Πέρα από τα πεπατημένα, όπως: «Η Αθήνα είναι η μοναδική πρωτεύουσα στην Ευρώπη που δεν έχει Τζαμί…» κλπ., η Ελλάδα εδώ και πάρα πολλά χρόνια δεν έχει εκτελέσει τις αποφάσεις που έχει πάρει για ανέγερση ενός Τζαμιού στην πρωτεύουσα… Ως ελληνικής καταγωγής και ορθόδοξος χριστιανός που έχω ζήσει (και εξακολουθώ να πηγαινοέρχομαι) στην Κων/πολη και εκπληρώνοντας όλες τις θρησκευτικές μου υποχρεώσεις στις εκεί 300 ελληνορθόδοξες εκκλησιές, δεν ένοιωσα ποτέ εχθρικά βλέμματα κανενός αλλοθρήσκου πάνω μου… Ούτε εγώ αλλά ούτε οι ομόθρησκοί μου -βέβαια- δεν βλέπαμε με κακό μάτι όποιον πήγαινε σε τζαμιά, συναγωγές ή ακόμα και σε καθολικές εκκλησιές για να προσευχηθεί με τον τρόπο που τον καλεί η ‘’άλλο’’θρησκεία του… Ούτε άκουσα κανέναν μουσουλμάνο να παραπονιέται στο άκουσμα των καμπανών. Όπως θα ενοχλήσει λέει με την επιστολή του, τον κο Δήμαρχο Αμαρουσίου, στο άκουσμα των προσευχών των μουσουλμάνων που θα μαζευτούν στο ΟΑΚΑ.

Αυτό το ‘’εχθρικό μάτι’’ περί θρησκευμάτων το ένιωσα και το νιώθω εδω. Δυστυχώς… σε μια χώρα η οποία υπερηφανεύεται, κάνει υποδείξεις και υπερασπίζεται για δημοκρατικές, ατομικές και θρησκευτικές ελευθερίες ανά τον κόσμο… Ακούω και διαβάζω για πάρα πολλά χρόνια (…από την εποχή του αείμνηστου Αντώνη Τρίτση και βαλε…) ότι επιτέλους η ανέγερση του τζαμιού θα πραγματοποιηθεί στη Αθήνα… Ακούω και διαβάζω επίσης και τις αντιρρήσεις οι οποίες είναι εκπληκτικές… και καμιά φορά και παρανοϊκές!!! Μεταξύ αυτών των παρανοϊκών τάσεων είναι και αυτοί που πιστεύουν ότι το θέμα αυτό αποτελεί ένα μέρος των ελληνοτουρκικων διαφορών…. Προφανώς ξεχνώντας ότι σε τούτο τον κόσμο δεν ζουν μόνο έλληνες και τούρκοι. Στο τέλος όμως, πάρα τις υποσχέσεις, ψηφισθέντες νόμους, επιχορηγήσεις χρημάτων και χορηγήσεις εκτάσεων, βλέπω πάλι έκπληκτος ότι αυτές οι αντιρρήσεις “ως εκ θαύματος’’ πάντα επικρατούν.

Τις πταιει; Δεν το γνωρίζω!

Αυτό που γνωρίζω είναι ότι το Ελληνικό κράτος δεν μπορεί να αποφασίσει σε κάτι που το ίδιο υπερασπίζεται… Δεν μπορεί να υπερασπιστεί τις ατομικές, δημοκρατικές και θρησκευτικές ελευθερίες στην ίδια την χώρα… Μήπως είναι καλύτερα να βλέπουμε δυο φορές το χρόνο, χιλιάδες μη χριστιανούς να προσεύχονται γεμίζοντας τις πλατείες της πρωτεύουσας; Τότε δεν πρέπει να παραπονιόμαστε… Η δική μου εμπειρία πάντως λέει, δηλαδή, η συνύπαρξη εκκλησίας και τζαμιού σε μια ελεύθερη χώρα είναι αυτονόητη… Ανθρωποι από άλλες θρησκείες δεν είναι εχθροί μας… Στα μπαϊράμια τους μας καλούν σπίτια τους και στις εορτές μας του καλούμε στα δικά μας… Τους δίναμε κόκκινα αυγά και αρνάκι το Πάσχα, και στις δικες τους εορτές μας κερνούσαν από τις σούβλες τους ή και ζαχαρωτά… Όπως έχω ζήσει σε μουσουλμανική χώρα τις χριστιανικές μου εορτές, έτσι και οι μουσουλμάνοι έχουν το δικαίωμα να ζήσουν τα δικά τους μπαϊράμια (εορτές) σε μια χριστιανική χώρα…

Τι θα έλεγε κανείς αν οι μουσουλμανικές χώρες έκλειναν τις εκκλησιές; Τι θα έκαναν τότε οι χριστιανοί που ζουν εκεί; Δεν θα γέμιζαν τις πλατείες των; Δεν θα διαμαρτυρόταν κανείς; Άσε που μετά ο τούρκος π/θ Ερντογαν με δική του πρωτοβουλία ανοίγει μετά από 88 χρόνια την Σουμελά… και μοιράζει υπηκοότητες στους μη τούρκους κληρικούς…

*Ο Στέλιος Μπερμπεράκης είναι δημοσιογράφος σε τουρκικά μέσα.

Προηγούμενα άρθρα του Στέλιου Μπερμπεράκη:
Ας είμαστε πιο προσεκτικοί

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News