313
Ελένη Αρβελέρ και Κώστας Γεωργουσόπουλος, βρίσκονται ξαφνικά αντιμέτωποι με τη Δικαιοσύνη χωρίς να φταίνε | ΑΠΕ/ IntimeNews/CreativeProtagon

Ο δικαστικός… ακτιβισμός

Κώστας Γιαννακίδης Κώστας Γιαννακίδης 19 Οκτωβρίου 2018, 11:23
Ελένη Αρβελέρ και Κώστας Γεωργουσόπουλος, βρίσκονται ξαφνικά αντιμέτωποι με τη Δικαιοσύνη χωρίς να φταίνε
|ΑΠΕ/ IntimeNews/CreativeProtagon

Ο δικαστικός… ακτιβισμός

Κώστας Γιαννακίδης Κώστας Γιαννακίδης 19 Οκτωβρίου 2018, 11:23

Συχνά έρχονται στην επιφάνεια περιπτώσεις δικαστικής ταλαιπωρίας ανθρώπων που ανέλαβαν δημόσιες θέσεις ευθύνης. Κάποιοι μάλιστα ισχυρίζονται ότι από τη στιγμή που έλαβες μέρος στη διοίκηση κάποιου δημόσιου οργανισμού, είναι απίθανο να μην γνωρίσεις κάποια δικαστική εμπλοκή.

Η υπόθεση Γεωργίου, της ΕΛΣΤΑΤ, ο οποίος αθωώνεται, αλλά επανεισάγεται η υπόθεσή του στα δικαστήρια επί σειρά ετών, είναι η πιο γνωστή και χαρακτηριστική. Δεν είναι, όμως, η μόνη. Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος πριν από λίγες μέρες οδηγήθηκε στα δικαστήρια, παρέμεινε στα κρατητήρια και κατασχέθηκαν προσωπικοί του λογαριασμοί για χρέη του Θεατρικού Μουσείου προς το Δημόσιο, δηλαδή για χρέη του Δημοσίου προς το Δημόσιο. Η Ελένη Αρβελέρ, ως Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού κέντρου Πολιτισμού Δελφών, αναγκάσθηκε να απολογηθεί ενώπιον του αρμόδιου ανακριτή. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Αθήνα 9.84 ταλαιπωρείται από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Πρόκειται για ανθρώπους της κοινωνίας των πολιτών που ενεπλάκησαν το 2011 να εμπλακούν για να τον εξυγιάνουν και τα κατάφεραν, μειώνοντας τις δαπάνες κατά 75 %. Και βέβαια σε όλες αυτές τις περιπτώσεις δεν φαίνεται να υπάρχει ίχνος διαφθοράς, ρεμούλας κλπ. Δεν υπήρξε ίχνος προσωπικού οφέλους.

Ένας τέτοιος ιδιότυπος δικαστικός ακτιβισμός συνδέεται με πολλές αιτίες. Πότε η ευθυνοφοβία και πότε η επαγγελματική διαστροφή ενώπιον μίας κοινωνίας που λατρεύει τα σκάνδαλα. «Στείλε τους όλους στο ακροατήριο να τα πουν εκεί», λένε συχνά ορισμένοι λειτουργοί, χωρίς να παιδεύουν τη δικογραφία, αδιαφορώντας για το ψυχικό κόστος εκείνων που, με πρόχειρο τρόπο, παραπέμπονται.

Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: έμπειροι και επιτυχημένοι άνθρωποι, αρνούνται να αναλάβουν θέσεις ευθύνης. Δεν πειράζει θα βρεθούν άλλοι. Και βρίσκονται. Άθρωποι που ξέρουν πώς «γίνονται οι δουλειές». .

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Η λειτουργία της Δικαιοσύνης αφήνει τα ίχνη της στη δημόσια ζωή. Οφείλει να μην αγνοεί τη λογική. Την κοινή λογική. Ασφαλώς και η Δικαιοσύνη δεν πρέπει να αδρανεί. Ούτε αυτές οι περιπτώσεις αποτελούν κανόνα. Αλλά, έστω και αν πρόκειται για μειοψηφική κατάσταση, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Ένα αβγό φτάνει για να χαλάσει μία ομελέτα.