οπότε ο Παναγιώτης Σγουρίδης έκανε αυτό που οφείλει να κάνει όποιος κυβερνητικός ξεφεύγει από τον ρόλο του ρομπότ και μιλάει κανονικά απευθυνόμενος, έστω και κατά λάθος, σε έλλογα όντα: υπέβαλε την παραίτησή του. Γιατί όταν έχεις πει την αλήθεια, μετά δεν έχει κανένα νόημα να την ανασκευάζεις. Κανείς δεν σε πιστεύει. Οι προϊστάμενοί σου ξέρουν ότι έχεις περάσει από την «άλλη πλευρά». Και αυτοί που λένε την αλήθεια δεν είναι πλέον φίλοι τους. Αυτό είναι το πρώτο δίδαγμα.

Το βράδυ της Τρίτης, έξι μέρες μετά δηλαδή (σ.σ.: επισήμως: «ο Πρωθυπουργός θα ασχοληθεί με το θέμα μόλις επιστρέψει από τις Βρυξέλλες…»), η παραίτηση έγινε δεκτή. Και κινητοποιήθηκε η διαδικασία διαδοχής. Δηλαδή η αναζήτηση κάποιου από το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων για να τον αντικαταστήσει. Διότι ο Παναγιώτης Σγουρίδης ανήκει στους ΑΝΕΛ. Και η συμμετοχή του στην κυβέρνηση ήταν στα πλαίσια της ποσόστωσης που είχε συμφωνηθεί ανάμεσα στους δύο κυβερνητικούς εταίρους. Συνεπώς αυτός που θα αναλάβει το πόστο του πρέπει να προέρχεται από το συγκεκριμένο κόμμα. Και έτσι τον Παναγιώτη Σγουρίδη αντικατέστησε η Μαρίνα Χρυσοβελώνη!

Και αυτό είναι το δεύτερο δίδαγμα: Δεν έχει σημασία αν στους ΑΝΕΛ υπήρχε κάποιος ικανός να χειριστεί τα θέματα υποδομών και δικτύων. Εκείνο που προέχει είναι να τηρηθεί η προγραμματική συμφωνία της ποσόστωσης. Και η κομματική επετηρίδα.

Για την πολιτική μεταστροφή του Αλέξη Τσίπρα, για το μοιραίο λάθος της συγυβέρνησης με τους Ανεξάρτητους Ελληνες που έβγαλε στην επιφάνεια την «λαϊκίστικη πλευρά του» και «αποπολιτικοποίησε την ίδια την ουσία της πολιτικής» αλλά και για τον Αλέξη Τσίπρα του 2012 πριν «μεταλλαχθεί» μίλησε στο Βήμα FM o Πέτρος Τατσόπουλος.

«Ο Τσίπρας είναι όμηρος του Τσίπρα» είπε χαρακτηριστικά ο τέως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. «Αυτή είναι και η μεγαλύτερη ομηρία στις οποίες μπορεί να εμπλέκεται». Και συνέχισε λέγοντας: «Ο Τσίπρας λοιπόν το 2012, είναι ένας τύπος, ο οποίος, ενώ έχει μεγάλη πολιτική πείρα ήδη, είναι 37 χρονών τότε, αλλά έχει μία πείρα light, όσο κι αν ακούγεται οξύμωρο, η πείρα του δεν τον έχει φέρει μπροστά σε σκληρά διλήμματα».

«Λοιπόν, έναν τέτοιο Τσίπρα συνάντησα», συνέχισε ο Πέτρος Τατσόπουλος. «Αυτό όμως που βλέπω είναι ότι αυτό που πιστεύαμε όλοι οι εχέφρονες ας πούμε ότι σιγά-σιγά αυτή η αλλαγή θα τον οδηγήσει σε κάποιας μορφή πραγματισμό. Αυτό τον οδήγησε στην πράξη σε αντίθεση, έγινε Δόκτωρ Τζέκυλ και Μίστερ Χάιντ με τον ιδεοληπτικό Τσίπρα. Και βλέπεις ότι το λαϊκίστικό του κομμάτι το συνεχίζει…».

«Ούτε ντελίβερι υπήρξε στο Μαξίμου, όπως είπαν κάποια ρεπορτάζ, ούτε σουβλάκια, μόνο τοστάκια και καφές. Οι υπουργοί έφαγαν τα τοστάκια, εμείς ήπιαμε μόνο έναν καφέ! Τα περισσότερα τα έφαγε ο αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Μπόλαρης».

Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρειες από το περιθώριο της πρόσφατης συνάντησης στο Μέγαρο Μαξίμου με τον πρωθυπουργό μετέφερε ο Παναγιώτης Καλογιάννης από τη Συντονιστική του μπλόκου των Τεμπών, μιλώντας στην εκπομπή «Μαγκαζίνο της Θεσσαλίας».

Πέρα από τις διαψευσμένες του προσδοκίες για το φαγητό στο Μαξίμου (σ.σ.: Οι αγρότες σε αντίστοιχη περίπτωση θα ήταν απείρως πιο γεναιόδωροι) ανέφερε επίσης ότι ο πρωθυπουργός σε αρκετά θέματα δεν είχε εικόνα για τα προβλήματα που του ανέλυαν οι αγρότες και ότι οι υπουργοί και ιδιαίτερα οι Αποστόλου και Κατρούγκαλος, όταν έκαναν παρέμβαση στη συζήτηση, δυναμίτιζαν το κλίμα και στη συνέχεια προσπαθούσε να ηρεμήσει τα πράγματα ο πρωθυπουργός.

Διατηρεί την ανοιχτή γραμμή με τους followers του στα social media ο Ηλίας Ψινάκης φροντίζοντας να τους τροφοδοτεί σε τακτά χρονικά διαστήματα. Και επειδή γνωρίζει ότι αυτά που ανεβάζει θα γίνουν viral και θα αναπαραχθούν, «περνάει» έντεχνα και την πολιτική του ατζέντα μέσα από αυτά.

Ετσι όταν ανέβασε σήμερα φωτογραφίες από το Ωνάσειο όπου βρέθηκε για καρδιογράφημα, τη διάνθισε με την εξής λεζάντα: «Είπα στους γιατρούς “κανονίστε μην πάθω τιποτα μέχρι να κάνω το αποτεφρωτήριο του Μαραθώνα για να το… εγκαινιάσω”…!!!».

Στη φωτογραφία βλέπετε μία γωνιά στο γραφείο του ανώτατου άρχοντα της χώρας, του Προέδρου της Δημοκρατίας Κυρίου Προκόπη Παυλόπουλου. Αλλά ακόμα και αν δεν το σημείωνα, θα μπορούσατε να το φανταστείτε. Ο παρατηρητικός αναγνώστης θα έχει ήδη επισημάνει τη μορφή του Αγίου Προκόπιου, εκ του οποίου και η ονοματοδοσία εκείνου του αγοριού που γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1950 στην Καλαμάτα και μετά από 65 χρόνια έφτασε να ηγείται ενός κράτους του δυτικού κόσμου. Και ναι, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε; Ακόμα και άνδρες με τόσο ισχύ στα χέρια τους χρειάζονται ένα φανταστικό φίλο στο πλευρό τους. Όμως ο Προκόπης Παυλόπουλος δεν έχει μόνο τον προστάτη άγιο ως μόνιμο συνεργάτη του. Κοιτάξτε πάλι τη φωτογραφία. Τόσο ο άγιος, όσο και ο ίππος του, βλέπουν προς τη φωτογραφία του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Δεν είναι μία απλή φωτογραφία. Φέρει και αφιέρωση, στην οποία ο Προκόπης Παυλόπουλος αποκαλείται «φίλος». Τι και αν ο παραλήπτης της αφιέρωσης κατέχει, πλέον, το ίδιο αξίωμα με το οποίο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τερμάτισε τον πολιτικό του βίο; Για τον Προκόπη Παυλόπουλο η συγκεκριμένη κορνίζα έχει θέση στο ιδιόμορφο εικονοστάσι του γραφείου του. Αλλωστε και από κάτω τι υπάρχει; Το αρχείο Καραμανλή εν σειρά τόμων. Υπεράνω όλων βρίσκεται η Θεοτόκος. Με έξι εμφανίσεις, παρακαλώ. Ο Εσταυρωμένος έχει τοποθετηθεί διακριτικά στα δεξιά, ως ο νέος σε μία οικογενειακή συνεύρεση. Ο Υιός στο Σταυρό, η Μητέρα στο εικόνισμα και ο Πατήρ με αφιέρωση στον φίλο του τον Προκόπη.

Το στιγμιότυπο περιγράφεται στον Βηματοδότη: Κατά τη διάρκεια της σύσκεψης με τους αγρότες, ο πρωθυπουργός αποφασίζει κάποια στιγμή να διακόψει την αγόρευση ενός συνομιλητή του από την απέναντι πλευρά φέρνοντας ως παράδειγμα προς αποφυγήν, ένα ποντιακό ανέκδοτο! Ακαιρο, είδικά λόγω του επιθετικού προσδιορισμού «ποντιακό» αλλά ας πούμε ότι εκείνη την ώρα δεν πρυτάνευσε η politically correct άποψη αλλά η ανάγκη για εκτόνωση.

Οπότε ο Αλέξης Τσίπρας, παίρνει το λόγο και λέει για τον αρχηγό μιας ποντιακής ομάδας υδατοσφαίρισης που επιστρέφει μετά από μια ταπεινωτική ήττα. Και για να εμψυχώσει τους παίκτες τους λέει: “Μην κάνετε έτσι μπορεί να χάσαμε με 15- 0 αλλά δεν πνίγηκε κανένας…».

Αν το δει κανείς σε σχέση με τον τόπο και τον χρόνο που ειπώθηκε, ίσως το συγκεκριμένο ανέκδοτο να θέτει υποψηφιότητα για το πιο άκαιρο και λάθος αστείο της χρονιάς – πιθανότατα και της δεκαετίας. Και αυτό φάνηκε και από την ανταπόκριση, αφού όπως σημειώνει ο Βηματοδότης, κανείς δεν γέλασε. Ούτε από ευγένεια.

Την μέθοδο διακυβέρνησης μέσω τροπολογιών (σ.σ.: το γνωστό και ως «τροπολογιστάν») προσπάθησε να δικαιολογησει ο πρόεδρος της Βουλής κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στον 9.84.

Πρόκειται για τη γνωστή μέθοδο κατά την οποία σε ένα άσχετο νομοσχέδιο περνάνε ως επι τω πλείστον «στοχευμένες» αλλαγές και τροποποιήσεις σε υπάρχοντες νόμους με σκοπό την «διευθέτηση» υποχρεώσεων σε ομάδες ή πρόσωπα. Τη μέθοδο των τροπολογιών την κατήγειλε η σημερινή κυβέρνηση ως αντιπολίτευση, όπως ακριβώς την καταγγέλει τώρα η σημερινή αντιπολίτευση μολονότι έκανε τα ίδια ως κυβέρνηση.

Σύμφωνα λοιπόν με τον Νίκο Βούτση «όταν υπάρχει μια μη κανονικότητα στη διακυβέρνηση της χώρας, με την έννοια των περιορισμών, των συμφωνιών και κυρίως της εποπτείας που έχει επιβληθεί στη χώρα, δεν είναι εύκολο να υπάρξει μια σωστή και ήρεμη ιεράρχηση των προτεραιοτήτων των υπουργείων και του νομοθετικού έργου». Κοινώς, πέρα από την εντικτώδη αντίδραση (που δικαιολογείται από τη συνήθεια ότι φταίει το μνημόνιο!) ο πρόεδρος της Βουλής παραδέχεται τον νομοθετικό κλεφτοπόλεμο που συντελείται κυρίως με τις εκπρόθεσμες τροπολογίες που συχνά δεν προλαβαίνουν ούτε να διαβαστούν από τους βουλευτές που τις ψηφίζουν.

Συγκεκριμένα, κατά την παρούσσα κοινοβουλευτική περίοδο, έχουν ψηφιστεί 79 τροπολογίες (σ.σ.: άλλωστε και ο νόμος για τις τηλεοπτικές άδειες ως τροπολογία ήρθε) εκ των οποίων οι 49 ήταν εκπρόθεσμες – δηλαδή κατατέθηκαν αφού εξέπνευσε η προθεσμία των 3 ημερών πριν την εισαγωγή του νομοσχεδίου στην ολομέλεια για συζήτηση.

Βέβαια οι δικαιολογίες του Νίκου Βούτση δεν εξηγούν για ποιό λόγο στο πρόσφατο νομοσχέδιο για το παραλληλο πρόγραμμα – που δεν αποτελεί προϊον πιέσεων ή εποπτείας υπήρχαν 14 ολόκληρες τροπολογίες.

«Τα περί ΝΑΤΟ είναι ανοησίες, όλη η συζήτηση. Και γίνεται μεταξύ κομπλεξικών και εθνολάγνων ατόμων, τα οποία θεωρούν ότι το Αιγαίο πρέπει να είναι μία ελληνική λίμνη, πράγμα που δεν υπάρχει στο δίκαιο, στο οποίο η Ελλάδα στηρίζεται». Ποιος τα λέει αυτά; Ο Θεόδωρος Πάγκαλος, στο εβδομαδιαίο session που έχει με δημοσιογράφους του ΒΗΜΑ FM. Πρόκειται, αν θέλετε, για την πολιτική απελευθέρωση του ανδρός που, σχεδόν σε μόνιμη βάση, αντιφάσκει έναντι του βίου του. Για παράδειγμα, ως υπουργός Εξωτερικών δεν θα τολμούσε να εκστομίσει τα παραπάνω. Θα έχανε τη θέση του. Τώρα δεν χάνει ούτε την όρεξη, ούτε το κέφι του. Και, εντελώς μεταξύ μας, οι πολιτικοί γίνονται ειλικρινείς μόνο όταν δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν και, φυσικά, τίποτα να χάσουν. Τι άλλο είπε; «Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη, δεν είμαστε  δυνατότεροι από τις άλλες χώρες που μπορούν να διεκδικήσουν στο Αιγαίο δικαιώματα. Και δικαιώματα δεν διεκδικεί μόνο η Τουρκία στο Αιγαίο, διεκδικούν και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η Ρωσία, ενδεχομένως και η Κίνα μπορεί να στείλει έναν στόλο μεθαύριο.» Το τελευταίο θα ήταν υπέροχο. Να αναφωνήσει η Τρούμπα «Καλώς ήρθε το γουάν!»

Δεν πρέπει να ήταν μια ευχάριστη μέρα στα γραφεία του left.gr η χθεσινή. Κατ’ αρχήν για την ευφυή ιδέα του συντάκτη να αναρτήσει ένα άρθρο προφανούς συνωμοσιολογικού περιεχομένου, από αυτά που συνηθίζουν να αναρτούν κάτι λούμπεν ιστότοποι που συνοδεύουν τους τίτλους τους με πολλά θαυμαστικά, λέξεις όπως «απίστευτο» και προτροπές του τύπου «δείτε το πριν το κατεβάσουν».

Από την άλλη, δεν μπορεί κανείς να πει με βεβαιότητα τι είναι χειρότερο: Να το είχε διαβάσει ο συντάκτης που το ανάρτησε (σ.σ.: δηλαδή να το έκρινε επαρκές και κατάλληλο για νοήμον κοινό) ή να μην το είχε διαβάσει (σ.σ.: άρα να τσίμπησε από τον τίτλο και να χάρηκε που βρέθηκε άλλος ένας εχθρός της κυβέρνησης – άρα άλλος ένας στόχος να του φορτωθούν οι ευθύνες).

Οπως και να ‘χει, το θέμα πήρε απρόβλεπτες διαστάσεις πολύ γρήγορα. Και όχι με την καλή έννοια, αφού ακόμα και οι «επαγγελματίες» υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ στα social media, κοιτούσαν με αμηχανία το τσουνάμι του δουλέματος (σ.σ.: το κείμενο έβριθε λαθών και αγνοούσε βασικές τεχνικές πληροφορίες) ενώ οι απόπειρές τους μέσω της προσφιλούς τεχνικής «πετάω τη μπάλα στην εξέδρα» έπεφταν στο κενο.

Και μετά άρχισαν να συνδιάζονται τα ονόματα. Το όνομα του συντάκτη του εν λόγω viral άρθρου και το όνομα του δημοσιογράφου που συνελήφθη για εκβιασμό. Και ήταν το ίδιο. Και το χειρότερο, δεν ήταν συνωνυμία! Ο Χρήστος Φράγκος που αποκάλυπτε τη συνωμοσία της Google ήταν ο ίδιος που κατηγορούταν για εκβιασμούς. Κοινώς, είχε την τύχη να δει το όνομά του δύο φορές την ίδια μέρα σε δυο διαφορετικές αναρτήσεις στο site που εδρεύει στον τρίτο όροφο της Κουμουνδούρου!

Ομως η συνέχεια είναι ακόμα πιο κωμική: για λίγη ώρα, το άρθρο κατέβηκε από το left.gr – άλλη μια δύσκολη στιγμή για το ανεπίσημο site του ΣΥΡΙΖΑ. Και μετά ξανανέβηκε (σ.σ.: Εδώ κάποιος με στοιχειώδη φαντασία μπορεί να φανταστεί δύο αντίπαλες συνιστώσες να μαλώνουν πάνω από το πληκτρολόγιο…). Και το θέμα έμεινε εκεί.

Εξάλλου γρήγορα το ενδιαφέρον στράφηκε στις δραστηριότητες του εκδότη και των δύο δημοσιογράφων που συνελήφθησαν. Και απέμεινε η φωτογραφία του Χρήστου Φράγκου δίπλα σον Αλέξη Τσίπρα που ξέθαψαν κάποιοι (σ.σ.: με λεζάντα «Για την ιστορία κάποιων στιγμών… Γιατί οι στιγμές γράφουν ιστορία»). Που αποδεικνύει ότι πολλές φορές αυτοί που σε εκθέτουν περισσότερο εμφανίζονται με τη μορφή πιστού παρατρεχάμενου.

Ηταν μία συνάντηση που θα θυμούνται όλοι. Ο οικοδεσπότης, οι επισκέπτες και, φυσικά, οι φωτογράφοι που βρέθηκαν εκεί. Οι αγρότες στο Μέγαρο Μαξίμου. Οχι, δεν πήγαν στον Πρωθυπουργό καλάθι με αυγά, ούτε τραχανά. Πήγαν, όμως, με διάθεση να μην χάσουν αγαπημένες συνήθειες. Ας πούμε το τσιγάρο. Αντέχεται τέτοια διαπραγμάτευση χωρίς τσιγάρο; Το Μαξίμου, όμως, δεν είναι σαν τον Προεδρικό Μέγαρο. Ο Τσίπρας δεν καπνίζει, συνεπώς και το κτίριο είναι άκαπνο. Τι να κάνουν, λοιπόν, οι αγρότες; Βγήκαν στο μπαλκόνι να καπνίσουν. Δεν μάθαμε, βέβαια, αν το προσωπικό του Μαξίμου τους κέρασε και έναν παραδοσιακό ελληνικό φραπέ…

Στα… «ντεσού» της επίσκεψης και η συνάντηση του Πρωθυπουργού με τον αγρότη που του είχε διαθέσει την περίφημη καρότσα για να μιλήσει, το 2013, προς το τοπικό μπλόκο. Υπενθυμίζεται ότι ο ίδιος αγρότης είχε βρει, πρόσφατα, στα κανάλια και έλεγε ότι ο κ. Τσίπρας πρέπει να ντρέπεται. Στο Μαξίμου τα είχε ξεχάσει αυτά. «Να κρατήσεις την καρότσα» του είπε ο Πρωθυπουργός. Σωστό. Είναι ήδη μνημείο. Τι μνημονεύει; Ελάτε τώρα…

Λίγο το δημοσίευμα στην εφημερίδα «Παραπολιτικά», όπου γράφεται μάλιστα ότι η ημερομηνία ανακοίνωσης του νέου κόμματος θα είναι συμβολικά η 8^η Μαρτίου – παγκόσμια ημέρα της γυναίκας – λίγο η απόσταση που έχει πάρει τελευταία από τις εκδηλώσεις της Λαϊκής Ενότητας, όπου γενικά παρατηρείται μια αμφισβήτηση της ηγετικής μορφής του Παναγιώτη Λαφαζάνη, λίγο η ανάρτησή της στο facebook για το Plan B που συζήτησε κατά το τελευταίο της ταξίδι σε Μόναχο και Μαδρίτη και έχει τη μορφή προσχεδίου ιδρυτικής διακήρυξης, δεν θέλει πολύ για να φουντώσουν οι συζητήσεις για την επικείμενη πολιτική κίνηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου.

Αλλωστε, μετά και την κίνηση του Γιάννη Βαρουφάκη στις αρχές Φεβρουαρίου με την ευρωπαϊκή κίνηση DiEM25 η Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι η μόνη από την ηγετική ομάδα που αποσχίστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι που παραμένει πολιτικά άστεγη. Και μάλλον δεν σκοπεύει να αρκεστεί στο να δημοσιεύει ιστορίες παρασκηνίων από τη σχέση της με τον Αλέξη Τσίπρα επ΄άπειρον.

Ενα άρθρο με τίτλο «η Google μπορεί να ρίξει τον Τσίπρα», αναδημοσιεύetai σήμερα (από το sofokleousin.gr) στο φιλοκυβερνητικό left.gr, σύμφωνα με το οποίο ο αμερικάνικος διαδικτυακός κολοσός υπερπροβάλλει sites που αντιπολιτεύονται την κυβέρνηση «χειραγωγώντας έτσι την κοινή γνώμη» (σ.σ.: νατα μαααας…).

Το άρθρο κάνει λόγο για «τεραστίων διαστάσεων πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο» που ξεκινάει από την φοροαποφυγή / φοροδιαφυγή της εταιρίας και φθάνει μέχρι τη «διαμόρφωση κλίματος και την εφαρμογή μονοπωλιακών πρακτικών στον τομέα της ενημέρωσης». Μάλιστα, πάντα σύμφωνα με το άρθρο, «ο παγκόσμιος κολοσσός φέρεται να έχει συμμετάσχει σε παρασκηνιακές διαβουλεύσεις και παράτυπες συμφωνίες κυρίων, παρεμβαίνοντας καταλυτικά στη λειτουργία μιας φαινομενικά αρρύθμιστης αγοράς» όπως αναφέρει χαρακτηριστικά.

Αφού το άρθρο μας προειδοποιήσει ότι όλα αυτά δεν είναι εύκολα ορατά δια γυμνού οφθαλμού» (σ.σ.: όπως κάθε καλός συνωμοσιολόγος), ισχυρίζεται ότι «τα συμπεράσματα προκύπτουν αβίαστα αν συνδεθούν γεγονότα και εξελίξεις».

Αφού o συντάκτης κάνει μια αναδρομή στην περίοδο που η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή τα έβαλε με τους «νταβατζήδες» χωρίς επιτυχία (σ.σ.: ναι, είναι απαραίτητη η σχετική κολακεία στον πολιτικό «φίλο» του πρωθυπουργού), συνδέει τη συνάντηση του εκτελεστικού προέδρου της εταιρίας με τον Αντώνη Σαμαρά καθώς και μια σειρά δημοσιευμάτων στα «Νέα» με την αλλαγή στάσης της εταιρίας.

«Μέχρι τα τέλη του 2012 το ενημερωτικό hyperportal της Google είχε πιο πλουραλιστικό χαρακτήρα, επιχειρώντας να αναδείξει όσο το δυνατόν περισσότερες πηγές. Εν συνεχεία και μετά το δημοσίευμα της εφημερίδας “Τα Νέα”, η πολιτική της Google άλλαξε σταδιακά» αναφέρεται χαρακτηριστικά ενώ πάντα σύμφωνα με το άρθρο «Μετά τη συνάντηση (σ.σ.: εννοεί του εκτελεστικού προέδρου με τον Αντώνη Σαμαρά) η πολιτική της Google στο ειδησεογραφικό της portal οδηγεί στον αποκλεισμό ακόμα περισσότερων sites και στην ανακτεύθυνση ολοένα και περισσότερων επισκεπτών στα portals των μεγαλοεκδοτών της χώρας.

Τα συμπεράσματα; Μα είναι προφανή, αν και δεν διατυπώνονται ξεκάθαρα στο άρθρο καθώς αφήνεται η φαντασία του αναγνώστη να καλπάσει: Η Google εκβιάστηκε από την κυβέρνηση προκειμένου να «αναποροσαρμόσει» την πολιτική της και μέσω του googlenews.gr, «να υπερπροβάλλονται sites με ταυτόσημες -σχεδόν- προσεγγίσεις σε θέματα επικαιρότητας, ενώ αποκλείονται άλλα με διαφορετικές οπτικές γωνίες. Με τον τρόπο αυτό αγνοούνται τεχνηέντως οι υπόλοιπες και χειραγωγείται η κοινή γνώμη»!

Πάντως, το συγκεκριμένο άρθρο – που δεν στέκει σε καμία σοβαρή ανάλυση από τους ειδικούς του διαδικτύου, καθώς ο αλγόριθμος της Google δεν είναι κάτι που αλλάζει με μια απόφαση, είναι ό,τι πρέπει για τη δημιουργία κλίματος. Ειδικά μετά τους πρώτους κυβερνητικούς υπαινιγμούς την προηγούμενη εβδομάδα για ρύθμιση (σ.σ.: έλεγχο δηλαδή…) του διαδικτύου και την αποκαθήλωση του Μανώλη Σφακιανάκη από τη θέση του προϊσταμένου της ΔΗΕ.

Είναι από τις πρακτικές λεπτομέρειες που δεν σκέφτεται κανείς. Οταν για παράδειγμα ακούει ότι ο Αλέξης Τσίπρας είχε τηλεφωνική συνομιλία με την Ανγκελα Μέρκελ το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να αναρωτηθεί «τι είπαν». Λογικό. Χρειάζεται μια λογική διεργασία για να κατανοήσει τις πρακτικές δυσκολίες. Πώς γίνεται η συνομιλία, δεδομένου του επιπέδου του Αλέξη Τσίπρα – αλλά και της γερμανίδας Καγκελαρίου στα αγγλικά; Δίνει το ακουστικό του στον διερμηνέα, εκείνος μεταφράζει από ελληνικά σε γερμανικά και στη συνέχεια ακούει την απάντηση; Εχουν στο Μαξίμου τηλέφωνο με δύο ακουστικά; Δοκιμάζουν να συνεννοηθούν κουτσά στραβά μόνοι τους χωρίς καν τη βοήθεια της οπτικής επαφής με τις χειρονομίες του συνομιλητή τους;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την άλλη, μιλάει γερμανικά. Αλλά όπως σημειώνει σήμερα ο Μικροπολιτικός των Νέων, κατά τη συνάντησή του με την Ανγκελα Μέρκελ προτίμησε η συνομιλία να γίνει στα αγγλικά (σ.σ.: αν και τα αγγλικά της Καγκελαρίου είναι επιπέδου Τσίπρα λόγω ανατολικογερμανικού παρελθόντος), για να διευκολύνει τους συνεργάτες των δύο πλευρών ώστε να μη χαθεί χρόνος από τα 35 λεπτά της συνάντησης.

Συμπέρασμα: Οταν ακούμε στο εξής ότι η συνάντηση του τάδε έλληνα πολιτικού με έναν ξένο ηγέτη διήρκεσε 30 λεπτά, θα πρέπει να συνυπολογίζουμε αν ο έλληνας πολιτικός μιλάει κοινή γλώσσα με τον συνομιλητή του. Αλλιώς θα πρέπει να διαιρούμε το χρόνο της συνάντησης δια δύο, αφού ο μισός χρόνος χάνεται στους διερμηνείς.

Πάρτε αυτή τη φωτογραφία του Παύλου Πολάκη. Και τοποθετήστε την σε ένα καφενείο. Σε ένα πρακτορείο ΟΠΑΠ. Στέκεται μια χαρά. Αρμονικά. «Δένει» με το περιβάλλον. Ομως η φωτογραφία (από τον Βηματοδότη) είναι από το καφενείο της Βουλής. Τώρα βρείτε τα λάθη.
Εχουμε ένα μέλος του κοινοβουλίου που καπνίζει εντός της Βουλής, κοινώς σε ένα χώρο όπου απαγορεύεται το κάπνισμα. Αυτό το μέλος του κοινοβουλίου τυγχάνει και γιατρός, άνθρωπος δηλαδή που γνωρίζει τις συνέπειες του καπνίσματος και χορηγεί σχετικές συμβουλές στους ασθενείς του. Το μέλος του κοινοβουλίου που τυγχάνει και γιατρός, είναι, ταυτοχρόνως, αναπληρωτής υπουργός Υγείας. Κοινώς δεν οφείλει μόνο να σέβεται την απαγόρευση του καπνίσματος, οφείλει και να επιδιώκει την τήρηση της από όλους. Αλλα τι λέμε τώρα; Ολα αυτά πνίγονται σε μία ρουφηξιά φραπόγαλου.

Τι θα κάνει ο βοηθός επιτελάρχη υποστράτηγος Σφακιανάκης; «Θα παραμείνει εκεί που είναι, αλλά τέρμα τα παραγοντιλίκια και οι δημόσιες σχέσεις» λέει ο αρμόδιος υπουργός Νίκος Τόσκας. Τι σημαίνει αυτό; Πρακτικά σημαίνει ότι ο υποστράτηγος Σφακιανάκης θα χρειάζεται πλέον ειδική άδεια προκειμένου να εμφανιστεί σε τηλεοπτικές εκπομπές, να μιλήσει στο ραδιόφωνο και, φυσικά, να εμφανιστεί σε εκδηλώσεις για την ασφάλεια των παιδιών μας όταν κάθονται μπροστά σε υπολογιστή. Γενικώς, ο υπουργός θα χρειαστεί αρκετό διάστημα μέχρι να ξεπεράσει τον εκνευρισμό και την… υπέρταση που του προκάλεσε η υπόθεση Σφακιανάκη. Ετέθη θέμα παραίτησης του; Από το περιβάλλον του διαψεύδεται κατηγορηματικά. Ωστόσο η αλήθεια είναι ότι η μετακίνηση Σφακιανάκη δοκίμασε την κυβερνητική ψυχραιμία.

Προφανώς το θέμα δεν είναι μόνο να στριμώχνεις τους αντιπάλους σου που στην προκειμένη περίπτωση είναι τα ιδιωτικά κανάλια αλλά να επιβραβεύεις και τους συμμάχους σου. Ετσι, όπως αναφέρει σήμερα στα Νέα ο Μικροπολιτικός, κατατέθηκε τροπολογία που αφορά την διπλοθεσία των δημοσιογράφων σε κρατικά μέσα. Και τι προβλέπει η τροπολογία; Οτι ο Νίκος Παππάς (σ.σ.: αλλοίμονο, ποιος άλλος δηλαδή;) θα εκδώσει υπουργική απόφαση που θα καθορίζει τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν όσοι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ, του ΑΠΕ και της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης επιθυμούν να εργαστούν παράλληλα σε ιδιωτικά ΜΜΕ.

Τα κωμικοτραγικό είναι πως ταυτόχρονα πηγές του Μεγάρου Μαξίμου κυκλοφόρησαν χθες στοιχεία του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ που αποδεικνύει ότι οι εργαζόμενοι στα ιδιωτικά κανάλια είναι 2.639 και όχι 15.000!

Κωμικό στοιχείο Νο 1: ο αριθμός των 15.000 εργαζομένων ουδέποτε έχει διατυπωθεί επίσημα. Απλώς αναφέρθηκε κατά τη διάρκεια της lifestyle εκπομπής του «Αποκαλυπτικά» στο «Ε». Αρα το Μέγαρο Μαξίμου εξέδωσε ολόκληρη ανακοίνωση για να διαψεύσει τον Μένιο Φουρθιώτη!

Κωμικό στοιχείο Νο 2: Η ανακοίνωση του Μαξίμου δεν λέει πουθενά ότι δεν θα χαθούν θέσεις εργασίας. Απλώς ότι θα είναι πολύ λιγότερες. Με άλλα λόγια: «πώς κάνετε έτσι για 1.000 ψωροάνεργους, αν ήταν 10.000 να το συζητούσαμε…».

Τι προκύπτει αν συνδιάσουμε τις δύο ειδήσεις; Οτι οι δημοσιογράφοι των ιδιωτικών καναλιών, όχι μόνο θα πρέπει να διαγκωνιστούν μεταξύ τους για λιγότερες θέσεις εργασίας αλλά και ότι αυτές τις θέσεις θα τις διεκδικήσουν και κάποιοι που ήδη εργάζονται στην ΕΡΤ, στο ΑΠΕ και στην Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης (σ.σ.: αν τους κρίνει κατάλληλους ο Νίκος Παππάς).

Δηλαδή, το μήνυμα είναι σαφές: τους δικούς μας δημοσιογράφους τους φροντίζουμε. Και αν δεν θέλατε να ιδρώνετε μέσα στην αγωνία ας είχατε φροντίσει γίνετε αρεστοί και να διοριστείτε σε μέσα που ελέγχουμε εμείς.

Ποιος θα δεχθεί τη συγγνώμη του Λάκη Λαζόπουλου; Σίγουρα όχι ο πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία Ιωάννης Βαρδακαστάνης, στον οποίο απευθύνθηκε ο ηθοποιός. «Ο Λάκης Λαζόπουλος επιμένει να αιτιολογεί τις πολιτικές του Σόιμπλε με βάση την αναπηρία του. Αυτό είναι αδιανόητο, σάς μιλάω ως ένας άνθρωπος που έχει δώσει αγώνες με τους συναγωνιστές μου για το θέματα αυτά. Ως ανάπηρος πρέπει να υπερασπιστώ τα δικαιώματα Σόιμπλε παρότι διαφωνώ με τις πολιτικές του», σημείωσε ο κ. Βαρδακαστάνης.
Πάντως η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία δεν θέλει να δώσει συνέχεια στο θέμα και δεν θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη όπως άλλοι φορείς που στρέφονται κατά του κ. Λαζόπουλου.
https://twitter.com/stratosathens/status/700237992263356416
Επίσης αίσθηση προκάλεσε η απόφαση του επικεφαλής της εταιρίας ΑΜΒΥΞ (κορυφαία εισαγωγική εταιρία ποτών) να αποκλείσει διαφημιστικά τα μέσα που δίνουν βήμα στον κ. Λαζόπουλο. Αλλωστε την ίδια στιγμή «τρέχει» στο δίκτυο μία πρωτοβουλία για μποϊκοτάζ των εταιριών που διαφημίζονται στη συγκεκριμένη εκπομπή. Εχει ενδιαφέρον να δούμε αν θα λάβει διαστάσεις. Μεγάλο ενδιαφέρον.

Η περασμένη Τρίτη ήταν μια δύσκολη μέρα για το προσφγυγικό. Οι συζητήσεις για κλείσιμο των συνόρων μετά και την δήλωση Καμμένου στον Ενικό είχαν φουντώσει, οι εικόνες από τα νεκρά προσφυγόπουλα ήταν ακόμα νωπές και ο Ντόναλντ Τουσκ συναντιόταν με τον πρωθυπουργό… Ε λοιπόν εκείνη τη μέρα αν έρχνε κανείς μια ματιά στο μενού του κυλικείου της Βουλής θα διάβαζε τη μακάβρια φράση «προσφυγάκια τηγανητά 9.00 ευρώ – 8.10 πακέτο»!

Και ναι μεν το «προσφυγάκι» είναι ένα είδος ψαριού, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι αυτός που κατάρτισε το μενού δεν έχει επιβαρύνει το κάρμα του έστω και άθελά του. Αρκεί μόνο το συγκεκριμένο ψάρι να μη λέγεται στα αγγλικά «little refugee» γιατί μετά άντε να εξηγείς στον Τουσκ ότι δεν κάνεις άρρωστο χιούμορ…

Εξεπλάγη σύμφωνα με ανακοίνωση που ανάρτησε στο altsantiri.gr ο Λάκης Λαζόπουλος από τις δηλώσεις του προέδρου της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ανθρώπων με Αναπηρία, ο οποίος το πρωί της Τετάρτης στον Βήμα FM ζήτησε από τον παρουσιαστή της εκπομπής Αλ Τσαντήρι, να απευθύνει μία συγγνώμη προς τις Ελληνίδες και τους Ελληνες με κινητική αναπηρία.

Στην απάντησή του ο Λάκης Λαζόπουλος δηλώνει έτοιμος να ζητήσει «όχι μια αλλά χίλιες συγγνώμες αν ο πρόεδρος θεωρεί ότι έθιξε τα άτομα με κινητικά προβλήματα» (σ.σ.: ναι το θεωρεί, αυτό είπε!). Και στη συνέχεια διευκρινίζει: «η αναφορά μου είχε να κάνει με το συγκεκριμένο πρόσωπο. Δεν μίλησα ούτε γενικά, ούτε αφηρημένα, ούτε σε πληθυντικό αριθμό».

Προφανώς ο Λάκης Λαζόπουλος, προκειμένου να αποφύγει να παραδεχθεί το λάθος του καταργεί βασικούς κανόνες της γραμματικής. Διότι ανέφερε επί λέξει: «Οταν ΕΝΑΣ άνθρωπος είναι καθηλωμένος σε μια καρέκλα, σιγά-σιγά το μυαλό του καθηλώνεται σε μια ιδέα». Δυστυχώς για τον Λάκη Λαζόπουλο, η λέξη «ένας» έχει θέση αόριστης αντωνυμίας. Που σημαίνει ότι δεν αφορά μόνο έναν συγκεκριμένο. Γι’ αυτό λέγεται και «αόριστη». Επειδή γενικεύει. Εκτός αν οι αόριστες αντωνυμίες ειδικά για τον Λάκη Λαζόπουλο έχουν άλλη έννοια.

Με μια φωτογραφία της μητέρας του που τα τελευταία χρόνια της ζωής της ήταν καθηλωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι, απαντά μέσω facebook ο Κυριάκος Μητσοτάκης στα σχόλια που έκανε ο Λάκης Λαζόπουλος μέσα από την εκπομπή του για τα άτομα με αναπηρία.

Οπως σημειώνει ο πρόεδρος της ΝΔ η καθήλωση της μητέρας του «δεν επηρέασε την κρίση της, αλλά κυρίως, ούτε την καλοσύνη της. Συμπληρώνει μάλιστα πως «ένδειξη πολιτισμού μια χώρας, είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζει τα άτομα με ειδικές ανάγκες».

Και ο πρόεδρος της ΝΔ καταλήγει: «Ο κ. Λαζόπουλος μέσα στη χυδαιότητα που τον διακρίνει, δεν σεβάστηκε ούτε αυτό».

Μερικοί άνθρωποι είναι ψυχαναγκαστικοί. Και όταν αυτό συνδιάζεται με τον διοριστικό ιδεασμό της κυβέρνησης το αποτέλεσμα μπορεί να είναι εκρηκτικό. Όταν λοιπόν χθες ανακοινώθηκε ότι στην ΕΡΤ διορίστηκαν 49 καινούργιοι προϊστάμενοι, κάποιοι ψυχαναγκαστικοί σίγουρα θα αναρωτήθηκαν «γιατί όχι 50 που είναι και στρογγυλό»; Γιατί πρέπει να λείπει ένας και να χαλάσει η αριθμητική συμμετρία; Αυτός ο «ένας» θα τους στοίχειωνε. Δεν θα τους επέτρεπε να συγκεντρωθούν.

Η λύση όμως τελικά δόθηκε. Όπως αποκαλύπτει ο Βηματοδότης με την υπ’ αριθμόν 349/14.1.2016 απόφαση του Προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση διορίστηκε ως υπάλληλος της Βουλής μια κυρία για να εργαστεί ως μετακλητή σε έναν ανύπαρκτο πρόεδρο ανύπαρκτης κοινοβουλευτικής ομάδας!

Κάποια Φιλάνθη Χριστοδούλου λοιπόν, πάντα σύμφωνα με τον Βηματοδότη, θα είναι ο πεντηκοστός διορισμός για να στριγγυλέψει το νούμερο. Και θα εργαστεί (καλά, «εργαστεί» τρόπος του λέγειν…) στο γραφείο του πρώην προέδρου εκείνης της κοινοβουλευτικής ομάδας που είχε σχηματιστεί από τους βουλευτές που είχαν ανεξαρτητοποιηθεί. Και επειδή σύμφωνα με μια θαμμένη διάταξη που ξεθάφτηκε άρον άρον (σ.σ.: ανάγκα και Θεοί πείθονται…) οι οι διατελέσαντες (έστω και για μία ημέρα) πρόεδροι κοινοβουλευτικών ομάδων δικαιούνται να διορίζουν μετακλητούς υπαλλήλους.

Δεδομένου λοιπόν ότι στην κοινοβουλευτική εκείνη ομάδα οι πρόεδροι αναλάμβαναν εκ περιτροπής έπονται και άλλοι διορισμοί. Αρκεί να είναι στρογγυλό το νούμερο. Αλλιώς θα χρειαστεί να εφευρεθούν και άλλες θέσεις προϊσταμένων στην ΕΡΤ…

Μια κίνηση ανανέωσης και εκσυγχρονισμού (σ.σ.: ναι, εκσυγχρονισμού, γιατί όχι;) στο κοινοβούλιο κατέγραψε και ανάρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook ο δημοσιογράφος Νίκος Χασαπόπουλος. Η ανανέωση αφορά το ύφασμα των καναπέδων στο εντευκτήριο που από ένα απλό και ελαφρώς βαρετό εκρού, μεταμορφώθηκαν σε κοσμοπολίτικους ριγέ, σα να έχουν βγει από σελίδες design περιοδικού.

Ισως δεν θα μάθουμε ποτέ αν η αλλαγή αποφασίστηκε και εκφράζει την Ζωή Κωνσταντοπούλου ή αν η απόφαση πάρθηκε επί θητείας τον Νίκο Βούτση

Αν το γράμμα που δημοσιεύεται στη στήλη αναγνωστών της σημερινής Καθημερινής με τον τίτλο «Υπερβολές» δεν είχε την υπογραφή «Φαίδων Στράτος», ίσως περνούσε απαρατήρητο. Ομως ο κ. Στράτος δεν είναι άλλος από τον πατέρα της συζύγου του Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος κατά το παρελθόν πάντα μέσα από επιστολές του δεν έχει εκδηλωθεί και τόσο θετικά όσον αφορά συγκεκριμένες πράξεις του πολιτικού χώρου στον οποίο ανήκει ο γαμπρός του.

Αυτή τη φορά όμως η στάση του πρώην βιομήχανου είναι διαφορετική. Ο κ. Στράτος αφού πρώτα αναφέρεται στο εθνικό ελάττωμα της «ευκολίας με την οποία ανεβάζουμε κάποιον στα ουράνια ή καταδικάζουμε κάποιους που έχουν το χάρισμα ή την ατυχία να ξεχωρίζουν (σ.σ.: ναι, στην επόμενη παράγραφο διευκρινίζει ότι μια τέτοια περίπτωση είναι και ο Γιάνης Βαρουφάκης), επιχειρεί να τον υπερασπιστεί. Ή μάλλον να προτείνει μια ψύχραιμη αποτίμηση των πεπραγμένων του.

Ο πεθερός του Yanis λοιπόν αφού υπενθυμίσει ότι ο γαμπρός του συνεχίζει να θαυμάζεται από πολλούς γράφει πως όσοι τον κατηγορούν «επανειλημμένα και πεισματικά» (σ.σ.: Αντί να το κάνουν μόνο μια φορά και με χαλαρότητα;) ξεχνούν πως «η πολιτική του προέκυψε ότι ήταν κυβερνητική και όχι προσωπική».

Στη συνέχεια ο πατέρας της Δανάης Στράτου επικεντρώνεται στην διερεύνηση των προθέσεων του Γιάνη. Μάλιστα επικαλείται την προσωπική τους γνωριμία (σ.σ.: γέλιο) για να διαβεβαιώσει ότι «η πρόθεσή του βασιζόνταν στα πιστεύω του σωστά ή λανθασμένα, και οπωσδήποτε (τα πεπραγμένα του) δεν περιέχουν κάποια ιδιοτέλεια ή αρνητικές προθέσεις για την πατρίδα μας». «Στόχος του υπήρξε η απαλλαγή μας τόσο από τις υπέρμετρες (και οφειλόμενες σε άλλους) συσσωρευμένες υποχρεώσεις μας όσο και η ενίσχυση της αυτοεκτίμησής μας» (σ.σ.: τελικά ήταν προσωπική πολιτική βασισμένη στα πιστεύω του ή κυβερνητική πολιτική όπως λέει στην προηγούμενη παράγραφο;).

Εκείνο όμως που κάνει την επιστολή του πεθερού του Γιάνη Βαρουφάκη μοναδική, είναι το ύφος της αστικής αποστασιοποίησης που την διακατέχει. Καμία συναισθηματική αναφορά. Μια απλή υπενθύμιση ότι κατά τη διάρκεια της «δίκης» πρέπει να διερευνώνται όχι μόνο τα αποτελέσματα μιας πράξης (σ.σ.: τα οποία εδώ που τα λέμε δεν αμφισβητεί) αλλά και οι προθέσεις του κατηγορούμενου. Θα έλεγε κανείς, κρίνοντας και από το ιστορικό της σχέσης τους, ότι γράφτηκε μάλλον ως χάρη ενός πατέρα προς την κόρη του.

Και ο κ. Στράτος καταλήγει: «Ελπίζω η επιστολή μου να δημοσιευθεί για την αποκατάσταση μιας πιο ψύχραιμης και εξισορροπημένης θεώρησης προσώπων και πραγμάτων».

Ενα μικροσκοπικό σημάδι στο κάτω χείλος του πρωθυπουργού εντοπίζει ο σημερινός Βηματοδότης που μας πληροφορεί από τη σημερινή στήλη του ότι πρόκειται για μια ηπιότερη μορφή του επιχείλιου έρπητα που είχε βγάλει ο Αλέξης Τσίπρας την περίοδο της 17ωρης διαπραγμάτευσης.

Πάντα σύμφωνα με τον Βηματοδότη που επικαλείται συνεργάτες του πρωθυπουργού, ο προηγούμενος έρπης «οφειλόταν στην πίεση, στην αγωνία και στην στενοχώρια για τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές». Πιθανότατα λοιπόν να ισχύει το ίδιο και αυτή τη φορά καθώς οι πιέσεις των κοινωνικών ομάδων, των δανειστών, της εκκρεμούς αξιολόγησης αλλά και του προσφυγικού έχουν αρχίσει να γίνονται ασφυκτικές.

Με άλλα λόγια, το χείλος του Αλέξη Τσίπρα μετατρέπεται σε ένα είδος πολιτικού οιωνού. Βλέποντάς το καταλαβαίνει κανείς την κατάσταση που επικρατεί στην κυβέρνηση (σ.σ.: ναι, κάθε χώρα έχει τις πολιτικές ενδείξεις που του αξίζουν).

Τώρα απλώς περιμένουμε τη σχετική παρέμβαση της Ραχήλ Μακρή. Η οποία την προηγούμενη φορά είχε αμφισβητήσει την αυθεντικότητα του πρωθυπουργικού έρπητα θεωρώντας τον αποτέλεσμα μακιγιάζ ώστε ο Αλέξης Τσίπρας να κερδίσει τη συμπάθεια των πολιτών. Γιατί να μην τον αμφισβητήσει και τώρα;

Το κρυφό όνειρο κάθε μεσήλικα κάνει πραγματικότητα ο πρώην Πρωθυπουργός, που σύμφωνα με ρεπορτάζ του Πρώτου Θέματος, βρίσκεται μόνος και απομονωμένος σε μια παραθαλάσσια μεζονέτα στα Δικαστικά.

Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ που υπογράφει ο Φρίξος Δρακοντίδης και συνοδεύεται από πλήθος φωτογραφιών, ο πρώην πρωθυπουργός νοίκιασε σε ιδιαίτερα συμφέρουσα τιμή μέσω φίλου του το συγκεκριμένο σπίτι (σ.σ.: περίπου 1000 ευρώ το χρόνο!) και περνάει τις μέρες του εκεί.

Μάλιστα η επιχείρηση απομόνωσης του Γιώργου Παπανδρέου ξεκίνησε αμέσως μετά την επιστροφή του από την Γκόα στην Ινδία, τον άλλοτινό παράδεισο των χίπις, στη συνέχεια των ravers και γενικότερα λίκνο των μποέμικων, εναλλακτικών ρευμάτων του πλανήτη. Στον ινδικό παράδεισο της «ειρήνης, της αγάπηςκαι της ελευθερίας» ο Γιώργος Παπανδρέου ταξίδεψε με την ιδιότητα του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, καλεσμένος σε φεστιβάλ ιδεών.

Οι μέρες του πρώην Πρωθυπουργού, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, περνούν με αθλητικές δραστηριότητες αφού το μέρος προσφέρεται για κολύμπι μακρινών αποστάσεων, κανό και ποδήλατο, με γράψιμο και με περισυλλογή. Αντίθετα μάλιστα με τις φήμες για τις εξελίξεις στην προσωπική του ζωή, ο Γιώργος Παπανδρέου είναι απολύτως μόνος.

Στις φωτογραφίες που συνοδεύουν το ρεπορτάζ μάλιστα διακρίνεται ο Γιώργος Παπανδρέου στη βεράντα, όπου σημειωτέον βγαίνει σπανίως για να φωτογραφίσει το τοπίο, με άνετες φόρμες. Δηλαδή την ιδανική αμφίεση κάποιου που είναι αποφασισμένος να απομονωθεί και να βυθιστεί στην ενδοσκόπηση και την περισυλλογή.

Σε πλήρη «εκσυγχρονισμό» (σ.σ.: το λες και «εκλαϊκευση») της εξωτερικής του εμφάνισης προχώρησε ο πρωτότοκος γιός του τέως Βασιλιά Κωνσταντίνου όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες που δημοσίευσε η σύζυγός του Μαρί Σαντάλ στον προσωπικό της λογαριασμό στο instagram.

Και δεν είναι μόνο το ενδυματολογικό «ρεκτιφιέ» του Παύλου, που εμφανίζεται να οδηγεί σε ένα χιονισμένο βουνό (σ.σ.: πιθανότατα με προορισμό κάποιο χιονοδρομικό κέντρο). Εκτός από τα κλασικά «γαλαζοαίματα» μπλέιζερ, ο Παύλος έχει αλλάξει χτένισμα (σ.σ.: πλέον απέκτησε φράντζα), γένια και μοδάτα γυαλιά ηλίου.

Παραμένει πάντως άγνωστο αν η αλλαγή αυτή κρίθικε επιβεβλημένη λόγω της φιμολογούμενης πολιτικής κίνησης του γιου του τέως Βασιλιά, λόγω της αυθόρμητης παρέμβασης της Μαρί Σαντάλ χωρίς καμία πολιτική ατζέντα.

Για λόγους που, ακόμα, δεν έχουν διευκρινιστεί, ο στρατηγός Φραγκούλης Φράγκος (φωτογραφία) θεωρείται, κατά κάποιον τρόπο, εθνική εφεδρεία και, εν δυνάμει, αρχηγός του πολιτικού σχήματος που θα έρθει να σώσει τη χώρα. Θα έχετε σημειώσει, φαντάζομαι, τα δημοσιεύματα που τον φέρουν να συνεργάζεται με τον Τάκη Μπαλτάκο για τη δημιουργία κόμματος το οποίο, αν προλαβαίνει, θα έρθει να μας αρπάξει από τα φουρτουνιασμένα νερά της κρίσης. Ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΣ το διέψευσε. Λογικό. Διότι προέχει η σωτηρία της Ευρώπης από την ισλαμοποίηση. Αυτό, άλλωστε, ήταν και το θέμα της ομιλίας που ανέπτυξε στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο της Θεσσαλονίκης, σε εκδήλωση που διοργανώθηκε με πρωτοβουλία του Μητροπολίτη Ανθιμου. Τίτλος της εκδήλωσης: «Διαπιστώσεις και προβληματισμοί για την ορθόδοξη πίστη μας». Και, πράγματι, οι παρόντες στην κατάμεστη αίθουσα ακούσαν τον κύριο Ανθιμο να ανησυχεί για την αύξηση των προσφυγικών ροών και τον στρατηγό να φέρει το ηρωικό παράδειγμα του Κεμπέκ, όπου ο δήμαρχος αρνήθηκε να περιορίσει την πώληση hot dog, παρά την πίεση της μουσουλμανικής κοινότητας. Σωστό. Διότι στο hot dog αντιστέκεται η πίστη μας. «Είμαι στρατηγός για όλους τους Ελληνες, δεν είμαι για κόμματα» είπε εμφανώς αγανακτισμένος. «Εκείνο που με εκφράζει είναι να μαζευτούμε μερικοί άνθρωποι να βάλουμε πλάτη για την πατρίδα. Αλλά σαν απλός στρατιώτης.» Και αφού πήρε το χειροκρότημα, έκατσε στην πρώτη σειρά, ένας απόστρατος ανάμεσα σε τόσους στρατιώτες του Θεού.

Αν έχετε υπομονή, μπορείτε να απολαύσετε στιγμιότυπα της εκδήλωσης στο βίντεο που σας παραθέτουμε. Ο στρατηγός μιλάει αμέσως μετά τον κ. Ανθιμο.

«Γνωρίζετε ότι μέλη της κυβέρνησης είπαν “τι τις θέλουμε τις Ανεξάρτητες Αρχές;” και το λέω σε αυτήν εδώ τη Γενική Συνέλευση γιατί ίσως να ακούσουμε και αντίστοιχες διατυπώσεις για τη Δικαιοσύνη, “τι τη θέλουμε τη Δικαιοσύνη όταν μπορούμε να αποφασίζουμε και να διατάσσουμε;”»

Δεν σας ρωτώ εγώ, μην αγχώνεστε. Πρόκειται για απόσπασμα της ομιλίας που εκφώνησε η Ζωή Κωνσταντοπούλου προς τη γενική συνέλευση της Ενωσης Διοικητικών Δικαστών. Η αναφορά της, βέβαια, εγείρει ερωτήματα. Ξέρει κάτι και το λέει ή είναι, απλώς, άλλη μία δραματική αναφορά προκειμένου να προσελκύσει το ενδιαφέρον; Δυστυχώς, για την ίδια, είναι πλέον δύσκολο κάποιος να αξιολογήσει σοβαρά το πολιτικό της «ρεπορτάζ». Διότι εκεί που τα λέει όλα αυτά, πάει και προσθέτει και ένα: «να προστατεύσετε την κοινωνία και την Δημοκρατία, να προστατεύσετε εν τέλει τη Δικαιοσύνη από αυτήν την μνημονιακή απολυταρχία που απειλεί και, τελικά, σκοτώνει». Και η Ζωή σκοτώνει. Με τον τρόπο της.

Δύο Μένιους έχει γνωρίσει όλους και όλους ο δημόσιος βίος του τόπου. Τον Μένιο Κουτσόγιωργα για τους παλαιούς και τον Μένιο Φουρθιώτη για τους νεότερους. Είναι άγνωστο αν ο Παναγιώτης Λαφαζάνης είχε προσωπική επαφή με τον πρώτο. Η επαφή, όμως, που είχε με τον δεύτερο καταγράφεται ιστορικά αν όχι στην πολιτική, σίγουρα στην αισθητική διαδρομή του τόπου. Ναι, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης εμφανίστηκε στην εκπομπή του Μένιου Φουρθιώτη προκειμένου να αποκαλύψει τη σκοπιμότητα της κυβέρνησης για τις μεθοδεύσεις στο τηλεοπτικό τοπίο.
Καλά έκανε, «Αποκαλυπτικά» είναι και ο τίτλος της εκπομπής. Πώς τα πήγαν οι δυο τους; Μια χαρά τα πήγαν. Ο Μένιος σεβάστηκε τη lifestyle καχεξία του καλεσμένου του και δεν επέκτεινε τη συζήτηση σε πραγματικά δύσκολες πτυχές. Ας πούμε δεν ρώτησε τι θα κάνει η Κατερίνα Καινούργιου αν κλείσει το κανάλι όπου εργάζεται ή αν υπάρχει περίπτωση ο Δημήτρης Ουγγαρέζος να βρει δουλειά, έστω ως πορτιέρης ή καθαριστής τζαμιών.
Το απόσπσμα είναι πολιτικά χρήσιμο και ψυχαγωγικά απολαυστικό.
https://www.youtube.com/watch?v=Y8gYHxiBa1Q

H Νία Βαρντάλος ακολουθείται από 261.000 followers στο twitter. Αρκετοί εξ αυτών δεν έχουν ιδέα περί Ελλάδας και, ασφαλώς, περί της ιδιαιτερότητας που διατρέχει την όμορφη πατρίδα μας από τη μία άκρη ως την άλλη. Η δε Νία, ως αμερικανίδα ελληνικής καταγωγής, αν μη τι άλλο ξέρει κάτι παραπάνω. Λεφτά βγάζει, άλλωστε, διαθέτοντας ελληνικό χρώμα σε κινηματογραφικές παραγωγές. Αυτή τη φορά η Νία δεν γύρισε ταινία (κάνει και ρίμα). Εκανε ένα tweet για τις αγροτικές κινητοποιήσεις, δημοσιεύοντας και χαρακτηριστικές φιγούρες αγροτών. Δεν μπορεί, δεν υπάρχει περίπτωση να μη προσελκύσουν το ενδιαφέρον του Χόλιγουντ που πάντα αναζητά ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Δηλαδή οι άλλοι στο «Lord of the rings» είναι καλύτεροι;
https://twitter.com/NiaVardalos/status/698179028901953536

Για να βρείτε προηγούμενες ιστορίες πολιτικής ελαφρότητας πατήστε εδώ