580
| CreativeProtagon/Intimenews

Ωδή στη Χαϊκάλειο αντρίκια ορμή

Δημήτρης Ευθυμάκης Δημήτρης Ευθυμάκης 20 Νοεμβρίου 2020, 18:20
|CreativeProtagon/Intimenews

Ωδή στη Χαϊκάλειο αντρίκια ορμή

Δημήτρης Ευθυμάκης Δημήτρης Ευθυμάκης 20 Νοεμβρίου 2020, 18:20

O ηθοποιός και (για να μην ξεχνιόμαστε) τέως υφυπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, Παύλος Χαϊκάλης, έσπασε τελικά τη σιωπή του και είπε το βροντερό του ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ στο εμβόλιο για τον κορονοϊό. Και ταξίδεψε η ηρωική του ανάρτηση στα πέρατα της ελληνικής οικουμένης και απλώθηκε σαν ευεργετική ομίχλη πάνω από τις αποκλεισμένες πόλεις μας και τα δύσμοιρα χωριά μας, δίνοντας επιτέλους ένα μήνυμα αντίστασης και απελευθέρωσης των σκλαβωμένων.

Αυτό το σεμνό, δωρικό μα συνάμα ατσάλινα αποφασιστικό Χαϊκάλειο ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ κάλυψε τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, σκέπασε τα τιγκαρισμένα νοσοκομεία, εισχώρησε μέσα στα λευκά αντίσκηνα, όπου γίνονται τα rapid και τα μοριακά tests, διαπέρασε τους τοίχους των Μονάδων Αυξημένης Φροντίδας, μπήκε μέσα σε κλωβούς αρνητικής πίεσης και κάψουλες μεταφοράς ασθενών, σαν μια ελπιδοφόρα άχνη που ανασταίνει τις κατατρεγμένες ψυχές των ραγιάδων της πανδημίας.

Αυτό το αναπάντεχο, αλλά ηρωικό ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ πότισε τις πανοπλίες των γιατρών και των νοσηλευτών, κατέβρεξε τα σεντόνια που πάνε για απολύμανση, έλιωσε τα εκατομμύρια μάσκες που μας φιμώνουν, αχρήστευσε τις δόλιες αποστάσεις αποξένωσης των ανθρώπων, κονιορτοποίησε τον εργαστηριακά κατασκευασμένο φόβο, αποδεικνύοντας ότι μέσα στον ζόφο της παγκοσμιοποίησης υπάρχουν ακόμα ελληνικές ψυχές που δεν παραδίδονται, αρχαία πνεύματα που δεν αλυσοδένονται και ψεκασμένες κοινωνικές εστίες που αντιστέκονται.

(Βρόντηξε ο Ολυμπος, άστραψε η Γκιώνα, μούγκρισαν τ’ Αγραφα, σείστηκε η στεριά / στ’ άρματα, στ’ άρματα εμπρός στον αγώνα, για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά. Και ξαναζωντάνεψε τ’ αρματολίκι, τα μπράτσα σίδερο, φλόγα η ψυχή / λούφαξαν έντρομοι οι ξένοι λύκοι, στην Χαϊκάλειο αντρίκια ορμή.)

Τώρα πια δεν πρόκειται να απλωθούν πρόθυμα μπράτσα για να τρυπήσουν οι άτιμες βελόνες του εμβολίου. Κανένα τσιπάκι δεν πρόκειται να εγκατασταθεί κάτω απ’ το δέρμα μας και κανένας ύπουλος πομπός σε υγρή μορφή δεν πρόκειται να κυλήσει στις φλέβες μας, για να μεταδίδει διαρκώς τις σκέψεις και τις κινήσεις μας κατ’ ευθείαν στο γραφείο του Μπιλ Γκέιτς και του Ζάκερμπεργκ. Δεν ξέρω τι θα γίνει στον υπόλοιπο πλανήτη, αλλά στην Ελλάδα, μετά το ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ του Χαϊκάλη, το εμβόλιο δεν θα περάσει. Τα εθνικά μας ταμπούρια έχουν υψωθεί, τα καριοφίλια μας είναι γεμάτα, η σημαία μας ανεμίζει περήφανη, το ελληνικό αίμα μας δεν θα μολυνθεί.

Θα πεθάνουμε όλοι οι Ελληνες μέχρι τον τελευταίο από κορονοϊό, αλλά δεν θα παραδοθούμε ούτε στην Pfizer ούτε στη Moderna. Να τα πιουν οι ίδιοι τα καταραμένα τους εμβόλια, να τα κάνουν έμπλαστρα για το κεφάλι τους ή υπόθετα για το colon του παχέος εντέρου τους, πάντως εμείς τέτοιο δηλητήριο δεν πρόκειται να βάλουμε στο άσπιλο κορμί μας. Με αρχηγό τον Παύλο Χαϊκάλη και τους συν αυτώ πατριώτες, θα αντισταθούμε μέχρις εσχάτων. Κούγκι θα το κάνουμε και Αρκάδι. Θα πέσουμε μέχρι τον τελευταίο θρησκόληπτο, μέχρι τον σκληρότερο αντιεξουσιαστή, μέχρι τον νεαρότερο μπιροκαταναλωτή, μέχρι τον γηραιότερο μητροπολίτη.

Κι αν δεν καταφέρουμε να νικήσουμε (καθότι μικρός λαός και στενή χώρα), ο αγώνας μας θα είναι γεμάτος υψηλά ιδανικά. Δεν θα σκλαβωθούμε ποτέ. Η παγκοσμιοποίηση μπορεί να στείλει καταπάνω μας τις σατανικές της λεγεώνες οπλισμένες με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά (Γκάτσος), όμως εμείς δεν θα δειλιάσουμε. Είναι στο DNA μας να αντιστεκόμαστε μέχρι τελευταίας ρανίδας ελληνικού αίματος. Ή ταν ή επί τας, που λέγανε στην αρχαία Λακεδαίμονα και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα των ΑΝΕΛ.

Πάνω στα ταμπούρια μας θα μας βρουν, πεσμένους, λαβωμένους και ημιθανείς, με πυρετούς, πονοκεφάλους, διάρροιες, βήχα, δύσπνοιες και λοιμώξεις του αναπνευστικού, αλλά όχι εμβολιασμένους. Και την ώρα που θα αποθνήσκουμε, αντί για τον παλιό Υμνο στην Ελευθερία του Διονυσίου Σολωμού, θα ψιθυρίζουμε τον καινούργιο εθνικό μας παιάνα. Το ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ του Παύλου Χαϊκάλη θα ψελλίζουμε, προσπαθώντας να πάρουμε την τελευταία μας ανάσα…